Εχει σαν στάμπα τη ζωή μας σημαδέψει και συνεχίζει να εμπνέει και να καλεί σε αγώνες από την Αθήνα ώς τη Γάζα. Εχει σαν στάμπα σημαδέψει -από την ανάποδη- και τη ζωή τους και γι’ αυτό ακόμα και σήμερα τρέμουν τη λαϊκή εξέγερση και τη νεανική αμφισβήτηση, με μέρος της ελληνικής Ακροδεξιάς να αναπαράγει ακόμα και χθες τα γνωστά fake news για τα γεγονότα του ’73, για τη μη ύπαρξη νεκρών και τραυματιών. «Αυτοί που θα πουν ότι δεν έγιναν βασανιστήρια είναι αυτοί που θα κάνουν τα επόμενα» όπως έλεγε ο Περικλής Κοροβέσης («Ανθρωποφύλακες»).
Αρκετές δεκάδες χιλιάδες κόσμου όλων των ηλικιών και των γενιών έδωσαν τη δική τους απάντηση και κατέκλυσαν χθες το απόγευμα το κέντρο της αστυνομοκρατούμενης πρωτεύουσας στην αντιιμπεριαλιστική πορεία του Πολυτεχνείου, 51 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη. «Λευτεριά, Λευτεριά στην Παλαιστίνη» ήταν το σύνθημα που δονούσε συνεχώς την ατμόσφαιρα και ένωνε ανεξαιρέτως όλους τους διαδηλωτές σε όποιο μπλοκ και αν βρίσκονταν, σε μια πορεία που γέμισε από παλαιστινιακές κυρίως αλλά και αρκετές λιβανέζικες σημαίες, με τον κόσμο να φτάνει μετά τις 8 το βράδυ στην πρεσβεία του Ισραήλ καταδικάζοντας για ακόμα μια φορά τη συνεχιζόμενη γενοκτονία.
Ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (1967-1974), που βρισκόταν στην κεφαλή μαζί με τους φοιτητικούς συλλόγους, έφτασε νωρίς στην αμερικανική πρεσβεία με πανό που έγραφε «Αντίσταση για πάντα στον φασισμό». Η αιματοβαμμένη σημαία είχε φτάσει νωρίτερα. Φοιτητές-μέλη της ΠΑΣΠ τη συνόδευσαν, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε». Στο πλευρό των διαδηλωτών και η παλαιστινιακή κοινότητα, μέλη της οποίας κράτησαν για αρκετή ώρα την ιστορική σημαία της εξέγερσης.
Από νωρίς το μεσημέρι αθρόα ήταν η προσέλευση του κόσμου στον ιστορικό χώρο της Πατησίων παρά τον άστατο καιρό. Το μεσημέρι, κατά τη διάρκεια των προσυγκεντρώσεων και στην αρχή της πορείας, η συμμετοχή του κόσμου ήταν μεγάλη αλλά ελαφρώς μειωμένη σε σχέση με την περσινή την ίδια ώρα. Ομως, όσο νύχτωνε, ο κόσμος δεν σταμάτησε να προσέρχεται κατά εκατοντάδες, οι γραμμές των μπλοκ φοιτητικών συλλόγων, κομμάτων και συλλογικοτήτων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου πύκνωναν διαρκώς, ο παλμός δυνάμωνε σε μια εικόνα που- μαζί με τα πολλά αντικυβερνητικά συνθήματα- αποτελεί προμήνυμα μαζικής συμμετοχής στη μεγάλη πανελλαδική απεργία της Τετάρτης. Εκτός από τα καθιερωμένα αντινατοϊκά και αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα, οι φοιτητές διαδήλωσαν ενάντια στις διαγραφές στα πανεπιστήμια, στην όξυνση της καταστολής και του αυταρχισμού εντός των ιδρυμάτων, στη συστηματική επίθεση στον ανοιχτό και δημόσιο χαρακτήρα του ιστορικού συγκροτήματος του Κάτω Πολυτεχνείου. Σημαντική στιγμή -σε συμβολικό επίπεδο- ήταν και η παρουσία πολλών ένστολων φαντάρων στις πρώτες γραμμές του ΚΚΕ οι οποίοι φώναζαν συνεχώς με δύναμη «Εξω οι βάσεις και οι Αμερικανοί». Στην κορυφή της διαδήλωσης βρέθηκε μια πολύ μεγάλη σημαία της Παλαιστίνης και δίπλα η ζωγραφιά μαθητών για την οποία διώκεται εκπαιδευτικός του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ταύρου, σε μια εικόνα που συμπύκνωνε το κλίμα των τελευταίων εβδομάδων με τις διώξεις δεκάδων εκπαιδευτικών στη χώρα.
Στα αξιοσημείωτα της χθεσινής μέρας, η ασυνήθιστα χαμηλή συμμετοχή μελών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στην πορεία. Περίπου 150 άτομα είχε το μπλοκ της αξιωματικής αντιπολίτευσης (τελευταίο, πίσω από το ΠΑΣΟΚ), στο οποίο βρέθηκαν ο Σωκράτης Φάμελλος, ο Νίκος Παππάς και η Ολγα Γεροβασίλη. Αλλους τόσους και λιγότερους είχε το μπλοκ των υποστηρικτών του Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος έδωσε το «παρών» έχοντας στο πλευρό του την ανεξάρτητη βουλεύτρια Ραλλία Χρηστίδου.
Πριν από την έναρξη της πορείας, οπαδοί του Κασσελάκη, κρατώντας ένα μοβ πανό με το σύνθημα «Είμαστε εδώ», προσπαθούσαν να μπουν στην κορυφή της πορείας αμέσως μετά τον Σύνδεσμο Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ), χωρίζοντας έτσι τους πρώτους από τους φοιτητικούς συλλόγους, κάτι που δεν έχει γίνει σε καμία άλλη πορεία Πολυτεχνείου. Μετά τις έντονες αντιδράσεις των φοιτητών και αφού υπήρξαν αρκετά σπρωξίματα και έντονες αντιπαραθέσεις, οι οπαδοί Κασσελάκη αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να πάνε αρκετά πιο πίσω. Ο Κασσελάκης, κάπως έξω από τα νερά του, έφυγε μάλλον άκομψα και πολύ σύντομα προς την Ηρώδου Αττικού, με αρκετό κόσμο να χειροκροτεί ειρωνικά και να σχολιάζει πως δεν πήγε φυσικά μέχρι την αμερικανική πρεσβεία. Την ίδια ώρα οι υποστηρικτές του φώναζαν συνθήματα όπως «Σεισμός, σεισμός δημοκρατικός, αγώνας ατελείωτος και διαχρονικός».
