Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το σχέδιο νόμου για τις «Μονάδες Μέριμνας Νέων» αλλάζει την Ιστορία
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το σχέδιο νόμου για τις «Μονάδες Μέριμνας Νέων» αλλάζει την Ιστορία

  • A-
  • A+
Τριάντα επτά χρόνια μετά την ανολοκλήρωτη προσπάθεια του Γεώργιου-Αλέξανδρου Μαγκάκη να εκσυγχρονίσει το πλαίσιο λειτουργίας των πάσης φύσεως δομών ανηλίκων, αναρτήθηκε στη διαβούλευση νομοσχέδιο που αντιμετωπίζει τις σύγχρονες προκλήσεις διαμορφώνοντας προστατευτικό περιβάλλον δεύτερης ευκαιρίας.

«Υπερασπίσου το παιδί

γιατί αν γλιτώσει το παιδί

υπάρχει ελπίδα»

(Μίκης Θεοδωράκης, Λευτέρης Παπαδόπουλος)

«Ημουνα νιος και γέρασα»! Η συγκεκριμένη έκφραση αποτυπώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ολοκλήρωση του νέου πλαισίου λειτουργίας των πάσης φύσεων δομών ανηλίκων, ύστερα από 37 ολόκληρα χρόνια.

Από το σχέδιο που οραματίστηκε ο αείμνηστος Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης, υπουργός Δικαιοσύνης στην πρώτη κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, φτάνουμε στο σήμερα με ολοκληρωμένο πια το έργο της αρμόδιας νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και με το νομοσχέδιο αναρτημένο στη διαβούλευση, σχεδόν με τη ίδια με τότε ονομασία. «Μονάδες Μέριμνας Νέων [...]» σήμερα, «Μονάδες Μέριμνας και Αγωγής Νεότητας» τότε.

Οι αλλεπάλληλες προσπάθειες να ξεφύγει η Ελλάδα από το στερεότυπο της σκηνής όπου η Ζωή Λάσκαρη ζούσε το δράμα μιας έγκλειστης στο αναμορφωτήριο, στη δραματική ταινία «Στεφανία» του 1966, δεν ολοκληρώνονταν ποτέ. Το αποτέλεσμα ήταν να έχει κυριαρχήσει ένα δαιδαλώδες και χαοτικό πλαίσιο λειτουργίας των δομών που δέχονται παιδιά και νέους.

Η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού (1989) αλλά και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ορίζουν ως παιδί κάθε άνθρωπο με ηλικία μικρότερη των 18 χρόνων. Ομως και το ελληνικό Σύνταγμα προστατεύει την παιδική ηλικία και τη νεότητα ως αυτοτελή έννομα αγαθά.

Επιπλέον, είναι διαθέσιμο ένα τεράστιο οπλοστάσιο διεθνούς εμπειρίας και επιστημονικού έργου για τον ευαίσθητο τομέα της παιδικής παραβατικότητας (της παιδικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης που μπορεί να οδηγήσει το παιδί σε μορφές παραβατικότητας όπως η εγκατάλειψη, η εξάρτηση από ουσίες, οι ψυχικές διαταραχές), ένα οπλοστάσιο που αποτυπώνει τις υποχρεώσεις ενός κράτους απέναντι στην τρυφερή ηλικία.

Ομως, επί δεκαετίες, παρά τα άλματα της δικαιοσύνης στην αντιμετώπιση των ανηλίκων, παρά τις εμπειρίες από την εφαρμογή σύγχρονων πλαισίων προστασίας και στήριξης -κατά κύριο λόγο των ευρωπαϊκών χωρών-, το πολιτικό προσωπικό της χώρας έφτανε κάθε φορά στη βρύση, αλλά δεν έπινε νερό.

