«Σταυρώνουν» ιερέα που υπηρετεί αμισθί…

Πάσχα, σε ένα λιλιπούτειο χωριό της Ρούμελης. Στην κατανυκτική λειτουργία του Επιταφίου τα κοριτσάκια του χωριού δεν συμμετέχουν μονάχα ως μυροφόρες, αλλά κάποια από αυτά, μαζί με τα αγόρια, είναι και «παπαδάκια». Σ’ αυτόν τον μικρό ορεινό τόπο όλα τα παιδιά συμμετέχουν στα πάντα, ενώ ο παπάς κάθε φορά που ακούει ότι τα κορίτσια είναι «ακάθαρτα» γιατί έχουν περίοδο χαμογελάει στη μικρή εγγονή του λέγοντας «ο υπομείνας σωθήσεται», εννοώντας προφανώς ότι και η βλακεία ανθρώπινο πράγμα είναι κι ότι ο θεός ποτέ δεν θα έφτιαχνε κάτι το ακάθαρτο ή το μιαρό στα πλάσματά του.

Ολα αυτά 40 χρόνια πριν. Σήμερα ένας ιερέας που «τόλμησε» να επιτρέψει σε δυο κορίτσια να γίνουν «παπαδάκια» στη λειτουργία της Πεντηκοστής αντιμετωπίζει την τιμωρία της αργίας. Το μικρό αυτό κορίτσι ήμουν εγώ και ο παππούς μου ο παπάς του χωριού μας. Επομένως αντιλαμβάνεστε τη δυσάρεστη έκπληξη που μου προκάλεσε η είδηση πως ο πρωτοπρεσβύτερος Αλέξανδρος Καριώτογλου στον Αγιο Νικόλαο Ραγκαβά στην Πλάκα τέθηκε σε αργία μέχρις ότου τοποθετηθεί η Ιερά Σύνοδος για το… «αμάρτημά» του, για το οποίο του επιτίθενται οι φονταμενταλιστικοί περί την Εκκλησία κύκλοι – άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που ο φωτισμένος αυτός ιερέας μπαίνει στο στόχαστρό τους.

Με ανάρμοστες για χριστιανούς φράσεις επιχειρούν μια δολοφονία χαρακτήρα, αλλά και να παρέμβουν ευθέως στην Ιεραρχία της Εκκλησίας: «καραγκιοζιλίκια, βλασφημία, αίρεση, ξέφραγο αμπέλι, κρίμα στα πτυχία σου, πάτερ μου, ας μαζέψουν τα κουβαδάκια τους, αδειάστε μας τη γωνιά», γράφεται μεταξύ άλλων σε σάιτ εκκλησιαστικού ενδιαφέροντος.

Από την άλλη πλευρά, πνευματικοί άνθρωποι αλλά και απλοί πιστοί στέκονται δίπλα στον π. Αλέξανδρο. Οι ενορίτες της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά διακινούν κείμενο που απευθύνεται στον αρχιεπίσκοπο και την Ιεραρχία όπου μεταξύ άλλων σημειώνουν: «Αν κάτι όμως προκαλεί κατασκανδαλισμό των πιστών, αυτό είναι η συλλογική δολοφονία χαρακτήρος, ο λίβελος, η συκοφαντία και η διαβολή που υφίσταται η ενοριακή μας κοινότητα και ο πρεσβύτερός μας. (…) Ανησυχούμε ως χριστιανοί γι’ αυτές τις γεννήτριες διχασμών, καθημερινού σκανδαλισμού των πιστών και απόπειρας επηρεασμού -με όρους άσκησης πίεσης στη δημόσια σφαίρα, δηλαδή με όρους πολιτικού παιχνιδιού- του πώς θα διαποιμάνουν οι ποιμένες και επίσκοποι το σώμα της Εκκλησίας».

Ο Καριώτογλου είναι εκείνο το είδος κληρικού που συγκεντρώνει στην ενορία του όχι μονάχα τους πιστούς, αλλά και άθεους που θέλουν να έρθουν σε επαφή με τον παρηγορητικό λόγο των πατερικών κειμένων ή την υψηλή βυζαντινή τέχνη. Πρωτοπόρος ο ίδιος, δεν δίστασε να κάνει τη θεία λειτουργία στα νέα ελληνικά -γεγονός για το οποίο και πάλι δέχτηκε επιθέσεις- και μέχρι και σήμερα, αφού αναγκάστηκε να επιστρέψει στις παραδοσιακές νόρμες, στην ενορία του το αποστολικό ανάγνωσμα, αφού διαβαστεί από τον ψάλτη, αποδίδεται στη νέα ελληνική ώστε να καταλαβαίνουν όλοι το δυσπρόσιτο κείμενο, και μάλιστα από γυναίκα αναγνώστρια.

