Τη συναντήσανε σοβαρά κακοποιημένη και κρατούμενη, πέρσι στις αρχές του χρόνου, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής στην Πέτρου Ράλλη. Ιδιαίτερα ευάλωτη περίπτωση, η 32χρονη από το Μπαγκλαντές είχε μάλιστα αποπειραθεί να αυτοπυρποληθεί την Μεγάλη Τρίτη. Απελευθερώθηκε λίγο μετά το Πάσχα. «Η ψυχολογική της κατάσταση ήταν ιδιαίτερα ταραγμένη και σε φάση πανικού, και από την σύντομη συνέντευξη που της πήραμε επιτόπου προέκυψε ότι είναι θύμα μακροχρόνιας ενδοοικογενειακής βίας και τράφικινγκ από τον τότε σύζυγό της. Την κακοποιούσε συστηματικά σε σημείο που κατέληξε να νοσηλευτεί με βαριά τραύματα στο νοσοκομείο όπου και υποβλήθηκε σε εγχείρηση» ανέφερε το δελτίο τύπου της φεμινιστικής συλλογικότητας «Το Μωβ» για την υποστήριξη των γυναικών και την προάσπιση των δικαιωμάτων τους που υπερασπίστηκε τα δικαιώματά της, ενημερώνοντας την διοίκηση της Πέτρου Ράλλη και αναζητώντας νομική συνδρομή στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ).
Την ιστορία της διηγείται το ντοκιμαντέρ «Πίσω στη ζωή» της Αλεξίας Τσούνη που έχει την Αθηναϊκή πρεμιέρα του απόψε στις 6μμ, στο 12ο Φεστιβάλ Εθνογραφικού Κινηματογράφου της Αθήνας στον κινηματογράφο Αστορ (Σταδίου 28, Στοά Κοραή).
Η προβολή πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη Διεθνή Αμνηστία και τις ακτιβίστριες/στες του Δικτύου Φύλου στην ενότητα «Με το βλέμμα στα γυναικεία δικαιώματα» μαζί με το ντοκιμαντέρ «Το Ιταλικό όνειρο ζωής της Οlha», με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, ενώ θα προλογίσουν η σκηνοθέτρια Αλεξία Τσούνη και η Χαρά Καραγιαννάκη-Μιχάλογλου από το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας.
«Ανοίγουμε τη συζήτηση για τις ζωές των μεταναστριών, για τα τα εμπόδια και την αποστέρηση των δικαιωμάτων τους, αλλά και για την ελπίδα που φέρνει την αλλαγή. Εμπνεόμαστε από τις ιστορίες τους και παίρνουμε δύναμη για να διεκδικήσουμε έναν κόσμο ισότητας για όλες» μας λέει η Αλεξία Τσούνη που εκτός από σκηνοθέτρια είναι και χρόνια ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, των αντιρρησιών συνείδησης, την ειρήνη στην Παλαιστίνη.
Δύο λόγια για τις ταινίες:
*Πίσω στη ζωή, Back to life, Ελλάδα/Μπαγκλαντές, 2021, 30′ • Σκηνοθεσία: Αλεξία Τσούνη: «Αθήνα, Μεγάλο Σάββατο 2020, πρώτο lockdown, αλλά και πρώτη ημέρα ελευθερίας μιας σοβαρά κακοποιημένης γυναίκας. Η αληθινή ιστορία μιας 32χρονης, η οποία κατάφερε να δραπετεύσει από το σύζυγό της, με τη βοήθεια μιας άλλης γυναίκας, και ζήτησε άσυλο στην Ελλάδα. Την ακολουθούμε από το πρωί που τελειώνει η κράτησή της, μέχρι τα μεσάνυχτα που γιορτάζει την “ανάστασή” της μαζί με αλληλέγγυα άτομα. Ταξιδεύουμε μαζί της στο σκοτεινό παρελθόν της, αλλά και στο φωτεινό μέλλον της. Αποκαλύπτονται οι παλιές πληγές, αλλά και οι νέες χαρές της. Ο πόνος δίνει τη θέση του στη δύναμη, και ο φόβος στην ελπίδα. Και η κόρη της;».
*Το Ιταλικό όνειρο της Οlha/ Olha’s Italian diary, Ουγγαρία, 2018, 49′ • Σκηνοθεσία: Olena Feyduk
Μια κλεφτή ματιά στις προσωπικές ζωές μεταναστριών μακριά από το σπίτι τους. Η Olha είναι πάροχος φροντίδας στη Νάπολη και η ζωή της μοιάζει να έχει βγει από σαπουνόπερα. Κι όμως, μοιάζει τόσο με τις ζωές Ουκρανών στην Ιταλία. Θα μπορέσει η Olha να δώσει μια ευκαιρία στη Νάπολη και να βρει μια αληθινή ζωή μέσα από τη ρουτίνα της;
Με την ευκαιρία ας παραθέσουμε και τη συνέχεια της ανακοίνωσης από το Μωβ, καθώς δεν έχουν όλες οι γυναίκες στην Πέτρου Ράλλη την ίδια τύχη με την 32χρονη: «Όμως δεν ξεχνάμε και συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας και για τις δεκάδες άλλες γυναίκες οι οποίες παραμένουν κρατούμενες καθαρά και μόνο για διοικητικούς λόγους, ειδικά εν μέσω της πανδημίας COVID-19, και παρά τις επανειλημμένες συστάσεις ελληνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών φορέων. Πολλές από τις γυναίκες αυτές έχουν υποβάλει αίτημα ασύλου και περιμένουν για άγνωστο χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι έχει ανασταλεί η εξέταση των αιτημάτων ασύλου. Είμαστε σε επικοινωνία με αρκετές από αυτές και συνεργαζόμαστε με δικηγόρους σχετικών οργανώσεων. Επαναλαμβάνουμε το αίτημά μας για άμεση απελευθέρωση όλων των κρατουμένων για διοικητικούς λόγους»