Το ιστορικό

Οι αλλεπάλληλες προσπάθειες να ξεφύγει η Ελλάδα από το στερεότυπο της ταινίας «Στεφανία», όπου η Ζωή Λάσκαρη ζούσε το δράμα μιας έγκλειστης σε αναμορφωτήριο, δρομολογούνται με το σχέδιο νόμου

Τα αναμορφωτήρια (που μετονομάστηκαν αργότερα σε Ιδρύματα Αγωγής Ανηλίκων) και οι Εταιρείες Προστασίας Ανηλίκων (ΕΠΑ) ιδρύθηκαν τη δεκαετία του 1940, για να καλύψουν τις ανάγκες της εποχής, αλλά στην πραγματικότητα εξακολουθούν να λειτουργούν μέχρι τις μέρες μας, χωρίς εκσυγχρονισμό του θεσμικού τους πλαισίου και χωρίς να έχουν προσαρμοστεί στα σύγχρονα δεδομένα: απουσία ενιαίου πλαισίου λειτουργίας για την προστασία και την κοινωνική επανένταξη των παιδιών, έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού και κάλυψη των αναγκών με προσωπικό από τις φυλακές, εναπόθεση του έργου της διοίκησης των ΕΠΑ σε εθελοντές (δικαστικούς, εκπαιδευτικούς, ιερείς, ευαισθητοποιημένους πολίτες), χωρίς την αναγκαία υποστήριξη από την κεντρική διοίκηση και το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Τα διοικητικά συμβούλια διαχειρίζονται τους πόρους από το Δημόσιο και από τα κληροδοτήματα, αλλά τα μέλη τους εργάζονται αποκλειστικά σε εθελοντική βάση.

Ωστόσο, οι δομές των νέων έχουν αυξημένες ανάγκες και χρειάζεται να διοικούνται από επαγγελματίες και επιστήμονες που θα λειτουργούν και θα εργάζονται σύμφωνα με το κοινό πλαίσιο (χωρίς π.χ. αυταρχισμούς ή ηθικολογίες) και ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε μονάδας.

Η υποχρηματοδότηση, η ελλιπής και σε επιστημονικό προσωπικό στελέχωση των ΕΠΑ, η λήξη της θητείας των διοικήσεων και η έλλειψη συντονισμού οδήγησαν πολλές μονάδες σε παρατεταμένη φθορά και αδράνεια.

Η κατάσταση έφτασε πλέον στο μη περαιτέρω με καταστάσεις όπου, για παράδειγμα, στον ίδιο χώρο συνυπάρχουν παιδιά κακοποιημένα, εγκαταλειμμένα, παραβατικά, εξαρτημένα ή ακόμα και παιδιά με βαριά ψυχικά νοσήματα.

Τις προσπάθειες του Γ.Α. Μαγκάκη ακολούθησε το 2002-2003 η πρωτοβουλία του τότε υπουργού Δικαιοσύνης, Φίλιππου Πετσάλνικου, να ιδρύσει νέες μονάδες μέριμνας νέων ανά κατηγορίες, με ανοιχτή, ημιελεύθερη και κλειστή διαβίωση, να καταργήσει μονάδες που δεν παρείχαν έργο και να εκσυγχρονίσει το πλαίσιο λειτουργίας.

Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή, υπό την καθηγήτρια Καλλιόπη Δ. Σπινέλλη, συνέταξε ένα σχέδιο νόμου σχετικά με το ποινικό δίκαιο ανηλίκων, ένα σχέδιο που τροποποίησε τον Ποινικό Κώδικα (αρ. 122 για τους ανηλίκους), προβλέποντας νέα, σύγχρονα αναμορφωτικά μέτρα, που στόχευαν να αλλάξουν πολλές αναχρονιστικές και βλαπτικές για τα παιδιά διατάξεις (π.χ. εξωδικαστικός συμβιβασμός του ανήλικου δράστη με το θύμα, παροχή κοινωφελούς εργασίας, εκπαίδευση σε ειδικές σχολές, παρακολούθηση κοινωνικών και ψυχολογικών προγραμμάτων, απόλυση υπό όρους).

