Ποιος θα βάλει «φράχτη» στα τροχαία με τους διακινητές και πρόσφυγες

Ο θάνατος του Γιώργου Τζανετάκη, ενός γλυκύτατου ανθρώπου 46 χρόνων, πατέρα δύο παιδιών, ο οποίος επέστρεφε από την εργασία του το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, όταν όχημα που μετέφερε 10 μετανάστες, καταδιωκόμενο από αστυνομικούς συγκρούστηκε με το δικό του μετωπικά κόβοντας απότομα και άδικα το νήμα της δικής του ζωής αλλά και 5 μεταναστών, έφερε και πάλι στην επικαιρότητα την αναγκαιότητα νόμιμων και ασφαλών οδών διέλευσης των προσφύγων και το αίτημα να μπει ένα τέλος στις επικίνδυνες καταδιώξεις της Αστυνομίας στον αστικό ιστό και πλησίον αυτού. Ο οδηγός-διακινητής είχε αγνοήσει νωρίτερα σήμα της Αστυνομίας για να σταματήσει, με αποτέλεσμα να προβεί σε επικίνδυνους ελιγμούς, να εμβολίσει το περιπολικό και στη συνέχεια να μπει αντίθετα στην Εγνατία Οδό με τη γνωστή μοιραία κατάληξη.

Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που ένας διακινητής που καταδιώκεται από την Αστυνομία χάνει τον έλεγχο και σκορπίζει τον θάνατο. Ποιος δεν θυμάται τον Απρίλιο του 2008 την περίπτωση του 15χρονου Νίκου από την Αλεξανδρούπολη, ο οποίος παρασύρθηκε με το μηχανάκι του κατά τη διάρκεια καταδίωξης οχήματος με το οποίο μεταφέρονταν μετανάστες στην περιοχή του στρατοπέδου Ζήση και σκοτώθηκε, ή αμέτρητες άλλες κατά τις οποίες χάνουν τη ζωή τους οι στοιβαγμένοι πρόσφυγες. Στην περιοχή της Θράκης τα τροχαία δυστυχήματα με θύματα συνήθως μετανάστες είναι συχνά. Κι όταν δεν μιλάμε για θανάτους, τότε οι ακρωτηριασμοί και οι πολύ σοβαροί τραυματισμοί είναι ιδιαιτέρως συχνοί.

Παρά τα συχνά επικοινωνιακά σόου της κυβέρνησης με επίκεντρο τον φράχτη, παρά τα μεγάλα λόγια ότι τα σύνορά μας είναι θωρακισμένα και «δεν περνά κουνούπι», η αλήθεια διαψεύδει όσους επιμένουν πως το πρόβλημα είτε έχει ατονήσει είτε ακόμη κι ότι δεν υφίσταται. Οι συλλήψεις διακινητών και προσφύγων ήταν και θα παραμείνει ένα καθημερινό φαινόμενο και κάποιες φορές, δυστυχώς, ο θάνατος θα παραμονεύει για τους ίδιους και για όποιον βρεθεί στην τροχιά αυτού του παραλογισμού.