Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Την πολιτική αποδοκιμασία στις τοπικές κοινωνίες των βουλευτών-φαρμακοποιών που ψήφισαν υπέρ του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, τους οποίους κατονομάζει, καθώς και την παραπομπή τους στα αρμόδια πειθαρχικά όργανα των τοπικών συλλόγων αποφάσισε κατά πλειοψηφία το δ.σ. του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου.

«Με την ψήφο τους, οι εν λόγω βουλευτές έχουν πια επιλέξει τον βουλευτικό μισθό τους και ασυλία. Δεν μπορούν πια να θεωρούνται συνάδελφοί μας. Είναι πια κοινοί μισθωτοί –με προκλητικά προνόμια για τη σημερινή οικονομική κατάσταση– και πολέμιοι του κλάδου όπου ανήκαν», δήλωσε χθες ο πρόεδρος του ΠΦΣ, Κωνσταντίνος Λουράντος.

Ο Κ. Λουράντος, αφού κατονόμασε τους τρεις βουλευτές που προτείνονται για παραπομπή, απευθυνόμενος στους τοπικούς φαρμακευτικούς συλλόγους, τους επιτάσσει να «πράξουν ως υπαγορεύει το συμφέρον του κλάδου και να στιγματίσουν πολιτικά με οποιονδήποτε τρόπο τους βουλευτές, πρώην συναδέλφους».

«Τα 11.000 φαρμακεία παραμένουν εκλογικά κέντρα καταδίκης όποιας κυβέρνησης καταστρέφει τον φαρμακευτικό κλάδο με νομοθετήματα και αποφάσεις-εκτρώματα» κατέληξε ο κ. Λουράντος.

Η «Εφ.Συν.» ζήτησε από τον Γιώργο Σωτηρέλη, καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, να σχολιάσει την απόφαση του ΠΦΣ.

«Η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου να παραπέμψει κατά πλειοψηφία τους βουλευτές που είναι μέλη του στα αρμόδια πειθαρχικά όργανα των τοπικών φαρμακευτικών συλλόγων από νομική άποψη στερείται κάθε σοβαρότητας, διότι αντίκειται σε ρητές συνταγματικές διατάξεις.

»Πρόκειται ειδικότερα για τις διατάξεις των άρθρων 51 παρ. 2 του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία “ο βουλευτής αντιπροσωπεύει το έθνος” και 60 παρ. 1 του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία “οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση”.

»Με βάση τις διατάξεις αυτές, το μεν πολίτευμά μας διέπεται από την ελεύθερη αντιπροσωπευτική εντολή, ο δε βουλευτής δεν έχει καμία νομική δέσμευση απέναντι σε οποιονδήποτε, ούτε καν απέναντι στους ψηφοφόρους του.

»Πολύ δε περισσότερο δεν έχει καμία υποχρέωση να ψηφίζει καθ’ υπαγόρευσιν αλλά και γενικότερα να υιοθετεί, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, τις θέσεις που εκφράζουν οι όποιοι επαγγελματικοί σύλλογοι στους οποίους τυχόν ανήκει».