Τα έγκλειστα παιδιά

Στη συνέχεια πάρθηκαν νέες πρωτοβουλίες τροποποίησης του ν. 3126/2003 επί υπουργίας Καστανίδη το 2010-2011, η βασικότερη των οποίων ήταν να μη λειτουργούν δομές όπου υπάρχουν Πρωτοδικεία, αλλά ανά Εφετείο, να μην υπάρχει αυτόφωρο για τα παιδιά, να περιοριστεί η προσωρινή κράτηση και να μη φυλακίζονται παιδιά κάτω των 15 ετών. Αυτό περιόρισε, ώς ένα βαθμό, τις διάσπαρτες ΕΠΑ και τους εγκλεισμούς ανηλίκων.

Με συνεχείς παρεμβάσεις του από το 2011 μέχρι το 2014 και κατόπιν επιτόπιων επισκέψεων (ειδικά στο Ιδρυμα Αγωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου), ο Συνήγορος του Πολίτη και ο Συνήγορος του Παιδιού τόνιζαν στις κυβερνήσεις την ανάγκη να δημιουργηθούν σταδιακά μικροί ξενώνες και να μη στοιβάζονται όλες οι κατηγορίες και κυρίως όλες οι ηλικίες μαζί, να συνταχθούν αναλυτικά προγράμματα στήριξης, εκπαίδευσης, θεραπείας και επανένταξης, αλλά και να υπάρξει αλλαγή νοοτροπίας σχετικά με την παιδική και τη νεανική παραβατικότητα.

Δυστυχώς, οι παρατηρήσεις δεν έγιναν δεκτές, ενώ μέχρι και το 2014 η τότε κυβέρνηση διατηρούσε το «εύκολο» μέτρο της φυλάκισης ανηλίκων και νέων, όσο κι αν η Εισαγγελία Ανηλίκων πραγματικά προσπαθούσε να αποφύγει μια τόσο σκληρή επιλογή.

Το 2015, επί υπουργίας Νίκου Παρασκευόπουλου, συγκροτήθηκε άλλη μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή υπό την προεδρία της πρώην εισαγγελέως ανηλίκων και σημερινής εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Ξένης Δημητρίου, με μέλη την καθηγήτρια Κ.Δ. Σπινέλλη, δικαστές, καθηγητές, εγκληματολόγους, επιμελητές ανηλίκων κ.ά.

Στο μεταξύ, με τον τόσο παρεξηγημένο Νόμο Παρασκευόπουλου, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στους αυστηρούς όρους, ενώ η φυλάκιση των νέων μέχρι 18 ετών περιορίστηκε μόνο στα βαριά εγκλήματα. Σήμερα παραμένουν έγκλειστα περίπου 10 παιδιά (κάτω των 18 ετών) στις φυλακές Κορίνθου, τα οποία έχουν καταδικαστεί για βαρύτατα κακουργήματα.

Τον τελευταίο μήνα, έπειτα από πολλές αλλαγές, το τελικό σχέδιο νόμου για τις Μονάδες Μέριμνας Νέων αναρτήθηκε στη διαβούλευση. Εκεί παραμένει, περιμένοντας την τύχη του από τη νέα κυβέρνηση. Το σχέδιο έχει ενσωματώσει τους πιο σύγχρονους και ασφαλείς για τα παιδιά τρόπους επανένταξης, εκπαίδευσης και δημιουργικής απασχόλησης.

Προβλέπει διαχωρισμό των κατηγοριών, ειδικά εκείνων που απαιτούν ιατρική φροντίδα, δημιουργία νέων μονάδων, ειδικό προσωπικό που θα στελεχώσει τις διοικήσεις και τη λειτουργία τους και συνολική εποπτεία του υπουργείου Δικαιοσύνης με ενιαίο ειδικό όργανο και συνεχή αξιολόγηση.

Στελέχωση των μονάδων

Ολες οι Εταιρείες Προστασίας Ανηλίκων αναμένεται να ενταχθούν σε ένα ενιαίο ΝΠΔΔ (Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου), διατηρώντας τα κληροδοτήματα και τις περιουσίες τους που θα διατίθενται αποκλειστικά για τον εκσυγχρονισμό, τη στήριξη και τη στελέχωση των μονάδων.

