Πρόταση για μετονομασία της οδού Συγγρού σε 9ης Μάη 1936

Αν οι περισσότεροι στον τόπο έχουν σιγοτραγουδήσει, έχουν ακούσει, έστω, τον στίχο του τραγουδιού που επιμένει ότι «ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία», στη Θεσσαλονίκη -και αλλού φυσικά- πολλές ιστορίες και μεγάλες ιστορικές στιγμές δεν έχουν τον δρόμο τους.

Κι έτσι τη στιγμή που ακόμη δεν έχει κλείσει -δικαστικά- η υπόθεση μετονομασίας της οδού «Αθ. Χρυσοχόου» σε «Αλμπέρτου Ναρ», νέα πρόταση έρχεται να θυμίσει την… απουσία των ιστορικών υπενθυμίσεων.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης», Σωτήρης Ζαριανόπουλος και Μιχάλης Κωνσταντινίδης, παραμονές της επετείου της 9ης Μάη 1936, της αιματοβαμμένης εργατικής εξέγερσης, καταθέτουν πρόταση στον Δήμο Θεσσαλονίκης για να καταγραφεί επιτέλους σε έναν δρόμο της πόλης το γεγονός, θεωρώντας πως «η καλλιέργεια της λήθης, η διαστρέβλωση της Ιστορίας, είναι προεόρτιο για την κατάργηση δικαιωμάτων».

Είναι σίγουρο ότι η πρόταση των δύο συμβούλων στην επιτροπή ονοματοθεσιών θα ανοίξει κύκλο συζητήσεων καθώς ο δρόμος που προτείνουν να μετονομαστεί σε «9ης Μάη 1936» είναι η οδός «Συγγρού».

Η επιχειρηματολογία των συμβούλων διατυπώνεται με σαφήνεια: «Είναι η οδός όπου δολοφονήθηκε από την αστυνομία ο πρώτος νεκρός, Τάσος Τούσης. Η φωτογραφία του πάνω στην πόρτα με τη μάνα του να μοιρολογεί έγινε το σύμβολο μνήμης του αγώνα, ενέπνευσε τον ποιητή της “Ρωμιοσύνης”, Γιάννη Ρίτσο».

Και φυσικά, επειδή και οι δύο σύμβουλοι γνωρίζουν ότι η πρότασή τους δεν θα γίνει δεκτή με ικανοποίηση, σημειώνουν πως «“προλαβαίνοντας” τυχόν αντιδράσεις όσων επιμένουν στη διατήρηση της ονομασίας “οδός Συγγρού”, τους παραπέμπουμε σε ιστορικές πηγές που καταγράφουν “τον βίο και πολιτεία” του Α. Συγγρού (τραπεζίτης που εκτός των άλλων χρηματοδοτούσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εμπλεκόμενος στο ιστορικό σκάνδαλο των Λαυρεωτικών, ένας από τους θεωρούμενους υπεύθυνους της χρεοκοπίας της χώρας το 1897, που “έσβηνε” την πραγματική ιστορία του με κάποιες δωρεές που τον “αναβάθμισαν σε εθνικό ευεργέτη”».

Αναμένονται με ενδιαφέρον οι αντιδράσεις και οι τοποθετήσεις, πολύ περισσότερο που αυτές τις μέρες ήρθε ξανά στην επικαιρότητα το ζήτημα των εργατικών κατακτήσεων που έχουν τεθεί πάνω στον… «πάγκο» του κ. Χατζηδάκη.