ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Αυξήσεις στο νερό φέρνει η νέα τιμολογιακή πολιτική της ΕΥΑΘ, με τα νοικοκυριά να καλούνται να πληρώσουν νέο πάγιο τέλος και τις επιχειρήσεις να επιβαρύνονται ακόμα περισσότερο, την ώρα που η εταιρεία ρίχνει το ενεργειακό της κόστος μέσω διμερών συμφωνιών αγοράς ενέργειας!
Οπως έγινε γνωστό χθες σε συνέντευξη Τύπου των διοικούντων την επιχείρηση, η πρόταση της ΕΥΑΘ προς τη ΡΑΑΕΥ για την περίοδο 2025-2029 παρουσιάζεται «ήπια» για τα σπίτια, όμως στην πράξη ανοίγει την πόρτα για νέες επιβαρύνσεις. Συγκεκριμένα, προβλέπεται επιβολή παγίου τέλους αποχέτευσης ένα ευρώ τον μήνα για κάθε νοικοκυριό.
Μπορεί το ποσό να φαίνεται μικρό σε απόλυτους αριθμούς, όμως έρχεται να προστεθεί σε μια περίοδο συνεχών αυξήσεων σε ενέργεια, τρόφιμα και βασικές υπηρεσίες. Για ένα νοικοκυριό που ήδη πιέζεται, κάθε νέο πάγιο, όσο «μικρό» κι αν παρουσιάζεται, μεταφράζεται σε πραγματική επιβάρυνση, ειδικά όταν προέρχεται από κοινωφελή επιχείρηση.
Την ίδια στιγμή, οι αυξήσεις για επαγγελματίες, βιομηχανίες και δημόσιους φορείς είναι πολύ πιο βαριές, φτάνοντας από 20% έως και 77%. Και μπορεί αυτό να αφορά άμεσα τις επιχειρήσεις, όμως στην πράξη το κόστος περνάει αργά ή γρήγορα στον καταναλωτή, μέσα από ακριβότερα προϊόντα και υπηρεσίες. Με άλλα λόγια, το «μάρμαρο» καταλήγει ξανά στην κοινωνία, είτε άμεσα είτε έμμεσα.
Ενεργοβόρα
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη παίζει το ενεργειακό κόστος. Η ΕΥΑΘ, ως ενεργοβόρα επιχείρηση, επιλέγει να μπει πιο βαθιά στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, επενδύοντας περίπου 68 εκατ. ευρώ σε διμερείς συμφωνίες αγοράς ρεύματος (PPAs) έως το 2035.
Στόχος είναι να εξασφαλίσει πιο σταθερές τιμές και να μειώσει την εξάρτησή της από τις διακυμάνσεις της αγοράς. Στην πράξη, δηλαδή, επιχειρεί να προστατεύσει τα οικονομικά της, όχι όμως απαραίτητα και τον τελικό καταναλωτή, ο οποίος ήδη βλέπει τις επιβαρύνσεις να έρχονται.
Την ίδια ώρα, η εταιρεία «τρέχει» ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα 359 εκατ. ευρώ, με έργα εκσυγχρονισμού, ψηφιακές υποδομές και βελτιώσεις στα δίκτυα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επέκτασή της εκτός Θεσσαλονίκης, με βασικό στόχο τη Χαλκιδική. Το σχέδιο προβλέπει απορρόφηση δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και επενδύσεις περίπου 160 εκατ. ευρώ μέσα σε πέντε χρόνια. Στις παρεμβάσεις περιλαμβάνονται βιολογικοί καθαρισμοί, μονάδες αφαλάτωσης και εκτεταμένες αναβαθμίσεις δικτύων σε τουριστικές περιοχές που αντιμετωπίζουν έντονες πιέσεις κάθε καλοκαίρι.
Η χρηματοδότηση αναμένεται να προέλθει από κρατικούς πόρους, ευρωπαϊκά κονδύλια και δανεισμό, δηλαδή σε σημαντικό βαθμό από δημόσιο χρήμα.
Την ώρα όμως που σχεδιάζονται μεγάλες επεκτάσεις και επενδύσεις, το ερώτημα για πολλούς παραμένει απλό. Ποιος πληρώνει τελικά τον λογαριασμό; Η ΕΥΑΘ εμφανίζει ισχυρά οικονομικά αποτελέσματα, με αύξηση κερδών και μηδενικό δανεισμό, κάτι που της δίνει άνεση κινήσεων.
Ωστόσο, η επιλογή να προχωρήσει σε νέες χρεώσεις, έστω και μικρές για τα νοικοκυριά και μεγαλύτερες για επαγγελματίες κι επιχειρήσεις, επαναφέρει τη συζήτηση για τον χαρακτήρα της ως κοινωφελούς επιχείρησης. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, για τον πολίτη το ζήτημα δεν είναι οι επενδυτικοί σχεδιασμοί ή τα ενεργειακά «εργαλεία», αλλά ο λογαριασμός που φτάνει στο σπίτι του και πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει.