Στο σημείο αυτό εκφράζονται ήδη κάποιες αντιρρήσεις, ειδικά από τον «Καλό Ποιμένα» του Πειραιά, που έχει εδώ και καιρό περιέλθει στη φροντίδα του μητροπολίτη και φιλάνθρωπων επιχειρηματιών. Κανείς δεν έχει αντίρρηση για τη φροντίδα αυτή.

Είναι όμως επιτακτική ανάγκη να είναι ενιαίο το πλαίσιο λειτουργίας και να υλοποιείται από τους κατάλληλους ειδικούς επιστήμονες και υπό την εποπτεία του οργάνου που το εκπονεί και φροντίζει για την εφαρμογή του.

Το τεράστιο έλλειμμα σε σύγχρονες κοινοτικές δομές για την αντιμετώπιση της ανήλικης παραβατικότητας καθιστά τη μεταρρύθμιση εξαιρετικά αναγκαία.

Απαιτούνται δομές που θα λειτουργούν με εξωϊδρυματικούς όρους, μικρές και ευέλικτες, με λίγους διαμένοντες, οι οποίοι θα φιλοξενούνται για μικρό χρονικό διάστημα. Με το προτεινόμενο νομοσχέδιο συστήνονται έξι διαφορετικές κατηγορίες Μονάδων Μέριμνας Νέων:

1 Στέγες Φιλοξενίας: μονάδες ανοιχτής διαβίωσης για νέους σε κίνδυνο να καταστούν δράστες αξιόποινων πράξεων ή νέους που έχουν εκδηλώσει προ-παραβατική συμπεριφορά.

2 Στέγες Ημιελεύθερης Διαβίωσης: μονάδες ημιελεύθερης ή ανοιχτής διαβίωσης που παρέχουν αυξημένη φροντίδα για νέους που έχουν διαπράξει αξιόποινη πράξη, ηλικίας 12-18 ετών.

3 Θεραπευτικές Μονάδες, με υπομονάδες παρατήρησης και θεραπείας: παρέχουν ψυχιατρική εκτίμηση, θεραπευτική παρέμβαση και διαμονή για νέους με παραβατική συμπεριφορά και με σκοπό την υποβολή σε συστηματική θεραπεία.

4 Μονάδες Απεξάρτησης Νέων: μονάδες ημιελεύθερης ή ανοιχτής διαβίωσης που παρέχουν διαγνωστική εκτίμηση και εφαρμόζουν κατάλληλα προγράμματα απεξάρτησης με διαμονή.

5 Μονάδες Εντατικής Επιτήρησης Νέων, ως µονάδες ηµιελεύθερης διαβίωσης για νέους με συμπληρωμένο το 15ο έτος της ηλικίας, οι οποίες αποτελούν τη σύγχρονη μετεξέλιξη των Ιδρυμάτων Αγωγής Ανηλίκων.

6 Μονάδες Επανένταξης Νέων, ως μονάδες ανοιχτής διαβίωσης για ανηλίκους ηλικίας 15-18 ετών και νέους 18–25 ετών που αποχωρούν από άλλες μονάδες μέριμνας ή από καταστήματα κράτησης και στερούνται κατάλληλου περιβάλλοντος διαμονής.

Ανάλογα με τη φύση της εκάστοτε δομής, το ανώτατο χρονικό διάστημα παραμονής σε αυτές είναι τα 3 χρόνια, με τακτικές αξιολογήσεις από εξειδικευμένο προσωπικό για το αν απαιτείται κατά περίπτωση παράταση της διαμονής.

