Με μια σεμνή τελετή μέλη του αντιδικτατορικού αγώνα τίμησαν προχθές και ύστερα από 49 χρόνια τη μνήμη του αφανούς αγωνιστή Νίκου Μαρκούλη, που πυροβολήθηκε θανάσιμα από υπαξιωματικό του στρατού στην πλατεία Βάθης στις 17 Νοέμβρη 1973, ενώ προσπαθούσε να βοηθήσει τραυματία-θύμα της καταστολής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Το μνημόσυνο έγινε στον τόπο καταγωγής του Μαρκούλη, στο Παρθένι Νέας Χαλκηδόνας, και οργανώθηκε από τον ΣΦΕΑ 1967-1974 και την Εταιρεία Φίλων του Χώρου Μνήμης Αντιδικτατορικής Αντίστασης στη Θεσσαλονίκη.
Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν η ανάγνωση του μηνύματος που έστειλε η κόρη του Νικολέτα –σοβαροί λόγοι δεν της επέτρεψαν να παρευρίσκεται– σημειώνοντας μεταξύ άλλων πως ο πατέρας της «απλά έπραξε ό,τι επέβαλλε η ανθρωπιά μπροστά στη θέα ενός τραυματισμένου διαδηλωτή την 17η Νοέμβρη 1973 στην πλατεία Βάθη και στη θέα ενός στρατιωτικού οχήματος… επέλεξε να σκύψει να βοηθήσει τον τραυματισμένο […] εκείνη τη στιγμή δέχτηκε πυρά πυροβόλου από το όχημα… Αυτό ήταν το αποτύπωμα του πατέρα που δεν γνώρισα, αφού όταν συνέβη η μητέρα μου ήταν ακόμα έγκυος σε εμένα. Αυτό το αποτύπωμα κατανοώ και τρέφω ως αποτύπωμα ζωής και ανθρωπιάς έναντι της βαρβαρότητας. Αυτό το αποτύπωμα χρωστώ σε αυτόν, παρότι συνοδεύεται από πίκρα, μεγάλο πόνο και στερήσεις. Η στέρηση να τον αγκαλιάσω, να τον φιλήσω, να ακουμπήσω, να παίξω μαζί του… να τον πω “μπαμπά”… Ηταν μόλις 23 ετών. Πάντα χαμογελαστός…».
Μιλώντας στην εκδήλωση ο Χρίστος Ζαφείρης, μέλος της Εταιρείας Φίλων του Χώρου Μνήμης Αντιδικτατορικής Αντίστασης, αναφέρθηκε στα στοιχεία από τις καταγραφές σε κρατικά έγγραφα και νοσοκομεία για τη δολοφονία Μαρκούλη από τη χούντα και τόνισε: «Τιμούμε και όλους τους νεκρούς που έπεσαν από τα χουντικά πυρά στη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και γενικά όλα τα θύματα του αντιδικτατορικού αγώνα».
Λόγους εκφώνησαν ακόμη ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης από το Δ.Σ. του ΣΦΕΑ 1967-1974 και ο δημοτικός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Σάββας Σιδηρόπουλος.
