Αν το αξίωμα του Δάντη ισχύει, μάλλον οι περισσότεροι Αθηναίοι σιγοβράζουν στο ζουμί τους αυτές τις μέρες.
«Το πιο βαθύ καζάνι της Κόλασης φυλάγεται γι’ αυτόν που σε περιόδους κρίσης αποφεύγει να επιλέξει στρατόπεδο», έλεγε ο ποιητής και, όπως φαίνεται στον δρόμο αυτές τις μέρες, η Αθήνα δυσκολεύεται να πάρει θέση.
Αν η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα, πού ακριβώς βρίσκονται οι Αθηναίοι;
Στο κέντρο της πόλης μας κατεβαίνουν εναλλάξ για να διαδηλώσουν δυο διαφορετικές ομάδες ανθρώπων: από τους «Ευρώ πάση θυσία» μέχρι τους «ούτε βήμα πίσω» και «ρήξη ολοταχώς», ακόμα κι αν τους αθροίσεις, οι διαδηλωτές δεν ξεπερνούν κάποιες χιλιάδες.
Πού βρίσκονται και τι κάνουν τα υπόλοιπα εκατομμύρια όταν οι συμπολίτες τους διαδηλώνουν;
Μ’ αυτή την απλή απορία ξεκίνησε αυτή η βόλτα το απόγευμα της Κυριακής και της Δευτέρας.
«Δεν ξέρω πια ποιο είναι το σωστό», μας λέει η Βάνα. «Κατέβηκα στις προεκλογικές διαδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και τον χειμώνα για να στηρίξουμε την κυβέρνηση. Τώρα όμως νομίζω ότι και η συμφωνία θα είναι χάλια και η ρήξη χάλια. Τι από τα δυο κακά να υποστηρίξω;».
Σε εντελώς διαφορετικό κλίμα ο Μιχάλης, που δουλεύει μαζί στο λιλιπούτειο δισκάδικο που διατηρούν στην Πλάκα: «Κι εγώ στήριξα τον ΣΥΡΙΖΑ και είμαι υπέρ της Ευρώπης. Αν βγούμε από το ευρώ θα καταστραφούμε, αρκεί μια ματιά στο ισοζύγιο των εισαγωγών-εξαγωγών. Ούτε καν τα μπουκάλια για το γάλα δεν παράγουμε εδώ, μην πω για τα τρόφιμα. Ο μόνος λόγος που δεν κατέβηκα ήταν ότι δεν μπορούσα να αφήσω το μαγαζί».
«Αν μπορούσα, θα κατέβαινα και στα δυο συλλαλητήρια. Θέλω να δω ποιοι είναι αυτοί που διαδηλώνουν με… χορηγό την Γιούρομπανκ».
Ο Ισίδωρος πουλάει παπούτσια κι αν είχε απόψε μπροστά του τον Τσίπρα, «θα του έλεγα να τα σπάσει με τους Ευρωπαίους. Τι έχουμε πια να περιμένουμε από αυτούς; Αλλά πολύ χαλαρό τον βλέπω τον πρωθυπουργό. Λέτε να τα έχει ήδη βρει κι όλο αυτό το δράμα να παίζεται μόνο για το θεαθήναι;»
Ο Σάκης πουλάει τυρόπιτες στο Σύνταγμα. Δεν θεωρεί εαυτόν διαδηλωτή, «αφού δεν ξέρω ποια θέση να πάρω. Αλλά είχα περιέργεια να δω ποιοι θα πάνε στο ένα και το άλλο συλλαλητήριο. Με πείραξε που είδα συνέλληνες να κρατάνε πλακάτ υπέρ του Γιούνκερ. Τι να πω; Εύχομαι ο πρωθυπουργός να κάνει το καλύτερο για όλους μας. Ας υποφέρουμε για τρεις μήνες, αλλά μετά να είμαστε ελεύθεροι».