Παράλληλα, συστήνονται Μονάδες Εντατικής Επιτήρησης ειδικά για κορίτσια, ενώ προβλέπεται και η λειτουργία Μονάδων Μέριμνας Νέων ημερήσιας λειτουργίας χωρίς διαμονή, με σκοπό την υλοποίηση κατάλληλα δομημένων προγραμμάτων παρέμβασης για ανήλικους παραβάτες και νέους που έχουν εκδηλώσει προ-παραβατική συμπεριφορά, με παράλληλη υποστήριξη του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην κοινοτική λειτουργία των δομών αυτών εξ ου και στο επίκεντρο τίθεται η παραμονή του ανηλίκου στο οικογενειακό του περιβάλλον.

Η παραμονή του στις Μονάδες υποστηρίζεται από παράλληλη εργασία με το οικογενειακό του περιβάλλον, με σκοπό την ομαλή επιστροφή του σε αυτό και, στην περίπτωση που κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό ή σύμφωνο με το συμφέρον του, την τοποθέτησή του σε ανάδοχη οικογένεια, σε κατάλληλη προνοιακή δομή.

Κοινωνική ένταξη

Η ομαλή κοινωνική ένταξη ανάγεται σε βασικό στόχο των ΜΜΝ, με ψυχολογική, εκπαιδευτική, επαγγελματική, νομική και οικονομική στήριξη, την οποία παρέχει εξειδικευμένο και όχι φυλακτικό προσωπικό. Μιλάμε πλέον για ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, εγκληματολόγους, υγειονομικό προσωπικό και προσωπικό εξειδικευμένο σε θέματα απεξάρτησης, διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό.

Το προσωπικό αυτό έχει σκοπό να αντιμετωπίσει τους γενεσιουργούς και συνοδούς παράγοντες που οδηγούν στην παραβατική συμπεριφορά, υιοθετώντας τις αρχές της διαπαιδαγώγησης, της εξυπηρέτησης του βέλτιστου συμφέροντος του ανηλίκου, της εξατομικευμένης μεταχείρισης, του ηπιότερου μέτρου έναντι του επαχθέστερου, της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.

Φυσικά, στο σχέδιο νόμου και συγκεκριμένα στο άρθρο 13 προβλέπεται και έννομη προστασία των νέων. Για παράδειγμα, οι νέοι έχουν το δικαίωμα να υποβάλλουν γραπτά αιτήματα ή παράπονα για κάθε θέμα που αφορά τη λειτουργία της μονάδας ή τη μεταχείρισή τους, αλλά και να προσφύγουν στον αρμόδιο εισαγγελέα, καθώς και να αναφέρονται σε δημόσιες αρχές και ιδίως στον Συνήγορο του Παιδιού, αλλά και σε διεθνείς οργανισμούς με τη μορφή αναφοράς ή επιστολής.

Το σχέδιο νόμου είναι προϊόν συνεργασίας πέντε υπουργείων: Δικαιοσύνης, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Παιδείας, Υγείας, και Διοικητικής Ανασυγκρότησης.

Πέρα από τις όποιες πολιτικές διαφορές, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τους κομματικούς σχηματισμούς να αποδείξουν ότι ενδιαφέρονται πραγματικά για τα παιδιά και για τους νέους, οι οποίοι χρειάζονται ένα προστατευτικό και κατάλληλο περιβάλλον δεύτερης ευκαιρίας, αντί για απάνθρωπους εγκλεισμούς, προκειμένου να αντιμετωπίσουν ξανά τη ζωή που είναι μπροστά τους.

Η ανάγκη για νέο νομικό πλαίσιο

Από τα στοιχεία για την περίοδο 2016-2018 προκύπτει ότι το 2018 οι 10 από τις 19 Εταιρείες Προστασίας Ανηλίκων (ΕΠΑ) ήταν ανενεργές.

Συγκεκριμένα πρόκειται για τις ΕΠΑ Κέρκυρας, Αγρινίου, Ρόδου, Κοζάνης, Ιωαννίνων, Καλαμάτας, Μυτιλήνης, Λαμίας, Ναυπλίου και Πατρών, οι οποίες κατά δήλωσή τους ήταν ανενεργές λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων και επιστημονικού προσωπικού, εξαιτίας της λήξης της θητείας των Δ.Σ., γεγονός που οδήγησε στην αδυναμία αποδοχής νέων περιστατικών ανηλίκων που βρίσκονταν σε κίνδυνο αλλά και λόγω του στεγαστικού προβλήματος.

