Την άμεση απελευθέρωση του Γιώργου Χριστόπουλου ζητάει με επιστολή του ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάϊν) από το Ελευθεριακό και Αναρχικό Κίνημα, μέλος της δημοτικής κίνησης «Νέα Πορεία για τον Ερύμανθο».
Ο Χριστόπουλος στις 25 Φεβρουαρίου, δύο χρόνια μετά την αποφοίτησή του από το πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ, καταδικάστηκε σε 8 χρόνια φυλάκιση για αδίκημα που είχε διαπράξει όσο ήταν ακόμη στη χρήση. Ο ίδιος που έχει απεξαρτηθεί επιτυχώς από τα ναρκωτικά, είχε συλληφθεί για κατοχή μικροποσότητας την περίοδο που ήταν εξαρτημένος.
«Αν υπάρχει δεν θα εκδικηθεί αύριο τον πρώην χρήστη ναρκωτικών και μέλος του συλλόγου ΚΕΘΕΑ – «Οξυγόνο» στην Πάτρα. Ο Γιώργος Χριστόπουλος στις φυλακές Αγίου Στεφάνου Πατρών και η κρατική δικαιοσύνη… εξαρτημένη από το ναρκωτικό του αυταρχισμού και το νομικού παραλογισμού», τονίζει ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος.
Και συνεχίζει: «Δώστε χώρο στις κοινότητες απεξάρτησης να φέρουν ξανά πίσω στην κοινωνία το διαλυμένο ανθό της νιότης από τις βόμβες και τα ναρκοπέδια τής χημικής και θανατηφόρας “αυταπάτης”»
Ακολουθεί η επιστολή:
«Στά 21 του χρόνια τράβηξε την σπασμένη του ζωή από τo γάντζο της εξάρτησης και τίναξε το κορμί του να βγει απ το ναυάγιο τής παραίτησης .Από την μαύρη θάλασσα της νάρκωσης ξαναβρέθηκε στην επιφάνεια εισπνέοντας με όλη του την λαχτάρα οξυγόνο, εκεί πάνω στο νερό που πέφτει ο πραγματικός ο ήλιος κι όχι ο ψεύτικος στις δόσεις και στους καπνούς των “σκευασμάτων”!
Λίγοι “τραβάνε μπροστά ” και κάνουν την Ανωση από τους εξαρτημένους σαν τον Γιώργο Χριστόπουλο, ακόμα πιο λίγοι το καταφέρνουν!
Από τα 21 του χρόνια και με την βοήθεια των φίλων του και των εργαζομένων στο ΚΕΘΕΑ/ΟΞΥΓΟΝΟ τής Πάτρας, ο Γιώργος ξαναπερπάτησε το δρόμο της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας που του είχαν για χρόνια κλείσει κάθε πέρασμα τα ναρκωτικά.
6 χρόνια καθαρός, 6 χρόνια με το γέλιο…Αλήθεια υπάρχει εδώ μέσα κανείς από εμάς που δεν το θέλει; Που αρνείται στον Γιώργο να βρει το πέρασμα και να φιλήσει στο στόμα τη ζωή; Ποιος τολμά να του σταθεί εμπόδιο στο αυτονόητο;
Κι όμως υπάρχει….
Πριν λίγες μέρες και πολλά χρόνια μετά την δίωξη του για κατοχή μικροποσότητας ινδικής κάνναβης, οι εξουσιομανείς της κρατικής Δικαιοσύνης που έχουν ζαλισθεί από το ναρκωτικό του αυταρχισμού και από την εξάντληση της νομικής τυπολατρίας που αγγίζει τα όρια μιας ΑΛΛΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ, ενός ΠΑΡΑΦΟΡΟΥ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ έστειλε με 8 χρόνια κάθειρξη και 10.000 ευρώ πρόστιμο, ξανά το Γιώργο πίσω στον εγκλεισμό.
Είχατε (και έχετε) ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ το νόμο 4139/2013 πού “αναγνωρίζει το θετικό αποτέλεσμα της θεραπείας και για το άτομο και για την κοινωνία και δημιουργεί τις προϋποθέσεις, ώστε οι απεξαρτημένοι να επανεκκινήσεων τη ζωή τους” (απόσπασμα από δελτίο τύπου του ΚΕΘΕΑ)!
