Τα «γυάλινα» Γιάννενα, με τον πεντακάθαρο ουρανό και τον ήλιο πάνω από τη λίμνη, αποχαιρέτησαν τον δήμαρχό τους. Ο Μωυσής Ελισάφ πέθανε την Παρασκευή το απόγευμα στα 69 του χρόνια ύστερα από ολιγόμηνη μάχη με σοβαρή ασθένεια και τάφηκε το μεσημέρι της Κυριακής στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, με τους ήχους από ένα τραγούδι που αγαπούσε, ανάμεσα στους αγαπημένους του συγγενείς και φίλους, αλλά και σε εκατοντάδες ανθρώπους από την πόλη και ολόκληρη τη χώρα που έφτασαν στα Γιάννενα για το τελευταίο αντίο.
Μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, η κηδεία έγινε στη 1 το μεσημέρι στην Ιερά Συναγωγή στο Κάστρο, συγκεντρώνοντας πλήθος κόσμου και με την παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Σακελλαροπούλου, εκπροσώπων της κυβέρνησης, των πολιτικών κομμάτων, των τοπικών αρχών, του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου και της Ισραηλιτικής Κοινότητας των Ιωαννίνων, βουλευτών, δημάρχων, πρέσβεων κ.ά.
Η νεκρώσιμη πομπή ξεκίνησε από την κατοικία του, διέσχισε κεντρικούς δρόμους της πόλης και μετά από μια σύντομη στάση στο Δημαρχείο κατέληξε στη Συναγωγή.
Επικήδειους λόγους εκφώνησαν, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Βουλής Κ. Τασούλας, ο μητροπολίτης Ιωαννίνων κ. Μάξιμος που μετέφερε και τα συλλυπητήρια του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Π. Πικραμμένος, ο περιφερειάρχης Αλ. Καχριμάνης, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δ. Παπαγεωργίου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, η πρύτανις Α. Μπατιστάτου, οι πρέσβεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, Τζ. Τσούνης και Ν. Κατς, κ.ά.
Κοινή συνισταμένη στις ομιλίες όλων, η σπουδαία προσωπικότητα του εκλιπόντος και η μεγάλη προσφορά του στην επιστήμη, στον πολιτισμό, στην πολιτική, στον τόπο του.
Ακολούθησε η ταφή στο εβραϊκό νεκροταφείο, έναν από τους σημαντικότερους ιερούς χώρους μνήμης της χώρας.
Το πολύπλευρο έργο του
Η είδηση του θανάτου του Μ. Ελισάφ την Παρασκευή προκάλεσε θλίψη στην πόλη των Ιωαννίνων, στον ιατρικό κόσμο, στους ανθρώπους που τον γνώρισαν από την πλούσια πνευματική, κοινωνική και πολιτιστική του προσφορά, ενώ ο πρωθυπουργός, οι πρόεδροι των κομμάτων, υπουργοί, εκπρόσωποι ξένων κρατών με μηνύματά τους εξέφρασαν τη συγκίνησή τους για την απώλεια του δημάρχου Ιωαννίνων, μιας προσωπικότητας διεθνούς ακτινοβολίας που ξεχώρισε σε όλη του τη ζωή για το πολύπλευρο έργο του.
Ο Μωυσής Ελισάφ εκλέχτηκε δήμαρχος των Ιωαννίνων το 2019, επικεφαλής δικής του παράταξης, συγκεντρώνοντας το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινότητας και των μεγαλύτερων μέσων ενημέρωσης του κόσμου ως ο πρώτος Εβραίος δήμαρχος στην Ελλάδα.
Αυτό που έκανε ξεχωριστό τον Μωυσή Ελισάφ ήταν ακριβώς ότι αποτέλεσε μια σπουδαία προσωπικότητα που συγκέντρωνε πολλές και διακριτές ταυτότητες σε έναν δρόμο προσφοράς, σε ένα έργο με ισχυρό αποτύπωμα.
Γεννήθηκε το 1954. Οι γονείς του είχαν διαφύγει, χωριστά, το 1943 από τα Γιάννενα, πριν από τον εκτοπισμό στα ναζιστικά στρατόπεδα το 1944 των Γιαννιωτοεβραίων και μετά την επιστροφή τους στην πόλη παντρεύτηκαν το 1951, έχοντας χάσει δεκάδες μέλη των οικογενειών τους στο Ολοκαύτωμα.
Ο Μ. Ελισάφ στις μέρες μας ηγήθηκε της μικρής εβραϊκής κοινότητας των Ιωαννίνων, ανέδειξε τη σημασία της ρωμανιώτικης εβραϊκής παράδοσης σε διεθνές επίπεδο, αλλά και τον ιστορικό ρόλο των Ιωαννίνων ως μιας πολυπολιτισμικής πόλης. Η ταυτότητα των κοσμοπολίτικων Ιωαννίνων σήμερα οφείλει τα μέγιστα στις μακρόχρονες προσπάθειες του Μ. Ελισάφ.
Επιπλέον, ο Μ. Ελισάφ ανέδειξε με το διανοητικό του έργο, αλλά και την πολιτική του για τον πολιτισμό, τον κεντρικό ρόλο που έχει ο αγώνας για τη δημοκρατία και η πολιτική αντιμετώπισης του ολοκληρωτισμού, του ρατσισμού και της βίας.
Στην ιατρική επιστήμη, ο Μ. Ελισάφ, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών το 1979, έγινε καθηγητής Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής Ιωαννίνων, μετά από μακρά θητεία στην αριστεία και την πρωτοπορία της έρευνας που αναγνωρίστηκε διεθνώς, ενώ την ίδια ώρα ήταν καθημερινά δίπλα στους ασθενείς του.
Επιπλέον ο Μ. Ελισάφ ήταν ένα πρότυπο πνευματικού ανθρώπου με βαθιά παιδεία, μόρφωση, αγάπη για τη λογοτεχνία και ιδιαίτερα για την ελληνική ποίηση που τη συνδύαζε με βαθιά γνώση της ελληνικής μουσικής και των μεγάλων μας συνθετών.
Στην κοινωνική του ζωή επέδειξε μια στάση ζωής που περιελάμβανε τη συνάντηση με τον άλλο, την κατανόηση και τη συμπερίληψη, στοιχεία που αποτελούσαν μέρος και της πολιτικής του πρότασης, ασχολούμενος επί πολλά χρόνια με τα κοινά από διάφορες θέσεις.
Η επιλογή του να διεκδικήσει τη δημαρχία αποτιμάται ακριβώς και σαν μια κίνηση που ένωσε αυτές τις πτυχές της ζωής του σε μία, στην ταύτιση του πολίτη με τη μοίρα της πόλης του, στη συνδιαμόρφωση της ατομικής με την κοινωνική ταυτότητα, αλλά και ως μια στάση ευθύνης απέναντι στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο τόπος. Ο πολίτης γίνεται πολιτικός για να αναλάβει το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί για να προσφέρει στον τόπο που γεννήθηκε και αγάπησε.
Η γιαννιώτικη γη υποδέχτηκε έναν Γιαννιώτη που θέλησε να κάνει τη ζωή του κομμάτι της ζωής της πόλης του, μιας πόλης που γνώριζε ότι μπορούσε και μπορεί να είναι ψηλά και να ξεχωρίζει.