Οι ΕΠΑ που προσέφεραν υπηρεσίες, πέραν της φιλοξενίας, σε ανηλίκους για την περίοδο 2016-2018 ήταν οι ακόλουθες: Αθηνών (διαθέτει και στέγη 24ωρης φιλοξενίας), Σύρου, Χαλκίδας, Θράκης, Θεσσαλονίκης, Χανίων, Λάρισας (διαθέτει και στέγη 24ωρης φιλοξενίας) και Πειραιά (διαθέτει και στέγη 24ωρης φιλοξενίας).

Οι εν λόγω ΕΠΑ αναλαμβάνουν περιπτώσεις ανηλίκων και διενεργούν κοινωνική έρευνα μετά από διάταξη εισαγγελέα ή με απόφαση του Δ.Σ. ύστερα από αίτημα των γονέων.

Πλαίσιο λειτουργίας

Από την επεξεργασία των στοιχείων και μετά την επικοινωνία που είχε το Τμήμα Στρατηγικού Σχεδιασμού και Αξιολόγησης Αντεγκληματικής Πολιτικής με προσωπικό και μέλη των διοικητικών συμβουλίων, προκύπτει πως οι ΕΠΑ της χώρας δεν διαθέτουν κοινό πλαίσιο λειτουργίας.

Η κάθε μία καλύπτει με ίδια μέσα τις ανάγκες του πληθυσμού-στόχου, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις αναλαμβάνουν άτυπα τον ρόλο των κοινωνικών υπηρεσιών ή των δομών ψυχο-κοινωνικής στήριξης της κοινότητας. Για παράδειγμα, η ΕΠΑ Σύρου προσφέρει υπηρεσίες και σε παιδιά κάτω των έξι ετών λόγω έλλειψης άλλων δομών.

Σε αρκετές περιπτώσεις υπολειτουργούν, ενώ συχνά βασίζονται στον εθελοντισμό για να καλύψουν τις ανάγκες του πληθυσμού (ΕΠΑ Σύρου, Χαλκίδας) και την πρόσβαση των παιδιών σε δραστηριότητες και μαθήματα φροντιστηρίου όπως στην περίπτωση της Καρδίτσας.

Ο αριθμός των νέων που φιλοξενούνται στις στέγες των ΕΠΑ μειώνεται κάθε χρόνο, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι υπηρεσίες αυτές ως προς τη στελέχωση και την οικονομική υποστήριξη.

Πάντως, το τελευταίο διάστημα οι Εταιρείες έχουν ενισχυθεί με επιστημονικό προσωπικό (κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι) μέσω προγράμματος του ΟΑΕΔ για έναν χρόνο.

Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, οι ΕΠΑ προσφέρουν σημαντικό έργο και καλύπτουν την ανάγκη για στέγαση και για ψυχο-κοινωνική στήριξη σε περιπτώσεις ανηλίκων που βρίσκονται σε θυματοποίηση ή σε κίνδυνο εκδήλωσης «παραβατικής» συμπεριφοράς.

Οπως προκύπτει από τις απαντήσεις των ΕΠΑ, η πλειονότητα των ανηλίκων παραπέμπεται στις στέγες για φιλοξενία με διάταξη εισαγγελέα ή με απόφαση του Δ.Σ. της εκάστοτε στέγης, συνήθως ύστερα από αίτημα των γονέων.

Η σημερινή πραγματικότητα που φιλοδοξεί να καλύψει το νομοσχέδιο είναι ότι στις στέγες –και ανάλογα με τις αποφάσεις του κάθε Δ.Σ.– φιλοξενούνται ή δέχονται φροντίδα παιδιά παραβατικά, παιδιά προ-παραβατικά, παραμελημένα, εξαρτημένα, κακοποιημένα, φτωχά (αδυνατούν οι γονείς να τα μεγαλώσουν) και παιδιά με ψυχικά νοσήματα.

