ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Απόστολος Λυκεσάς
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια και να μην παίρνεις σοβαρά αυτού του είδους τις προειδοποιήσεις παρκάροντας το αυτοκίνητό σου πάνω στο κύμα. Το διαπίστωσαν από πρώτο χέρι μερικές παραθαλάσσιες ταβέρνες, κάποιοι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων στην Καλαμαριά και σε μεγαλύτερη έκταση παραθαλάσσιες κοινότητες και οικισμοί στον Δήμο Κατερίνης που χτυπήθηκαν την περασμένη Κυριακή από το φαινόμενο της θαλάσσιας υπερχείλισης. Απλούστερα, βγήκε η θάλασσα στη στεριά και έδειξε ότι η ανθρώπινη επέκταση πρέπει να έχει όρια, διαφορετικά (θα) πληρώνεται ακριβά.

Το φαινόμενο δεν είναι πρωτόγνωρο, αλλά έχουμε τη συνήθεια να το ξεχνάμε. Για παράδειγμα εκείνο το δρομάκι πίσω από το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης που αποτελεί πάρκινγκ αυτοκινήτων ή ακόμη η παραλία στο Καραμπουρνάκι -που κι αυτή μετατρέπεται σε πάρκινγκ-, σε αυτά τα σημεία η θάλασσα εγκλώβισε τα παρκαρισμένα οχήματα μέσα στη λάσπη. Λίγες ταβέρνες σε Καλαμαριά και Χαλκιδική θα χρειαστεί να αλλάξουν αναγκαστικά τραπεζοκαθίσματα.

Οι αβελτηρίες

Στην Κατερίνη τα πράγματα ήταν σοβαρότερα και για αυτό κατατέθηκε αίτημα από τον Δήμο Κατερίνης προς τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας για κήρυξη της περιοχής σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Μεγάλα είναι τα προβλήματα που δημιούργησε το φαινόμενο στην κοινότητα Παραλίας, τον οικισμό Ολυμπιακής Ακτής και την κοινότητα Κορινού.

Ο δήμαρχος Κατερίνης, Ιωάννης Ντούμος, έδωσε εντολή σε συνεργεία του δήμου για καταμέτρηση των ζημιών σε ιδιωτικές περιουσίες αλλά και στις δημόσιες υποδομές (οδικό δίκτυο, τεχνικά έργα, αντλιοστάσια κ.ά.). Τον τελικό λογαριασμό θα τον μάθουμε τις επόμενες μέρες, αλλά μάλλον θα είναι «τσουχτερός».

Στον οικισμό της Ολυμπιακής Ακτής όταν η θάλασσα υποχώρησε, άφησε ένα παχύ στρώμα άμμου την οποία επιχειρούσαν να απομακρύνουν μηχανήματα του δήμου και καταστηματάρχες για να σώσουν τις περιουσίες τους. Πολλά σταθμευμένα οχήματα εγκλωβίστηκαν στην περιοχή.

Μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο ομότιμος καθηγητής Παράκτιας Τεχνικής & Ωκεανογραφίας του ΑΠΘ, Γιάννης Κρεστενίτης, εξηγεί ότι «το φαινόμενο αυτό επαναλαμβάνεται από καιρό σε καιρό και μας υπενθυμίζει ότι δεν τηρούμε τη Συνθήκη της Βαρκελώνης για προστασία της Μεσογείου, που ορίζει ότι μπορούμε να χτίζουμε τουλάχιστον 100 μέτρα από τις ακτές».

Για το χθεσινό φαινόμενο ο ίδιος εξηγεί σε ανάρτησή του πως ήταν απόρροια συνδυασμού τριών φυσικών φαινομένων: «Την Κυριακή το μεσημέρι (15/2/2026) από τις 2 μ.μ. μέχρι τις 4 μ.μ. η ατμοσφαιρική πίεση ήταν κάτω από 999 mbars (όταν η μέση πίεση είναι γύρω στα 1.016 mbars), ενώ είχαμε νοτιοανατολικούς ανέμους και η αστρονομική παλίρροια ήταν στη φάση της πλημμυρίδας, οπότε η στάθμη της θάλασσας έφτασε σε μεγάλο υψόμετρο, με αποτέλεσμα να πλημμυρίζουν οι χαμηλές παραλιακές ζώνες, όπως στις φωτογραφίες».

Αν σε αυτά τα θέματα η εξήγηση μοιάζει, και είναι, ευκολονόητη, η συνέχεια δείχνει για άλλη μία φορά τις ατέλειωτες και βασανιστικές ελληνικές αβελτηρίες. Οπως γράφει ο κ. Κρεστενίτης, «με αφορμή αυτό το φυσικό γεγονός όπως και αντίστοιχο λίγες μέρες πριν, που για ακριβώς αντίθετους λόγους εμφανίστηκε στις ίδιες περίπου περιοχές μεγάλη οπισθοχώρηση της θάλασσας και αποκάλυψη εκτεταμένης παραλιακής περιοχής, αναζήτησα, αλλά και πάλι μάταια, τις πραγματικές καταγραφές της θαλάσσιας στάθμης στην περιοχή μας, τον Θερμαϊκό Κόλπο».

Η «παράλειψη»

Δηλαδή «κάποτε υπήρχε σταθμός μέτρησης της θαλάσσιας στάθμης στη Θεσσαλονίκη και ο σταθμός ήταν συνδεδεμένος στο παγκόσμιο σύστημα SEA LEVEL STATION MONITORING FACILITY (https://www.ioc-sealevelmonitoring.org), στο οποίο μπορεί να δει κανείς (σε περίπου πραγματικό χρόνο) τη στάθμη της θάλασσας. Εδώ και πάρα πολλούς μήνες ο σταθμός δεν λειτουργεί και βέβαια δεν υπάρχει και κανείς άλλος σταθμός στο Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο, με εξαίρεση αυτόν της Ιμβρου (Gokceada)»!

Σύμφωνα με τον καθηγητή, «γνωρίζοντας ότι το κόστος για την εγκατάσταση και λειτουργία ενός τέτοιου σταθμού μέτρησης της στάθμης της θάλασσας είναι σχετικά πολύ μικρό (σ.σ. περίπου 10.000 ευρώ), είναι να απορεί κανείς για την «παράλειψη» και απουσία αυτής της πληροφορίας, όταν μάλιστα είναι απαραίτητο σήμερα να έχουμε όσο γίνεται ακριβείς πληροφορίες για φυσικές παραμέτρους απαραίτητες στα μοντέλα πρόγνωσης των μετεωρολογικών και ωκεανογραφικών συνθηκών». Κατά τα -ελληνικά- φαινόμενα το θέμα αυτό προφανώς θα το ξανασυζητήσουμε όταν θα έχουμε δυνατό Νοτιά, δηλαδή λίαν συντόμως…