Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Εν μέσω κορονοϊού και υπερεστιών μετάδοσης, αλλά και θερινής ραστώνης, η αστυνομία συνεχίζει τις επιχειρήσεις εκκένωσης καταλήψεων στη Θεσσαλονίκη. Αυτή τη φορά στο στόχαστρο μπαίνουν και οι… οικοδομικές εργασίες.

Μετά την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita στην περιοχή του ΥΜΑΘ, σειρά τώρα είχε η κατάληψη Libertatia. Πρωί Κυριακής, με τη θερμοκρασία να φλερτάρει με τους 40 βαθμούς, η ΕΛ.ΑΣ. πραγματοποίησε 15 συλλήψεις στη Λεωφόρο Στρατού «ύστερα από καταγγελία για παράνομες οικοδομικές εργασίες στο κτίριο».

Οπως έγινε γνωστό, ομάδα αντιεξουσιαστών είχε πάει στον χώρο της κατάληψης Libertatia το πρωί της Κυριακής με σκοπό να προχωρήσει σε οικοδομικές εργασίες. Ομως και αυτή τη φορά, όπως και στα μέσα Ιουλίου, ειδοποιήθηκε η αστυνομία, κατασχέθηκαν τα εργαλεία και έγιναν προσαγωγές.

Αργά το απόγευμα, οι προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα δώδεκα άτομα κρατούνται στο Α.Τ. Τούμπας κατόπιν εισαγγελικής εντολής. Αντιμετωπίζουν κατηγορίες για απείθεια, παράβαση του νόμου περί αρχαιοτήτων και παράνομες οικοδομικές εργασίες. Τρία από τα άτομα είχαν συλληφθεί και πάλι το Νοέμβριο του 2019 για παράνομες οικοδομικές εργασίες στο κτίριο.

Ολοσχερής καταστροφή

Είναι η δεύτερη φορά μέσα στο φετινό καλοκαίρι που γίνεται επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. για να εμποδιστούν οι οικοδομικές εργασίες. Το κτίριο, στο οποίο στεγαζόταν η κατάληψη Libertatia από το 2008, είχε καταστραφεί σχεδόν ολοσχερώς, όταν τον Γενάρη του 2018 ακροδεξιά στοιχεία που συμμετείχαν σε συλλαλητήριο για το «Μακεδονικό» πραγματοποίησαν εμπρηστική επίθεση, ενώ οι δυνάμεις της αστυνομίας παρατηρούσαν αμέτοχες.

Το νεοκλασικό διώροφο στη συμβολή Λεωφόρου Στρατού με Σαρανταπόρου χτίστηκε το 1899 και ήταν ιδιοκτησίας της Χαζίζ Νιχάλ Ναζιφέ, η οποία έζησε σε αυτό το σπίτι μέχρι και το 1941. Καθώς η Ναζιφέ δεν είχε κληρονόμους, το νεοκλασικό πέρασε στα χέρια της Κτηματικης Υπηρεσίας του Δημοσίου με καθεστώς σχολάζουσας κληρονομίας. Το 1982 κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο, ενώ με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης αναγνωρίστηκε ως κληρονομικό δικαίωμα του Δημοσίου, το οποίο ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε ούτε για τη συντήρησή του ούτε για την αξιοποίησή του.