Η Βίκυ πάλι δεν εύχεται, αλλά προσεύχεται κάθε μέρα στο μικρό της μαγαζί που πουλάει σαπούνια και πετσέτες: «Κάνω την προσευχή μου κάθε μέρα, είναι ο τρόπος μου να βοηθήσω τη χώρα. Δεν μπορώ να ταυτιστώ με καμία από τις δυο απόλυτες απόψεις, νιώθω πάντα μακριά από τα πανό και τα πλακάτ. Δεν θέλω να φύγουμε από την Ευρώπη, αλλά δεν βλέπω και πώς θα ανακάμψουμε εντός του ευρώ. Αλλά δεν θα μας αφήσουν οι Ευρωπαίοι να φύγουμε, πώς θα μας ξεζουμίζουν μετά;»
«Πρέπει να είσαι καθυστερημένος για να μην καταλαβαίνεις ότι το ευρώ μάς έριξε στον Καιάδα», λέει ο Πέτρος.
Είναι κοσμηματοπώλης «και πολύ, βαθιά κουρασμένος πια. Αυτός είναι ο λόγος που δεν πάω πια σε διαδηλώσεις. Δεν είμαι ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αν είχα κουράγιο θα πήγαινα στις δικές τους διαδηλώσεις για να δώσω το μήνυμα της ρήξης».
«Πρέπει να μείνουμε πάση θυσία στο ευρώ», μας λέει η μόλις 19 χρόνων Ναταλία. «Ο πρωθυπουργός πρέπει να κλείσει τη συμφωνία πάση θυσία, γιατί η χώρα μας δεν μπορεί να επιβιώσει μόνη, δεν είμαστε ανεξάρτητοι κι ούτε μπορούμε να γίνουμε. Ο λόγος που δεν κατεβαίνω σε διαδηλώσεις είναι ότι δεν πιστεύω καθόλου σε αυτό το μέσο, δεν καταφέρνεις τίποτα έτσι, είναι άσκοπο. Κατά βάθος, όμως, δεν πιστεύω σε τίποτα…».
Το ίδιο και η 49χρονη Στεφανία: «Σέβομαι τον σκοπό και των μεν και των δε, έχουν μια παγιωμένη άποψη και διαδηλώνουν γι’ αυτή. Ωστόσο, αλλού αποφασίζονται αυτά κι όχι στους δρόμους. Κι εγώ τι θέση να πάρω; Δουλεύω με τουρίστες κι εμένα με συμφέρει να επιστρέψουμε στη δραχμή. Θα είναι όλα πολύ φθηνά και θα βγάλουμε χρήματα ξανά. Είναι όμως αυτό μέλλον για τα παιδιά μου; Να ζήσουν κι αυτά απομονωμένα, όπως ήμασταν εμείς νέοι που το να πάμε ένα ταξίδι στο εξωτερικό ή να αγοράσουμε μια φωτογραφική μηχανή ήταν όνειρο; Για τα παιδιά μου λοιπόν θα ζήταγα από τον Τσίπρα να κλείσει τη συμφωνία».
«Ελπίζω ο πρωθυπουργός να ξέρει τι κάνει και να μη μας ρίξει πάλι στη μαύρη τρύπα», λέει ο Αρης, που επέστρεψε στην Ελλάδα από το Μεξικό πριν από 8 χρόνια. «Το σκέφτομαι κι έτσι, το σκέφτομαι κι αλλιώς. Ειλικρινά, δεν ξέρω πια τι θα είναι καλύτερο. Σε κάθε περίπτωση, πακέτο θα φάμε».
«Τι σημαίνει “μένουμε Ευρώπη”; Οτι δεν μπορούμε να φύγουμε. Και τι σημαίνει ρήξη ολοταχώς δίχως σχέδιο; Οτι βαυκαλιζόμαστε», μας λέει η 50χρονη Ελένη.
«Θέλω να δω όλους τους σούπερ επαναστάτες της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, τι θα κάνουν όταν θα κληθούν να ψηφίσουν αυτά τα άγρια μέτρα. Και πώς θα τα εφαρμόσουν μετά. Ο λαός πια δεν έχει καμία επιλογή. Κανένας δεν τον ακούει και δεν μπορεί να επηρεάσει τίποτα. Γι’ αυτό δεν κατεβαίνω πια σε διαδηλώσεις. Εμείς… ξεμένουμε Ευρώπη».
