Η «ασχήμια» της Αφροδίτης κάτω από το μέικαπ

Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια… αποτρίχωση. Η έκφραση της alt right Δεξιάς στη Θεσσαλονίκη, παρά τις διαρκείς και μαχητικές επικλήσεις στον μητσοτακισμό, δεν μπόρεσε να συνδυάσει επιδέξια και αποτελεσματικά τα νέα κοινωνικά μέσα επικοινωνίας, την αισθητική των Καρντάσιανς και τις πατροπαράδοτες αξίες. Ο δάσκαλος της σχολής στελεχών της Ν.Δ. Σάκης Μουμτζής θα την κόψει γι’ αυτό το εξάμηνο τη μαθήτριά του Αφροδίτη Λατινοπούλου.

Δύσκολος και επίπονος ο δρόμος που διάλεξε η νεαρή πολιτεύτρια της Ν.Δ. Για να ανέβει επίπεδο δεν αρκούν οι υβριστικές αναρτήσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, τις πορείες και τις καταλήψεις. Αυτό το κάνει ο κάθε συνεπής ακροδεξιός με μεγαλύτερη ωμότητα και ασυναγώνιστο κυνισμό. Για να αντιπαρατεθείς στην Ελενα Ακρίτα χρειάζεται και ένα βάθος λόγου που δεν κατοικοεδρεύει στις ευκολίες. Και οι φωτογραφήσεις με τον Βορίδη ή το τένις με τον Κικίλια δεν μπορούν να σε εκτοξεύσουν πάνω από το επίπεδο ενός απλού, φανατικού, αλλά χωρίς βλέψεις για καριέρα, γκρούπι.

Την αντιπροσωπεία του τρίπτυχου «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια» την έχουν καπαρωμένη εδώ και δεκαετίες κομματάρχες με ένσημα στον χώρο, με άκρες στην Εκκλησία, δεν έχουν αφήσει ούτε δείγμα εκλογικής πελατείας για νεόκοπους ψαράδες κι αυτά τα τραμπικά κόλπα θέλουν… επιδέξιους ουρανοξύστες. Και τέτοιους δεν έχει ακόμη η Θεσσαλονίκη. Οπότε τι απέμεινε στην κυρία Λατινοπούλου; Τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, στα οποία μπορεί να επιδεικνύει τη νεανική δροσιά της, το επιμελημένο μέικαπ, τους καλοχτενισμένους βοστρύχους, τα μπαράκια του κέντρου στα οποία μαζεύονται ΟΝΝΕΔίτες.

Αλλά, όπως λένε και οι παλαιότεροι και δεν της τα είπαν οι δάσκαλοί της, τούτα δεν είναι αρκετά, η φρεσκάδα της νιότης έρχεται σαν τσουνάμι και εκπαραθυρώνει κάθε δύο με τρία χρόνια τα προηγούμενα βλαστάρια. Κι αν δεν έχεις προλάβει να δέσεις καρπό, δύσκολα τα πράγματα στον χώρο του πολιτικού θεάματος.

Σε μια Θεσσαλονίκη που αντήχησε από τις φωνές χιλιάδων φοιτητών το προηγούμενο διάστημα, σε έναν χώρο που κάτι τύποι σαν τον Μιθριδάτη κάνουν τους πολυέλαιους να σείονται, καθίστασαι επιεικώς αδιάβαστος να ασχολείσαι με ζητήματα προσωπικής αισθητικής, κυρίως όταν αυτό το κάνεις με τυφλή επίθεση, στη διάρκεια της οποίας δεν είναι γνωστό σε ποιαν επιτίθεσαι και για ποιον λόγο. Κι έτσι όλες οι γυναίκες, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, ένιωσαν ότι τις αφορούσε η επίθεση σε ραγάδες, κυτταρίτιδα ή τριχοφυΐα. Και σωστά το ένιωσαν διότι την επίθεση της Λατινοπούλου αν την πεις σεξισμό θα την αδικήσεις.

Επιτέθηκε στις όποιες γυναικείες αδυναμίες με χυδαιότητα που δεν κρύβεται από κανένα μέικαπ. Γι’ αυτό και την αποδοκίμασαν εταιρείες προϊόντων γυναικείας αισθητικής, γυναίκες από τον κόσμο του θεάματος, οι γυναίκες της γειτονιάς.

Η κ. Λατινοπούλου, κρίνοντας από όσα έχει πει μέχρι τώρα, δεν θα έδινε δεκάρα τσακιστή για όλα αυτά. Κι ίσως κρυφογελάει γιατί το κόμμα της την αποδοκίμασε με… στιλ. Ωστόσο, ίσως μπορεί να αντιληφθεί ότι είναι χειρότερο που την αποδοκιμάζουν εμμέσως, της στέλνουν μηνύματα με γραφιάδες που της λένε πόσο λάθος έκανε και πόσο «όλα αυτά αξιολογούνται».

Δεν είναι αρκετές οι αναφορές σε «λαθρομετανάστες» ή σχόλια τύπου «αυτόν τον πανηλίθιο μεθυσμένο τύπο (πρώην ΟΥΚα) που προσπάθησε να αρπάξει το όπλο του Εύζωνα στην Ηρ. Αττικού σε οποιαδήποτε άλλη σοβαρή χώρα θα τον είχαν ξαπλώσει σε 5 δευτερόλεπτα με μια ντουζίνα σφαίρες. Συγχαρητήρια στον άξιο φαντάρο για την ετοιμότητα κ την ψυχραιμία του». Υπάρχουν κυνικότεροι χρυσαυγίτες, δεν μπορεί να τους συναγωνιστεί.

Δυσκολεύεται και να ζητήσει συγγνώμη η κ. Λατινοπούλου διότι δεν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς είπε, αυτή κοιταζόταν στην κάμερά της κι αυτή της λέει ότι είναι η πιο όμορφη και η πιο έξυπνη. Μόνο που όταν μιλάς δημοσίως κινδυνεύεις πάντα να σου πουν και οι άλλοι την άποψή τους και τότε τα πράγματα είναι δύσκολα. Το αϊλάινερ δεν αντέχει τη βροχή. Και στον αληθινό κόσμο βρέχει, βροχή από καημούς και απελπισίες, αμέτρητες δε, δυστυχώς, για τις γυναίκες που παλεύουν στον αντρικό μας, ακόμη, κόσμο.

Και επειδή η αισθητική είναι, κυρίως, ιδεολογικό ζήτημα και της αρέσει κι ο Ελύτης, ας αφήσει τα τουίτερ και τους ακκισμούς, ας προστρέξει στον λόγο του ποιητή που επικαλείται και στον «Λόγο περί κάλλους» ας ξεκινήσει με σκέψη, όχι σχόλια, στον πρώτο στίχο «φοβηθείτε/ αν θέλετε να σας ξυπνηθεί το ένστικτο του Ωραίου». Αν και μάλλον είναι ήδη αργά, παρά τον χρόνο που απλώνεται μπροστά της και της χαμογελάει ήδη με βαθύτερο νόημα.