«Δεν ξέρουμε τι περιμένουν πια»

Η ρήση ότι ίσως δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να συνηθίζεις μια άσχημη κατάσταση επιβεβαιώνεται τις τελευταίες μέρες στην Ειδομένη.

Πρόχειροι υπολογισμοί κάνουν λόγο πλέον για 13.000 πρόσφυγες που έχουν εγκλωβιστεί στη μεθόριο σε συνθήκες που ο χαρακτηρισμός «άσχημες» είναι επιεικής για να τις περιγράψει.

Παρά ταύτα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ολοκλήρωσαν το στήσιμο άλλων τεσσάρων μεγάλων σκηνών στην περιοχή, προκειμένου να παράσχουν στοιχειώδη προστασία σε όσους βρίσκονταν εκτεθειμένοι στις άσχημες καιρικές συνθήκες κυρίως της νύχτας ή για την περίπτωση μιας νέας καταιγίδας.

Τουλάχιστον η σίτιση συνεχίζεται, έστω μέσα σε συνθήκες καθημερινού τιτάνιου αγώνα.

Στον υγειονομικό τομέα η προσπάθεια είναι πολύ μεγάλη, για να καλυφθούν οι ανάγκες που παρουσιάζονται ειδικότερα για τον ευαίσθητο παιδικό πληθυσμό.

«Εμείς δεν ξέρουμε τι περιμένουν πια αυτοί οι άνθρωποι» λέει στην «Εφ.Συν.» η Σοφία Γκαρανέ των Γιατρών του Κόσμου, «αλλά αυτούς δεν τους νοιάζει η ταλαιπωρία, μας λένε ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να φύγουν, όλη τους η ελπίδα είναι να περάσουν τα σύνορα, να γλιτώσουν, να πάνε σε αυτό που νομίζουν ότι είναι καλύτερη ζωή ή έχουν συγγενικά πρόσωπα που τους περιμένουν».

Μέσα σε όλον αυτόν τον χαλασμό, αγρότες της Ειδομένης ρωτούν αν θα αποζημιωθούν για τα χωράφια και τις καλλιέργειές τους που χρησιμοποιούνται σήμερα από τους χιλιάδες πρόσφυγες, αλλά δεν έχουν πάρει κάποια επίσημη και καθαρή απάντηση.

Aλλοι πάντως θέτουν ερωτήματα και προβληματίζονται σχετικά με τη δράση Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, των οποίων την ακριβή δραστηριότητα αγνοούν, όπως και την πιστοποίησή τους.

Με ποια άδεια ακριβώς λειτουργούν σε ένα τέτοιο ευαίσθητο σημείο παραμένει ασαφές.

Εν ολίγοις, η Ειδομένη δίνει εντύπωση χώρου που αυτοδιοικείται και στον οποίο ο καθείς προσφέρεται γι’ αυτά που μπορεί να κάνει και τα οποία για την ώρα καλύπτουν επαρκώς τις ανάγκες.

Τουλάχιστον ανακοινώθηκε ότι ώς την Τετάρτη 9 Μαρτίου θα υπάρχει πλήρης κάλυψη της πρωτοβάθμιας υγειονομικής φροντίδας στην Ειδομένη μέσω του ΕΚΕΠΥ και της 4ης ΥΠΕ, σχέδιο που προωθείται με ευθύνη του συντονιστή του υπουργείου Υγείας για το Προσφυγικό, γεν. γραμματέα Γιάννη Μπασκόζου.

Στο μεταξύ από χθες σχεδόν 400 άτομα φιλοξενούνται και πάλι στο κλειστό γυμναστήριο Λευκόβρυσης Κοζάνης, που προέρχονται από τον Πειραιά ή τον Αλμυρό Βόλου. Προέρχονται όλοι από Συρία και Ιράκ και είναι οικογένειες με δύο ή και τρία παιδιά η κάθε μία.

Εθελοντές, Ερυθροσταυρίτες, μέλη της ομάδας διάσωσης με την επίβλεψη του δήμου τούς καταγράφουν και τους κατανέμουν στον χώρο.

Ο δήμαρχος Κοζάνης, Λευτέρης Ιωαννίδης, δήλωσε στην «Εφ.Συν.» ότι «μας ζήτησαν να ανταποκριθούμε και να τους φιλοξενήσουμε για λίγες μέρες μέχρι να μεταφερθούν αλλού και το αποδεχτήκαμε. Προς το παρόν καλύπτουμε όλες τις ανάγκες τους, έχει ομαλοποιηθεί η κατάσταση, αλλά -αν συνεχιστεί- θα χρειαστούμε οικονομική βοήθεια».

Στα άλλα κέντρα υποδοχής, στο Κιλκίς και τα Διαβατά, δεν έχουν αναφερθεί προβλήματα, ενώ πληροφορίες κάνουν λόγο για πιθανή δημιουργία και άλλων χώρων σε διάφορα σημεία της Βόρειας Ελλάδας.

Ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας, που βρέθηκε πριν από δύο μέρες στην Ειδομένη, έκανε γνωστό ότι πρότεινε να κηρυχθεί ο νομός Κιλκίς σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ωστόσο δεν διευκρινίστηκε σε τι ακριβώς θα συνίσταται η πιθανή παρέμβαση της πολιτικής προστασίας.

Οπως είπε πάντως, το αίτημα «οφείλει να κάνει αποδεκτό η κυβέρνηση, ώστε να μπορέσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρώτου και δεύτερου βαθμού να εκταμιεύσει και να διαθέσει κονδύλια προς τις περιοχές που φιλοξενούν κέντρα μετεγκατάστασης και να ενισχύσει τους δήμους και τις εθελοντικές οργανώσεις με κάθε διαθέσιμο μέσο».

Ζήτησε νομοθετική ρύθμιση που να δίνει δικαίωμα στις περιφέρειες «να πραγματοποιούν δαπάνες και για το προσφυγικό» και ανακοίνωσε «την εκταμίευση από ίδιους πόρους της ΠΚΜ 200.000 ευρώ για να μπορέσουμε να συνδράμουμε ουσιαστικά τις προσπάθειες αντιμετώπισης του προσφυγικού».