Εκδήλωση μνήμης για τον αγωνιστή Χαλκίδη

Ο νωπός χαμός του Μίκη Θεοδωράκη χρωματίζει επιπλέον φέτος την εκδήλωση μνήμης που θα πραγματοποιηθεί σήμερα, ανήμερα της στυγερής εν ψυχρώ δολοφονίας (5 Σεπτεμβρίου 1967) του Γιάννη Χαλκίδη, μέλους της Νεολαίας Λαμπράκη, στελέχους του Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Μετώπου, από τα όργανα της χουντικής Εθνικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.

Συναγωνιστές/τριές του-μέλη του Συλλόγου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ 1967-1974), αλλά και πολίτες της Θεσσαλονίκης θα βρεθούν και φέτος στην εκδήλωση τιμής στις 11 π.μ., στον τόπο της θυσίας του, στην οδό Γιάννη Χαλκίδη, πρώην Κωνσταντινουπόλεως 164α, και θα καταθέσουν λίγα λουλούδια στη μνήμη του.

Με ανακοίνωσή του ο ΣΦΕΑ θυμίζει ότι «πριν 54 χρόνια, στις 2 Σεπτεμβρίου 1967, την ώρα που η χουντική κυβέρνηση εγκαινίαζε τη ΔΕΘ, ομάδα του ΠΑΜ ανατίναξε κολόνα της ΔΕΗ μπροστά στο Καυταντζόγλειο, βυθίζοντας στο σκοτάδι τον χώρο της έκθεσης» και ότι «τρεις μέρες αργότερα, τα ξημερώματα της 4ης προς 5η Σεπτεμβρίου 1967, η γιάφκα του ΠΑΜ, στην οδό Φιλελλήνων 65, δέχτηκε την επιδρομή και τα καταιγιστικά πυρά των ασφαλιτών. Ο αιμόφυρτος Γιάννης Χαλκίδης εκτελείται εν ψυχρώ από τον Αντώνη Λεπενιώτη, ενώ τραυματίζεται στο πόδι από σφαίρα ο Γρηγόρης Παντής. Ο τρίτος της ομάδας, ο Νάντης Χατζηγιάννης, συλλαμβάνεται και βασανίζεται άγρια μαζί με τον αείμνηστο Γρ. Παντή (πέθανε πριν 8 χρόνια). Τους δύο επιζήσαντες των δολοφονικών πυρών στις 26 Νοεμβρίου 1967 το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης καταδίκασε σε κάθειρξη 20 ετών, σε μια δίκη στην οποία συνολικά είχαν δικαστεί 36 αγωνιστές, από τους οποίους οι 22 καταδικάστηκαν σε ποινές από ισόβια έως φυλάκιση με αναστολή».

Η ιστορία αυτή και η διαστρέβλωσή της –η Ασφάλεια προσπάθησε να εμφανίσει το άγριο έγκλημα ως «ανταλλαγή πυροβολισμών μεταξύ αναρχοκομμουνιστών που αντέταξαν ένοπλον βίαν εις επιχειρήσαντα την σύλληψίν των αστυνομικά όργανα», ενώ οι αγωνιστές του ΠΑΜ ήταν άοπλοι– έφτασε μέχρι τις μέρες μας, καθώς, όπως θυμίζει συνοπτικά η ανακοίνωση του ΣΦΕΑ, «στις 11-2-08 το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ομόφωνη ετυμηγορία του αποκατέστησε την ιστορική αλήθεια, απορρίπτοντας τη μήνυση του βασανιστή Αντώνη Λεπενιώτη κατά του Νάντη Χατζηγιάννη για “συκοφαντική δυσφήμηση”. Ο Λεπενιώτης, μπροστά στο “κατηγορώ” των θυμάτων του, ομολόγησε, 41 χρόνια μετά, ότι ο Γιάννης Χαλκίδης δολοφονήθηκε από την ομάδα των Ασφαλιτών στην οποία συμμετείχε». Θυμίζουμε ότι ο βασανιστής Λεπενιώτης είχε μηνύσει τον Χατζηγιάννη έπειτα από επεισόδιο το 2004 σε αστικό λεωφορείο, όταν η απρόσμενη συνάντησή τους είχε βγάλει για μια ακόμη φορά εκτός εαυτού τον Χατζηγιάννη, που δεν ξέχασε ποτέ την εκτέλεση του συντρόφου του.

Η δίκη εκείνη κατέληξε στην έκδοση μιας ιστορικής απόφασης, μνημειώδους από κάθε άποψη, η οποία δημοσιεύθηκε και στα νομικά περιοδικά, καθώς το σκεπτικό και η διατύπωσή του αποτελούν ύμνο στη δημοκρατία και σε όσους αγωνίστηκαν για να την επαναφέρουν στη χώρα. Ο Νάντης Χατζηγιάννης μάς έχει ήδη παραδώσει αναλυτικό ντοκουμέντο της υπόθεσης –330 σελίδες– και κληρονομιά το βιβλίο που έγραψε και εξέδωσε (Θεσσαλονίκη, 2007) με τον τίτλο «Τι έχεις μ’ αυτόν;» και με τον χαρακτηριστικό υπότιτλο «Προσωπική κατάθεση μαρτυρία – Για την αντίσταση κατά της δικτατορίας 1967-1974… και λίγο πριν και λίγο μετά…».