Το πολεοδομικό σχέδιο της Θεσσαλονίκης εκσυγχρονίζεται

Ανάμεσα στις συμπληγάδες των επιθυμιών και της διαρκώς μεταβαλλόμενης πραγματικότητας και με μόλις δύο ψήφους παραπάνω, ψηφίστηκε στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης το τελικό στάδιο της μελέτης αναθεώρησης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου με όραμα την πόλη του 2030.

Κι όπως έχει ξανασυμβεί, ανάμεσα στο μέλλον και τους σχεδιασμούς μας, τελικά, κυριαρχεί… η ομίχλη.

Οσοι καταψήφισαν το σχέδιο στο συμβούλιο αντέτειναν ουσιαστικά ότι, αφού το σχέδιο θα εφαρμοστεί από την επόμενη δημοτική αρχή και με δεδομένο ότι υπάρχουν θέματα που θα κανονιστούν από την επόμενη κυβέρνηση (συντελεστές δόμησης, χρήσεις γης, έγκριση από το τοπικό και γενικό ΣΥΠΟΘΑ, μέχρι να υπογραφεί τελικά Προεδρικό Διάταγμα), ποιο το νόημα της ψηφοφορίας;

Βέβαια, αν η λογική αυτή επικρατούσε, ενδέχεται ποτέ να μην ψηφιζόταν τίποτα, οπότε δεν αποκλείεται όσοι είχαν αυτή την άποψη απλώς να… μην είχαν άποψη για το σχέδιο, πράγμα που κατατείνει να είναι επίσης φυσιολογικό, αν και το χειρότερο είναι η απίστευτη σιωπή των φορέων που γνωρίζουν τα θέματα αλλά μέχρι στιγμής έχουν προτιμήσει τη σιωπή.

Βασική θέση της διοίκησης του δήμου είναι ότι με το σχέδιο επιδιώκεται «να επιλυθούν τα προβλήματα χρήσεων γης του παλαιότερου σχεδιασμού που εκπονήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, να επιτευχθεί μια σύγχρονη και ρεαλιστική προσέγγιση στην κάλυψη των πολεοδομικών αναγκών σε κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους, να δοθούν κίνητρα επανάχρησης του ανενεργού κτιριακού αποθέματος -συμπεριλαμβανομένων των διατηρητέων- και να εξασφαλιστούν ευνοϊκές προϋποθέσεις για την υλοποίηση μεγάλων πολεοδομικών παρεμβάσεων που θα ενισχύσουν την ανάπτυξη της πόλης, στο πλαίσιο πάντα της αειφορίας και της αστικής βιώσιμης κινητικότητας».

Αλλά πώς αλήθεια μπορεί κάποιος να σχεδιάσει και τι, όταν το προηγούμενο σχέδιο του 1993 προέβλεπε ότι η Θεσσαλονίκη θα έφτανε σε πληθυσμό 561.957 (η ακρίβεια μας μάρανε) και τελικά ο πληθυσμός της πόλης ήταν 397 χιλιάδες το 2001 και 325 χιλιάδες το 2011; Η πρόβλεψη στο τωρινό σχέδιο λέει ότι η Θεσσαλονίκη, το 2030, θα φτάσει στις… 225 χιλιάδες! Γεωμετρικό ανθρωπο-μαράζωμα δηλαδή…

Το Σχέδιο «αναδιαρθρώνει με καινοτόμο και επιχειρησιακό τρόπο τη συνολική έκταση του Δήμου σε 24 γειτονιές/συνοικίες, με στόχο να γίνει ο αστικός χώρος περισσότερο διαχειρίσιμος…».

Παράλληλα, δεν προτείνεται μεταβολή των Συντελεστών Δόμησης, ενώ «οι χρήσεις γης που προτείνονται, προσαρμοσμένες πλέον στο νέο θεσμικό πλαίσιο του Π.Δ. 59/2018, αποτελούν έναν ευέλικτο (;) συνδυασμό κεντρικών λειτουργιών και γενικής κατοικίας, εξασφαλίζοντας ευνοϊκές προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη και αναιρώντας τις αρνητικές επιπτώσεις των εκτεταμένων περιοχών αμιγούς κατοικίας του παλαιότερου σχεδιασμού».

Σε ό,τι αφορά τις επεκτάσεις του σχεδίου πόλης, για τις περιοχές Λαχανοκήπων και Τροχιοδρομικών προβλέπονται χρήσεις πολεοδομικού κέντρου, γενικής κατοικίας και πρασίνου, ενώ τέσσερις περιοχές θα αναπτυχθούν με ειδικές πολεοδομικές ρυθμίσεις.

Η ΔΕΘ θα είναι συνεδριακό–εκθεσιακό κέντρο και μητροπολιτικός(;) χώρος πρασίνου και πολιτισμού. Ως τοπόσημα και «περιοχές ειδικής ρύθμισης» ορίζονται: Νέα Ελβετία – Κεραμεία Αλλατίνη, Μέγαρο Μουσικής, Ποσειδώνιο «Μύλοι Αλλατίνη».

Τα ερωτήματα γι’ αυτά μόνο τα θέματα είναι δεκάδες και αδύνατο ν’ αναπτυχθούν σε ένα κείμενο, σημειώνουμε απλώς τις ασάφειες σχετικά με τον τρόπο ανάπτυξης της νέας ΔΕΘ, ενώ για τους «Μύλους Αλλατίνη» και με δεδομένο ότι λόγω των «κόκκινων δανείων» έχουν περάσει σε τράπεζες, τα μπερδέματα φαίνονται απλώς ευνόητα.

Η πρώτη και μοναδική μέχρι στιγμής πρόταση σε θετική κατεύθυνση έγινε χθες από την υποψήφια δήμαρχο Κατερίνα Νοτοπούλου και αφορά ειδικά την περιοχή Λαχανόκηπων.

Σύμφωνα με την κ. Νοτοπούλου, που αρθρογράφησε σε τοπικό site (voria.gr), οι Λαχανόκηποι είναι «εφαλτήριο για τη Μητροπολιτική Θεσσαλονίκη)», αφού «συνδέονται άμεσα με το λιμάνι, την παλαιά και νέα δυτική είσοδο, τον Δήμο Αμπελοκήπων – Μενεμένης, την περιοχή των Γιαννιτσών… συνδέεται επίσης με το υπό ανέγερση Μουσείο Ολοκαυτώματος, το Πάρκο Μνήμης, με τη ζώνη πρασίνου των 40 στρεμμάτων».

Η κ. Νοτοπούλου προσβλέπει «στη δημιουργία ενός εμβληματικού χώρου πρασίνου, με πεζόδρομο και ποδηλατόδρομο», ενώ «θα αξιοποιηθεί και το σπουδαίο αλλά απαξιωμένο σήμερα δομημένο απόθεμα της ευρύτερης περιοχής, από το Φιξ και τις αποθήκες της πρώην ΑΤΕ μέχρι τις άλλες εγκαταστάσεις και βιομηχανικά κελύφη».

Εκφράστηκε όμως και μια αντίδραση από 320 επιχειρηματίες που φοβούνται ερημοποίηση της δυτικής πλευράς της πόλης και καταστροφή του παραγωγικού τομέα.

Σε εκδήλωση που έκαναν, ο επιχειρηματίας Νίκος Φιλίππου χαρακτήρισε τα σχέδια «ταφόπλακα της δυτικής Θεσσαλονίκης», ενώ έκανε γνωστό ότι «προσπαθήσαμε να προλάβουμε να μην ψηφιστεί το γενικό πολεοδομικό σχέδιο του δήμου Θεσσαλονίκης χθες, αλλά δεν τα καταφέραμε. Πέρασε για δύο ψήφους. Το ψήφισαν χθες, γιατί ήθελαν να προλάβουν την εκδήλωσή μας».