Στο νέο σχολείο της αγοράς και της «αξιολόγησης» δεν χωράνε οι εκπαιδευτικοί που μπαίνουν μπροστά και αγωνίζονται ενάντια σε αντιλαϊκές πολιτικές. Ακριβώς αυτό εκφράζει η κίνηση της διευθύντριας του 99ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας, Γαρ. Ζημιανίτη, η οποία πριν από λίγες μέρες όχι μόνο παρεμπόδισε μια απλή ενημέρωση των εργαζομένων από την εκπαιδευτικό και συνδικαλίστρια Ντίνα Ρέππα, αλλά μετά την αποχώρηση της τελευταίας από το σχολείο προχώρησε σε καταγγελία προς τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Παιδείας, Αλ. Κόπτση, τη Δ/νση Α’ Αθήνας αλλά και προς μαθητές/ριες του σχολείου, ζητώντας την καταδίκη της για… «ανάρμοστη συμπεριφορά».
Πολλές δεκάδες είναι -μέσα σε μία εβδομάδα- τα ομόφωνα ψηφίσματα και οι ανακοινώσεις υποστήριξης της μαχητικής δασκάλας Ντίνας Ρέππα, μέλους του ΣΕΠΕ «Ο Αριστοτέλης» και δημοτικής συμβούλου με την «Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα», ενώ αγανάκτηση επικρατεί σε πολλούς Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. και ΕΛΜΕ για τις καταδοτικές λογικές της διευθύντριας.
Σημειώνεται πως η συγκεκριμένη διευθύντρια με δική της αίτηση διαγράφηκε από μέλος του συλλόγου «Αριστοτέλης», ύστερα από την ομόφωνη καταγγελία του συλλόγου για τις «προτάσεις» της σχετικά με τη συμμετοχή σε επιμορφωτικό σεμινάριο για εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων. Η ίδια φέρεται να απαγόρευσε τη συμμετοχή των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών και ζητούσε «οι ημερίδες αυστηρά να γίνονται μόνο ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ».
Το σημαντικότερο είναι πως αποδεικνύεται με ξεκάθαρο τρόπο ότι διατάξεις του νόμου 4823/21 βρίσκουν την πλήρη εφαρμογή τους σε στελέχη εκπαίδευσης που δεν διστάζουν να καταδώσουν συναδέλφους τους και μάλιστα με αρμόζουσα σε άλλες εποχές ρητορική.
Πάνω από 550 εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας είχαν υπογράψει μέχρι χθες κείμενο συμπαράστασης στο οποίο αναφερόταν:
«[…] Δεν είναι μια σύγκρουση προσώπων, αλλά μια σύγκρουση στάσεων απέναντι στη ζωή και στην κοινωνία. Ολοι και όλες ξέρουμε ότι από καιρό κάποιοι διευθυντές και διευθύντριες ράβουν κοστούμια για τον ρόλο νέας κοπής που τους επιφυλάσσει ο νόμος 4823/21. Τον ρόλο του κυρίαρχου στο σχολείο, που η βούλησή του γίνεται νόμος. Οι νέοι/ες διευθυντές/τριες του νέου (;) σχολείου δεν σηκώνουν πολλά πολλά. Δεν θέλουν ισχυρούς συλλόγους διδασκόντων, δεν θέλουν οι δάσκαλοι και οι δασκάλες να έχουν γνώμη, πόσο μάλλον να διαφωνούν. Θέλουν απλά και με συνοπτικές διαδικασίες να γίνεται το δικό τους. […] Ανάρμοστη συμπεριφορά δεν είναι ο αγώνας για το δίκιο. Ανάρμοστη συμπεριφορά είναι να προσπαθείς να κάνεις κακό σε αυτόν που υπερασπίζεται το δίκιο. Ανάρμοστη συμπεριφορά είναι η τρομοκρατία των εργαζομένων».
