«Σήμερα ο χρόνος γύρισε 28 χρόνια πίσω. Και ήταν όλοι εκεί. Οι ίδιοι φασίστες, οι ίδιοι δολοφόνοι…»

Με τη Μάγδα Φύσσα συναντήθηκε, χθες, στη δικαστική αίθουσα όπου διεξάγεται η δίκη της Χρυσής Αυγής ο Διονύσης Τεμπονέρας. Λίγη ώρα μετά, ανέβασε στην προσωπική του σελίδα στο FB μια ανάρτηση, μιλώντας για τη γνωριμία του με τη μάνα του Παύλου, αλλά και για τις μνήμες, τις εικόνες από τα δικαστήρια του Βόλου όπου είχε διεξαχθεί η δίκη για τη δολοφονία του πατέρα του, καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Διονύση Τεμπονέρα:

«Σήμερα ο χρόνος γύρισε 28 χρόνια πίσω. Και ήταν όλοι εκεί. Οι ίδιοι φασίστες, οι ίδιοι δολοφόνοι. Είχαν λίγο αλλάξει τα πρόσωπά τους, είχαν όμως στην πραγματικότητα την ίδια όψη, την ίδια φρασεολογία, την κουτοπονηριά, τη δειλία, τις μεταξύ των συνηγόρων τους διενέξεις για το ποιος θα χρεωθεί τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, την ίδια μέθοδο να κρύψουν και να κρυφτούν από την αλήθεια. Υπήρχαν όμως και παλιοί γνώριμοι εκεί. Στα έδρανα της υπεράσπισης των δολοφόνων της Χρυσής Αυγής διέκρινα τον Μιχάλη Αρβανίτη, πρώην βουλευτή της ΧΑ και παλιό γνώριμο από την υπεράσπιση του Γιάννη Καλαμπόκα που καταδικάστηκε για τη δολοφονία του λαϊκού αγωνιστή, καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, στην Πάτρα το 1991.

»Εκατσα στις πίσω θέσεις του εφετείου λίγο πριν ξεκινήσει η δίκη. Λίγα λεπτά μετά, στην αίθουσα μπήκε η Μάγδα. Μάγδα τη φωνάζω, αν και ορκίζομαι θα μπορούσα να τη φωνάξω μάνα. Εκατσε και εκείνη λίγο παραδίπλα, περιστοιχισμένη από μια χούφτα ανθρώπους. Η δίκη ξεκίνησε για χιλιοστή φορά με μια μάρτυρα υπεράσπισης των δολοφόνων. Η Μάγδα αναστέναζε και ψέλλιζε κάτι μέσα της και κάθε φορά την άκουγα εκκωφαντικά στα αυτιά μου να μασάει σίδερα. Να πιάνει το μαχαίρι της δολοφονίας με τα δόντια της και να το κάνει κομμάτια, κάθε φορά που η μάρτυρας έλεγε ότι οι δολοφόνοι, αν και βουλευτές της ΧΑ, καμία σχέση δεν είχαν με τις πρακτικές της οργάνωσης. Την κοίταζα και έφερνα στο μυαλό μου τις εικόνες των δικαστηρίων στο Βόλο. Ολα έμοιαζαν ίδια, σαν να επαναλαμβάνεται η ιστορία. Τα απαξιωτικά βλέμματα των Χρυσαυγιτών, η περιφρόνηση, η δήθεν αδικία που υφίστανται άδικα οι κατηγορούμενοι, οι ύβρεις των συνηγόρων υπεράσπισης που πάλευαν να αποδείξουν ότι ένα νόμιμο δήθεν πολιτικό κόμμα και η ηγεσία του δεν έχουν καμία ευθύνη για τη δολοφονία.

»Θα ήταν αστείο, αν δεν είναι τραγικό, να σκυλεύεται ο Παύλος εκεί μέσα για πολλοστή φορά.

»Εκείνη άκουγε υπομονετικά. Ηξερε, αλλά έκαιγε ολόκληρη. Την κοίταξα και μετά από λίγη ώρα πήγα κοντά της. Συστηθήκαμε, αγκαλιαστήκαμε και ο ένας μιλούσε στο αυτί του άλλου. Σε λίγα λεπτά τα είπαμε όλα.

»Να πάτε όλοι στη δίκη της ΧΑ, είτε στο εφετείο είτε στον Κορυδαλλό. Δεν γίνεται εκεί μέσα να είναι 10 άνθρωποι και 50 αστυνομικοί. Εκεί μέσα δίνεται η πιο κρίσιμη μάχη της εποχής μας κατά του φασισμού και όχι στα ευρωπαϊκά σαλόνια. 

»Να πάτε στη δίκη και να μιλήσετε με τη Μάγδα. Να πάτε να δείτε πόσο ψηλοί είναι οι άνθρωποι».