Διαφορετικές προσεγγίσεις

Με δύο λόγια, ένα κυριολεκτικά εκρηκτικό και αντιπαιδαγωγικό συνονθύλευμα παιδιών και εφήβων που χρειάζονται απολύτως διαφορετικές προσεγγίσεις και φροντίδες, θεραπείες και στήριξη εκτός ή εντός των μονάδων, περιμένουν το νέο νομικό πλαίσιο που ίσως καταφέρει να φροντίσει τα αβοήθητα, μη προνομιούχα παιδιά αυτής της χώρας.

Ας σημειωθεί, τέλος, ότι, αν οι συνθήκες το επιτρέπουν, οι ανήλικοι επιστρέφουν στην οικογένεια ή δίνονται για αναδοχή. Σε αντίθετη περίπτωση, τα παιδιά παραμένουν στη στέγη για αρκετά χρόνια, ίσως και μετά την ενηλικίωσή τους.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Τέλος στην απομόνωση ανηλίκων
Με την εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Αντιεγκληματικής Πολιτικής ορίζεται ότι η επιβολή της πειθαρχικής ποινής του περιορισμού σε πειθαρχικό κελί σε ανήλικο κρατούμενο δικαιολογείται τότε και μόνο όταν...
Τέλος στην απομόνωση ανηλίκων
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
75 παιδιά στα αζήτητα
Παιδιά εγκλωβισμένα μέσα σε ένα σύστημα πρόνοιας διαλυμένο. Περισσότερα από 75 στον αριθμό παιδιά, από νεογέννητα μέχρι 16 χρόνων, ζουν σήμερα στις κλινικές των Νοσοκομείων Παίδων «Η Αγία Σοφία» και...
75 παιδιά στα αζήτητα
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Στον εισαγγελέα για τις απειλές κατά του γυμνασιάρχη Ιωλκού
Τον εισαγγελέα Βόλου ενημέρωσε ο προϊστάμενος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της περιοχής, Σωκράτης Σαβελίδης, για τις απειλές που δέχεται ο διευθυντής του Γυμνασίου Ιωλκού γιατί στο σχολείο του οποίου είναι...
Στον εισαγγελέα για τις απειλές κατά του γυμνασιάρχη Ιωλκού
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ξεχασμένα χελιδόνια στην «Εφ.Συν.»
Είναι τα πρώτα χελιδόνια που έφεραν την άνοιξη στο γραφείο μας φέτος. Εφτασαν ένα Σάββατο μεσημέρι, ενθουσιώδεις, περίεργες κι ολόχαρες με τις πολύχρωμες μαντίλες τους. Αποδημητικά πουλιά κι ετούτες εδώ,...
Ξεχασμένα χελιδόνια στην «Εφ.Συν.»
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Η Γέφυρα ψάχνει... γέφυρες
Διχασμένοι και έντονα προβληματισμένοι είναι οι κάτοικοι του μικρού χωριού έξω από τη Θεσσαλονίκη, όπου τα μεσάνυχτα του περασμένου Σαββάτου ένα 14χρονο αγόρι δολοφόνησε κατά πρωτοφανή τρόπο τον συνομήλικο...
Η Γέφυρα ψάχνει... γέφυρες
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ενα απέραντο παράνομο πάρκινγκ το Μικρολίμανο
Δεν έχουν τέλος τα βάσανα των κατοίκων του Μικρολίμανου. Δεν τους φτάνουν τα επεισόδια με τους «μπράβους», τα καφέ που τη νύχτα μεταμορφώνονται σε εκκωφαντικά ξενυχτάδικα, οι χαρτοπαικτικές λέσχες και ό,τι...
Ενα απέραντο παράνομο πάρκινγκ το Μικρολίμανο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας