Η φήμη τους είχε γίνει γνωστή μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, όπου εκδηλώνεται άπλετος θαυμασμός για την πειθαρχία και την οργάνωσή τους, τον εξοπλισμό και την ευκολία με την οποία εξασφάλισαν νερό για να σταματήσουν τη φωτιά και να μην επεκταθεί προς Νότο.
Μέσα στο κλίμα της γενικευμένης οργής για την ανεπάρκεια του ελληνικού συστήματος δασοπυρόσβεσης, το κλιμάκιο των 108 Ρουμάνων πυροσβεστών, που ήρθαν με 22 ειδικά οχήματα, αξημέρωτα Κυριακής, να βοηθήσουν στην Εύβοια, έπεσε σαν βροχή στο πυρωμένο χώμα.
Τους συναντάμε στρατοπεδευμένους στο προαύλιο του σχολείου στο Προκόπι και, ενώ δεν έχουν συμπληρώσει δύο εικοσιτετράωρα στην περιοχή, η φήμη τους είχε γίνει γνωστή μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, όπου εκδηλώνεται άπλετος θαυμασμός για την πειθαρχία και την οργάνωσή τους, τον εξοπλισμό και την ευκολία με την οποία εξασφάλισαν νερό για να σταματήσουν τη φωτιά και να μην επεκταθεί προς Νότο. Ζητούμε να μας μιλήσουν και σε λίγα λεπτά εμφανίζεται ο επικεφαλής τους, πυραγός Σαμσοντάν Καταλίν, μαζί με τον βοηθό του, Κιρέα Φλορίν. Πίσω από το φορτηγό με τη δορυφορική κεραία, εμφανίζεται κι ένας δημοσιογράφος από ρουμανικό τηλεοπτικό κανάλι, που ακολουθεί την αποστολή.
Ο Καταλίν φορά κονκάρδα «Pompieri Militari» στο στήθος και τον ρωτούμε αν είναι στρατιωτικό σώμα κάποιας ειδικής μορφής. «Είμαστε Πυροσβεστικό Σώμα, υπαγόμενο στο υπουργείο Εσωτερικών, ήρθαμε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας RescEU και αναλάβαμε συγκεκριμένη αποστολή από την ελληνική Πυροσβεστική Υπηρεσία, δηλαδή να αναχαιτίσουμε τη φωτιά σε Καλύβια και Σπαθάρι». Πρόκειται για το νοτιότερο σημείο που απειλεί η πυρκαγιά και όλα δείχνουν πως εκεί θα σταματήσει, την ώρα που στον Βορρά συνεχίζει την πορεία της.
Αρνείται κάθε σχόλιο για την αποτελεσματικότητα των Ελλήνων συναδέλφων του. Επιμένει ότι εκείνοι του έδωσαν πλήρεις οδηγίες αλλά αναφέρει ότι σηκώνουν συνεχώς τα δικά τους drones, ώστε να βλέπουν την πορεία της φωτιάς και τα αποτελέσματα της δράσης τους. Εχουμε ήδη ακούσει σχόλια από Ελληνες δασικούς για την ευκολία με την οποία τράβηξαν με μάνικες νερό από ρυάκια, χωρίς να περιμένουν πότε θα έρθει η υδροφόρα του δήμου. «Εχουμε αναπτύξει τέτοιες τεχνικές στη Ρουμανία, όπου, αντίθετα με την Ελλάδα, υπάρχουν πολλά ποτάμια και λίμνες».
Ζητούμε να μας συγκρίνει τις συνθήκες εργασίας στην Ελλάδα σε σχέση με τη Ρουμανία. «Κάθε φωτιά έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, καθώς επηρεάζεται από βασικές συνιστώσες, δηλαδή το κλίμα που επικρατεί, το είδος του εδάφους και τον τύπο των δέντρων που καίγονται», απαντά, αποφεύγοντας έναν ακόμη… σκόπελο. Μας απαντά ευθέως ότι στη Ρουμανία δεν υπάρχουν σε μόνιμη λειτουργία εναέρια μέσα αφοσιωμένα στην πυρόσβεση. «Υπάρχει, όμως, προσωπικό που εκπαιδεύεται συνεχώς στους ειδικούς τρόπους αντιμετώπισης που απαιτεί κάθε πυρκαγιά, ανάλογα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις», απαντά και μας δείχνει ότι η συνέντευξη πρέπει να λήξει. Φεύγοντας, χαιρετούμε το τοπικό εθελοντικό σώμα δασοπυροσβεστών που στρατοπεδεύει σε διπλανή έκταση και παλεύει να μοιράσει είδη πρώτης ανάγκης στους κατοίκους…
