Πόσες πίτσες αξίζει η ζωή ενός ντελιβερά; Το απλοϊκό αλλά και κυνικό αυτό ερώτημα θα ‘πρεπε να περνάει από το μυαλό του κάθε αφεντικού, μικρού ή μεγάλου, καθώς δεν έχει περάσει καλά καλά μια εβδομάδα από τον θάνατο ενός 24χρονου διανομέα στην Αθήνα και μόλις χθες άλλο ένα 19χρονο παλικαράκι έχασε τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη, δουλεύοντας ως «delivery boy» για ένα νυχτοκάματο, ίσως ούτε καν γι’ αυτό.
Ο 19χρονος διανομέας φαγητού υπέκυψε ενώ νοσηλευόταν στη ΜΕΘ του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης από τις 12 Δεκεμβρίου.
Το «παπάκι» που οδηγούσε συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με διερχόμενο Ι.Χ. εν ώρα εργασίας. Δεν έχει καμία σημασία ποιος έφταιξε. Σημασία έχει υπό ποιες συνθήκες το αδικοχαμένο παιδί οδηγούσε το μηχανάκι του για να παραδώσει τα προϊόντα της επιχείρησης για την οποία δούλευε…
«Τα τελευταία χρόνια συνεχώς αυξανόμαστε, λόγω της ανεργίας, οι “πακετάδες” που απασχολούμαστε μόνιμα και όχι ως πάρεργο σ’ αυτή τη δουλειά. Είναι από τα πιο επικίνδυνα επαγγέλματα κι από αυτά όπου οι εργοδότες παραβιάζουν κατά κόρον τη νομιμότητα. Οι εργοδότες είναι σχεδόν ανεξέλεγκτοι για τις συνθήκες εργασίας μας, αν και υπάρχει νομοθεσία. Δυστυχώς, ο ελεγκτικός μηχανισμός δεν λειτουργεί. Υπό αυτές τις συνθήκες τα τελευταία δύο χρόνια μετράμε 14 νεκρούς συναδέλφους, ενώ χάνουμε και αρκετούς ακόμη που καταγράφονται ως απλά τροχαία δυστυχήματα», αναφέρει ο Νίκος Κτενάς, μέλος της Επιτροπής Αγώνα Διανομέων Φαγητού στη Θεσσαλονίκη.
«Οι υπεύθυνοι των δολοφονιών αυτών, οι εργοδότες, παραμένουν στο απυρόβλητο, ενώ έχουν την κύρια ευθύνη: μας έχουν ανασφάλιστους ή υποασφαλισμένους, αρνούνται να μας πληρώνουν τις προσαυξήσεις από αργίες, νυχτερινά. Τα τελευταία χρόνια μας κλέβουν κυριολεκτικά τα δώρα κι όταν διαμαρτυρόμαστε μας ξυλοκοπούν, μας μηνύουν για δυσφήμιση κτλ. Απαιτούν να εργαζόμαστε δεκάωρα-δωδεκάωρα, πολλές φορές χωρίς ρεπό, κάτω υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες (χιόνια, βροχές, καύσωνες κτλ), να πηγαίνουμε γρήγορα τις παραγγελίες γιατί λειτουργούν στις περισσότερες περιπτώσεις με λιγότερους διανομείς απ’ όσους απαιτούνται. Κι όλα αυτά με δικό μας μηχανάκι, βενζίνες, εξοπλισμό κτλ», τονίζει η Επιτροπή Αγώνα των διανομέων.
Τεράστια ευθύνη όμως έχουν, σύμφωνα με τους ίδιους, και οι κυβερνήσεις και το υπουργείο Εργασίας «που με τους αντεργατικούς μνημονιακούς νόμους που έχουν ψηφίσει τα τελευταία χρόνια μας αφήνουν τελείως απροστάτευτους απέναντι σε κάθε είδους εργοδοτική αυθαιρεσία»