Σπάνιο είδος ιερέα και πνευματικού ανθρώπου, ο π. Αλέξανδρος πέρσι βρέθηκε και πάλι στο στόχαστρο σκοταδιστών όταν στην ενορία του έγινε η βάπτιση ενός μικρού αγοριού – τότε το «αμάρτημα» ήταν πως οι γονείς του παιδιού ήταν του ίδιου φύλου.

Βάπτιση παιδιών

Αφού υπέγραψαν σύμφωνο συμβίωσης, οι ηθοποιοί Μιχάλης Οικονόμου και Γιώργος Μακρής βάφτισαν τον μικρό Νικηφόρο λειτουργούντος του πατρός Αλέξανδρου και η θύελλα για τους σκοταδιστές ξεκίνησε αφού ο ιερέας ευχήθηκε μετά τη λήξη του μυστηρίου: «Οι γονείς να είσαστε πάντα ερωτευμένοι, και το παιδί αυτή την αγάπη θα βλέπει, αυτή θα αναζητήσει και όταν φύγει από εσάς, και θα αναζητά πάντα στη ζωή του».

Λίγο αργότερα, άλλη μια βάφτιση παιδιών ενός γκέι ζευγαριού θα σήκωνε και πάλι οργή στους υπερσυντηρητικούς κύκλους – αυτή τη φορά χοροστατούντος του αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου, του σπουδαίου αυτού ιεράρχη που δεν δίστασε να πάρει μέτρα κατά της πανδημίας και να κοινωνεί τους πιστούς με λαβίδα ή να κατέβει στους δρόμους μαζί με τους διαδηλωτές στηρίζοντας το κίνημα του Black Lives Matter μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ.

Ο πρωτοποριακός αυτός ιερέας, που συνομιλεί με την κοινωνία και την εποχή του με τη γλώσσα της αγάπης και της συμπερίληψης, χειροτονήθηκε στα 66 του χρόνια και υπηρετεί αμισθί, αφού συνταξιοδοτήθηκε πρώτα από την εκπαίδευση. Ο «ιερέας των Εξαρχείων», όπως τον αποκαλούν, ανακοίνωσε στους ανθρώπους της γειτονιάς του την απόφασή του να χειροτονηθεί καθώς και στη γυναίκα και στα 4 παιδιά του και από την πρώτη στιγμή φαινόταν πως θα γίνει ξεχωριστός.

Ελεγε τότε σε μια συνέντευξή του: «Οι κληρικοί δεν φέρνουν τον άνθρωπο σε αυτή τη λαχτάρα να αγγίξει τον Θεό. Αυτό θα το ήθελα πολύ, δεν ξέρω πόσο θα το πετύχω, νομίζω όμως ότι αυτή είναι η αποστολή μας. Εχει ανάγκη ο άνθρωπος από αυτό» – αργότερα θα το έκανε πράξη σε κάθε του βήμα, αφού ακόμα και μέσα στην πανδημία δεν δίστασε να μεταδίδει ζωντανά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τη λειτουργία.

Ο π. Αλέξανδρος δίδαξε στην ιδιωτική και δημόσια εκπαίδευση, για τρία χρόνια στη Θεολογική Σχολή Αγίου Ανδρέου στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας καθώς και για οκτώ χρόνια στο Παιδαγωγικό Τμή­μα του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Munster της Γερμανίας.

Ειδικεύτηκε στην Ιστορία των Θρησκευμάτων και ανακηρύχτηκε διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εχει συγγράψει 10 βιβλία επιστημονικού και εκπαιδευτικού περιεχομένου, μέρος του συλλογικού συγγράμματος του Θεολογικού Τμήματος για το Ανοικτό Πανεπιστήμιο και έναν σημαντικό αριθμό άρθρων. Για το βιβλίο του «Ορθοδοξία και Ισλάμ» έχει τιμηθεί με το Α’ βραβείο «Αμπντί Ιπεκτσί».