Το νομικό πλαίσιο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των προσφύγων εφάρμοσε και τη χρονιά που πέρασε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), κλείνοντας τα αυτιά του στις εθνικιστικές κραυγές των ευρωπαϊκών χωρών.
Οι δικαστές του ΕΔΔΑ, θεματοφύλακες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην πλούσια νομολογία τους πρόσθεσαν και φέτος σπουδαία σκεπτικά που ενσωματώνουν στις αποφάσεις τους πολλά από αυτά που μπορεί για τις εγχώριες αρχές να αποτελούν λεπτομέρειες, αλλά είναι αυτονόητα για τον κοινό νου…
Οπως πώς μπορούν να κατανοήσουν το περιεχόμενο ενός φυλλαδίου γραμμένο στα ελληνικά ή για τα ένδικα μέσα που πρέπει να χρησιμοποιήσουν στη χώρα μας οι πρόσφυγες και μετανάστες που μόλις έχουν φτάσει στα hotspots της Χίου, όταν μάλιστα δεν υπάρχει μεταφραστής αλλά ούτε και δικηγόρος που να μπορεί να τους κατευθύνει. Ή πώς μπορεί να επιστρέψει στο Αφγανιστάν νεαρός πρόσφυγας που έχει ασπαστεί τον χριστιανισμό, ο οποίος επιπροσθέτως ανήκει σε φυλή που τελεί εκεί υπό καταπίεση και ο επαναπατρισμός του ισοδυναμεί με θάνατο; Να επιστρέψει και να υποκρίνεται, λένε οι Ελβετοί δικαστές…
Οσο για τη χώρα μας, το ΕΔΔΑ διαπιστώνει καταιγισμό παραβιάσεων στην προστασία των προσφύγων. Η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου βαθμολογείται κάτω από τη βάση… Ενδεικτικά αναφέρουμε το μέγεθος της παραβίασης σε σχετικά πρόσφατες αποφάσεις του ΕΔΔΑ που σημάδεψαν το 2019.