Πώς έγινε μέσα σε λίγο χρόνο ακροαματικής διαδικασίας οι καλοπροαίρετες και ευεργετικές διατάξεις αυτού του νόμου να απαξιωθούν και ο Γιώργος Χριστόπουλος να πληρώσει με τόσο ακραίο τρόπο για μια μελανή κουκίδα απο το μακρινό παρελθόν του(που στο κάτω-κάτω τον εαυτό του και τον οργανισμό του επιβάρυναν), πώς γίνεται να απαξιωθούν οι μεγάλες νίκες που έχει κάνει στο παρόν ενάντια στην μιζέρια και στην φυτοποίηση, ενάντια στην νεκρική σιγή της ναρκοεξάρτησης;
Είναι τόσο μεγάλος ο εχθρός ο Γιώργος για να επιστραφεί σάν “δέμα με άγνωστη διεύθυνση” πίσω από τις αμπάρες του αποκλεισμού στις φυλακές Αγ. Στεφάνου, στην αποκοπή από την επανένταξη και στην πολλαπλάσια προσπάθεια να αρχίσει ξανά από την αρχή ότι καλύτερο δημιούργησε που εσείς με μια μολυβιά στο δικόγραφο το διαγράψατε !
Έχει περάσει καιρός από τότε που με αγώνες μέσα και έξω από την φυλακή και απεργία πείνας αποφυλακίστηκε ο τότε χρήστης ναρκωτικών Δημήτρης Αιβατζίδης υπενθυμίζοντας σε όλους τότε αυτό που είχε πει ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης (έκανε δύο φορές για τον Δημήτρη διάβημα τότε στον τότε πρόεδρο της δημοκρατίας Κ.Παπούλια) πως στην φυλακή δεν έχει θέση το θύμα, ο τοξικομανής δεν είναι εγκληματίας αλλά έχει ανάγκη την συνδρομή και την αλληλεγγύη όλων μας για να επιστρέψει ξανά δυνατός και όρθιος στο φώς!
Έχουν περάσει σχεδόν 5χρόνια που δύο άλλοι χρήστες από την μονάδα θεραπείας “18 Ανω”, ο Κώστας Ριζόπουλος κι ο Αχιλλέας Δεσποτάκης για την κατοχή μικροποσότητας ηρωίνης και για την κλοπή… μιας ζάντας, αδικήματα που είχαν διαπράξει αρκετά χρόνια πριν και ενώ βρισκόντουσαν κι αυτοί τότε σε πρόγραμμα απεξάρτησης και θεραπείας, ήρθε ένα Εφετείο με τη στενόμυαλη και συντηρητική “αντίληψη” όμοια με εκείνη που καταδίκασε χθες τον Γιώργο Χριστόπουλο και διέκοψε (σαν σφαίρα στην καρδιά) αυτή την πορεία στέλνοντας τους στην φυλακή με 4 χρόνια κάθειρξη στον καθένα!
Δεν ξέρω που είναι σήμερα ο Κώστας κι ο Αχιλλέας (θέλω να πιστεύω πως άντεξαν και είναι ζωντανοί και πιο “καθαροί” από εμάς), ξέρω όμως σήμερα πού είναι ο Χριστόπουλος, ξέρω πως πολλοί πρώην εξαρτημένοι πληρώνουν τη βολική και ανάλγητη “κρίση” μιας εσωστρεφούς και εθελότυφλης δικαιοσύνης που στοχοποιεί και ποινικοποιεί τον χρήστη και όχι τους μεγαλέμπορους και διακινητές που με την πλούσια λίστα χαπιών και δηλητηρίων για “χαλάρωση” έχουν κατακλύσει τις φτωχογειτονιές και θησαυρίζουν.
