Ο Παύλος Φύσσας ζει 12 χρόνια μετά την άνανδρη δολοφονία του από χρυσαυγίτες. Για άλλη μία φορά αύριο χιλιάδες θα πλημμυρίσουν τους δρόμους του Πειραιά και της Νίκαιας όπως και αρκετών ακόμα πόλεων για να φωνάξουν «σιγά μη φοβηθούμε» μετά και την αποφυλάκιση του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, Νίκου Μιχαλολιάκου, την περασμένη εβδομάδα.
Σήμερα στις 6 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί, όπως κάθε χρόνο στο πλαίσιο του αντιφασιστικού Σεπτέμβρη, η μεγάλη συναυλία στον πολυχώρο των Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα με τη συμμετοχή καλλιτεχνών όπως οι Μάρθα Φριντζήλα, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, 1000mods, Ακροβάτες, Βέβηλος, Αλέξανδρος Κτιστάκης, Απόστολος Ρίζος, Σπύρος Γραμμένος κ.ά.
Μετά τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, με έμφαση φέτος στην Παλαιστίνη και τη συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα, το κεντρικό ραντεβού στη μνήμη του Παύλου δίνεται για αύριο στις 5.30 το απόγευμα στο σημείο της δολοφονίας του στην πρώην οδό Παναγή Τσαλδάρη, που από το 2015 φέρει το όνομα «Παύλου Φύσσα». Οσοι ανταποκριθούν στο κάλεσμα θέλουν για άλλη μία φορά να διατρανώσουν ότι σε αυτές τις γειτονιές, τις γειτονιές του Μπλόκου της Κοκκινιάς και της Μάχης της Ηλεκτρικής το 1944, δεν έχουν καμία θέση ούτε τώρα ούτε ποτέ ξανά οι επίγονοι των ναζί.
Οπως αναφέρει στο κάλεσμά του ο «Σύλλογος Πολιτισμού Παύλος Killah P Φύσσας», η στάση του Παύλου το μοιραίο βράδυ της δολοφονίας του καθόρισε τη σύγχρονη ιστορία και το αντιφασιστικό κίνημα που γιγαντώθηκε και κατάφερε να συντρίψει τη φασιστική απειλή τα επόμενα χρόνια.
Με κεντρικό σύνθημα το «ούτε βήμα πίσω», ο σύλλογος τονίζει ακόμη ότι «η μάχη κατά του φασισμού είναι διαρκής και χρήζει συνεχούς επαγρύπνησης και δράσης», καλώντας όλους τους αντιφασίστες και τους δημοκρατικούς πολίτες να δώσουν τη μάχη για να μην ξανασηκώσει κεφάλι το φίδι». Τα όσα αναφέρει ο σύλλογος φαντάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ σε μια εποχή που η διεθνής ακροδεξιά και ο νεοφασισμός όχι απλώς βρίσκουν χώρο στον δημόσιο διάλογο, αλλά κανονικοποιούνται ακόμα και από κυβερνητικά στελέχη.
Οι δολοφόνοι έξω, οι αλληλέγγυοι μέσα
Πριν από λίγες μέρες η μητέρα του Παύλου και όλου του αντιφασιστικού κινήματος, Μάγδα Φύσσα, δήλωνε οργισμένη από την αποφυλάκιση του Μιχαλολιάκου, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «οι δολοφόνοι είναι έξω από τη φυλακή και οι αλληλέγγυοι μέσα». Αύριο θα ενώσει τη φωνή της με χιλιάδες μέλη του αντιφασιστικού κινήματος, συλλογικότητες, φοιτητές κ.ά. φωνάζοντας ξανά «ούτε στο Κερατσίνι ούτε και πουθενά».
Μιλώντας τη Δευτέρα στον Ρ/Σ «Αθήνα 9.84» η Μάγδα Φύσσα θύμισε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που αποφυλακίζεται ο Νίκος Μιχαλολιάκος, καθώς κάτι παρόμοιο είχε συμβεί και πέρσι τον Σεπτέμβριο. «Προφανώς θέλουν να μας προκαλέσουν. Ειδικά αυτές τις μέρες που έχουμε έντονο το αίσθημα για την απώλεια του Παύλου, προφανώς θέλουν να το μετατρέψουν σε κάτι άλλο, σε οργή για αυτούς».
Για άλλη μία φορά άφησε αιχμές και κατά της Δικαιοσύνης, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα και την άδικη προφυλάκιση των δύο νεαρών εθελοντών για τη φωτιά στο Γηροκομείο της Πάτρας: «Υπάρχουν μέσα στη φυλακή αλληλέγγυοι που δεν έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα. […] Ενα παιδί το φυλάκισαν για μισό δακτυλικό αποτύπωμα. Τα παιδιά από την Πάτρα είναι φυλακή διότι τους κατηγόρησαν ότι δήθεν έβαζαν φωτιά ενώ την έσβηναν. Ολα αυτά δημιουργούν πολλές αμφιβολίες για το αν υπάρχει δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα…».
«Σκανδαλώδης απόφαση»
Η δήλωση των συνηγόρων υπεράσπισης του Παύλου Φύσσα για την αποφυλάκιση του Μιχαλολιάκου
Σκανδαλώδη χαρακτηρίζουν την αποφυλάκιση του Νίκου Μιχαλολιάκου οι συνήγοροι υποστήριξης κατηγορίας της οικογένειας Φύσσα, Θεόδωρος Θεοδωρόπουλος, Χρύσα Παπαδοπούλου, Ελευθερία Τομπατζόγλου, Μαρίνα Δαλιάνη και Αργύρης Συρίγος. Οπως σχολιάζουν: «Η απόφαση αυτή έρχεται σε κρίσιμη στιγμή, λίγο πριν από την ολοκλήρωση της εκδίκασης της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό και ενώ εκκρεμούν εισαγγελικές εφέσεις για το ύψος των ποινών τόσο του αρχηγού όσο και των ηγετικών στελεχών της οργάνωσης.
»Το μήνυμα που αποστέλλεται είναι σαφές: ευνοϊκή αντιμετώπιση των εγκλημάτων της ακροδεξιάς και του ναζισμού, που διευκολύνει τη συνέχιση των εγκληματικών πράξεων. Ταυτόχρονα, προσβάλλεται βάναυσα η συλλογική μνήμη της δημοκρατικής κοινωνίας. Η επίκληση της ανθρωπιάς της δικαστικής εξουσίας έναντι κρατουμένων με σοβαρά προβλήματα υγείας θα μπορούσε να είναι πειστική αν εφαρμοζόταν για κάθε κρατούμενο. Οχι μόνο για εκείνους στους οποίους ο κρατικός μηχανισμός επί μακρόν επιφύλασσε ιδιαίτερα προνομιακή μεταχείριση, με τραγικές συνέπειες για τα θύματα της ναζιστικής μισαλλοδοξίας και την ίδια τη δημοκρατία».