Είχα γράψει τότε σε ένα κείμενο για την υπόθεση τού Κώστα και τού Αχιλλέα απευθυνόμενος προς τον τότε υπουργό δικαιοσύνης κ. Καστανίδη πως εκτός από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ σκοτώνει και η δική σας θεόστραβη “δικαιοσύνη”, το δικό σας ψεύτικο εμπόριο ελπίδας σε νέους ανθρώπους και τις οικογένειες τους που διαπίστωσαν πώς πέρα από το σχέδιο της αστυνομικής και νομικής καταστολής στους δρόμους και στα ψυχιατρεία δεν υπάρχει τίποτα άλλο που να προστατεύσει και να σώσει τα παιδιά τους από τα υποκατάστατα “ζωής” και “ηρεμίας” με κατάληξη την αρρώστια και το θάνατο!
Αν δεν ήταν οι ίδιοι οι γονείς, οι ίδιες οι κοινότητες απεξάρτησης και αποτοξίνωσης, οι ίδιοι οι θεραπευμένοι πλέον (πρώην χρήστες) που αγκαλιάζουν τους νεότερους χρήστες που παγιδεύονται στις “ουσίες”, θα είχαμε τώρα πόλεις και πεζοδρόμια από νεκρούς!
Σήμερα στην Πάτρα 10 Μάρτη, εκδικάζεται προσφυγή της υπεράσπισης του Γιώργου Χριστόπουλου για προσωρινή αναστολή τής ποινής του, μέχρι να γίνει το εφετείο για το ανθρώπινο (ηθικό και νόμιμο), αυτό της οριστικής διαγραφής μιας εξοντωτικής ποινής που αποδίδει άδικο κι όχι “δικαιοσύνη”!
Στο πλευρό του Γιώργου μαζί με το ΚΕΘΕΑ, το Δημοτικό Συμβούλιο της Πάτρας και τον δήμαρχο κ. Πελετίδη, τις Κοινότητες των Απεξαρτημένων, το Σωματείο Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης, το ΚΕΘΕΑ/ΟΞΥΓΟΝΟ, τη Μονάδα Απεξάρτησης 18ανω, βρίσκεται η κάθε λογική, ανθρώπινη κι ευαίσθητη φωνή που στο πρόσωπο τού Γιώργου δεν βλέπει “επικίνδυνους κακοποιούς” αλλά το δικό της παιδί πού αφού ξέφυγε από το βάσανο των ναρκωτικών, βρέθηκε στο βάσανο ναρκωμένων από “υπερβάλλοντα ζήλο” και αυστηρότητα, δικαστικών αποφάσεων!
Υπάρχει λόγος σοβαρός να δοθεί ένα τέλος στη συχνότητα αυτού τού δικαστικού λάθους που με αυτισμό και εγωισμό διογκώνει το πρόβλημα των ναρκωτικών (και αυξάνει τον αριθμό των χρηστών)!
Ο νέος υπουργός δικαιοσύνης κ. Παρασκευόπουλος που βλέπει στα ζητήματα των κρατουμένων τον Ανθρωπο ως Κέντρο και πώς η λύση δεν είναι ο ψευτοσωφρονισμός και ο επιπλέον συνωστισμός στις ασφυκτικά γεμάτες φυλακές, ξέρει πώς η ζωή στην κοινωνία είναι δύσκολη τα τελευταία χρόνια και αρκούν μερικές παρόμοιες αποφάσεις για να γίνει χειρότερη, για να κατέβει κι άλλο η κυρίαρχη Δικαιοσύνη από τους ίδιους τούς “λειτουργούς” της στο τελευταίο επίπεδο που λίγο απέχει πρακτικά από το εκτελεστικό απόσπασμα και τον μεσαίωνα της “ιεράς εξέτασης” !
Αφήστε τον Γιώργο Χριστόπουλο ελεύθερο τώρα, δώστε χώρο στις κοινότητες απεξάρτησης να φέρουν ξανά πίσω στην κοινωνία το διαλυμένο ανθό της νιότης από τις βόμβες και τα ναρκοπέδια τής χημικής και θανατηφόρας “αυταπάτης”!
Αν υπάρχει δημοκρατία, δεν θα εκδικηθεί ούτε τον Γιώργο ,ούτε κανένα άλλο σαν τον Γιώργο Χριστόπουλο!»
