Η περίπτωση του Α.Μ. είναι από αυτές που σε κάνουν να θέλεις να κάνεις θρύψαλα τούτο τον κόσμο, το σύστημα που τον στηρίζει, τον κόσμο γενικώς και ειδικώς.
Διότι ο Α.Μ. είναι χαρακτηριστική περίπτωση ανθρώπου που περνάει τα –ζωής και θανάτου- πάθια του με στωική ενεργητικότητα, κάνει ό,τι μπορεί για τον κακοπαθημένο εαυτό του και την οικογένειά του και θα άξιζε να έχει υπάρξει σε έναν κόσμο όπου οι περιπέτειες της υγείας του δεν θα χρειάζονταν την όποια μεσολάβηση για να πάρει τουλάχιστον μιαν απάντηση στα ερωτήματά του.
Ο Α.Μ. είναι ένας άνθρωπος που σε πρώτη ματιά μπορεί και να σε τρομάξει, καθώς το κεφάλι του μοιάζει με σχέδιο σελίδας από βιβλίο ανατομίας -αφού έχει υποβληθεί σε οκτώ χειρουργεία- αλλά ξεχειλίζει τρυφερότητα.
Θα μπορούσε να είναι ο ήρωας του Γιόζεφ Ροτ που κραυγάζει «Τον Θεό! Θέλω να κάψω τον Θεό!» («Ιώβ – Η ιστορία ενός απλού ανθρώπου», εκδόσεις Αγρα, 2013) αλλά δεν είναι χάρτινος, παρά, όπως όλοι μας, ατελώς σάρκινος.
Είναι 54 ετών, έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών, 20 και 15 ετών. Εργάζεται εδώ και 15 χρόνια στο Πυροσβεστικό Σώμα, αρχικά ως συμβασιούχος και, από το 2012, ως πυροσβέστης πενταετούς υποχρέωσης.
Από το 2004 έως το 2014, ασχέτως των επεμβάσεων, ήταν στην πρώτη γραμμή πυρός στην υπηρεσία του, μέχρι που εξαιτίας επιληπτικού επεισοδίου στη φωτιά της Θάσου η υπηρεσία του τον έστειλε στην Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή του Πυροσβεστικού Σώματος και μετατέθηκε σε υπηρεσία γραφείου από τον Νοέμβριο του 2016. Το 2006 διαγνώστηκε με μηνιγγίωμα εγκεφάλου (καλοήθης όγκος) και μηνιγγιωμάτωση.
Εχει υποβληθεί σε χειρουργεία το 2006, το 2007, το 2010, το 2013, το 2014, το 2016, το 2017 (Ιανουάριο) και δεύτερο τον ίδιο χρόνο τον Ιούλιο.
Στο χειρουργείο που έγινε τον Ιανουάριο του 2017 έγινε μηνιγγιοπλαστική (αφαιρέθηκε μεγάλο κομμάτι της εξωτερικής μήνιγγας που ήταν άρρωστη, γεμάτη όγκους και μεταμοσχεύθηκε στη θέση της νέα) χωρίς επιτυχία, με διαρροή εγκεφαλικού υγρού, αφού οι παρακεντήσεις δεν είχαν αποτέλεσμα, και υποβλήθηκε σε νέα επέμβαση μηνιγγιοπλαστικής τον Ιούλιο του 2017 επειδή δημιουργήθηκε υδροκεφαλίαση.
Υποβλήθηκε τρεις φορές, το 2008, το 2011 και το 2015, σε ακτινοχειρουργική με cyberknife στο Ιατρόπολις Αθηνών και, τον Σεπτέμβριο του 2017, σε ακτινοβολίες στο Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης διότι, παρά τις προσπάθειές του να κάνει ακτινοβολίες σε δημόσιο νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη, οι γιατροί αρνήθηκαν να τον αναλάβουν λόγω του ρίσκου που υπήρχε για μερική νέκρωση του εγκεφάλου.
Μέρος των εξόδων στο Διαβαλκανικό καλύφθηκε από τους συναδέλφους του στο Πυροσβεστικό Σώμα.
Ωστόσο, στην τελευταία μαγνητική τομογραφία (4/2018) φάνηκε νέος όγκος, αλλά μετά από τόσα χειρουργεία δεν αναλαμβάνει κανένας νευροχειρουργός να κάνει την επέμβαση επειδή μέρος του κρανίου του αποτελείται από «πάλακος» (οστά φτιαγμένα από είδος τσιμέντου) και μεγάλο μέρος του κρανίου έχει καταστραφεί από την πίεση που ασκούν οι όγκοι.
Τελευταία του επιλογή -σύμφωνα με τους νευροχειρουργούς- είναι να υποβληθεί ξανά σε ακτινοχειρουργική με cyberknife στο Ιατρόπολις Αθηνών.
Εχει καταθέσει τα χαρτιά του στο Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) για να αποφασιστεί η έγκριση ή όχι της θεραπείας με cyberknife.
Αν εγκριθεί, το κόστος που καλείται να πληρώσει ως συμμετοχή στο Ιατρόπολις είναι περίπου 3.500 € + διαμονή και μετακίνηση από Θεσσαλονίκη στην Αθήνα για περίπου 10 μέρες τουλάχιστον.
Με όσα έχει πληρώσει τα προηγούμενα χρόνια για τις αμοιβές νευροχειρουργών, αναισθησιολόγων, κλινικών και τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει καθημερινά, έχει έρθει σε πλήρες οικονομικό αδιέξοδο και ειλικρινά δεν θέλω να γράψω τίποτα παραπάνω τούτη τη στιγμή πέρα από το ότι είναι σε δραματικό οικονομικό αδιέξοδο (σημ.: Ο μισθός του στην Πυροσβεστική είναι 840 ευρώ, όταν μπορεί να εργάζεται και δεν είναι σε αναρρωτική άδεια ή δεν υποβάλλεται σε επεμβάσεις ή ακτινοβολίες).
Αν δεν εγκριθεί από το ΚΕΣΥ η θεραπεία με cyberknife, τότε δεν έχει καμία ελπίδα επιβίωσης γιατί το κόστος της θεραπείας χωρίς την έγκριση του ΚΕΣΥ φτάνει τις 15 χιλιάδες ευρώ.
Και μέσα σε τούτη την ασύλληπτη περιπέτεια τηλεφώνησε στην αφεντιά μου για να ζητήσει, τι νομίζετε: να μάθω τι διάολο αποφάσισε το ΚΕΣΥ γιατί δεν αντέχει και την αγωνία της απάντησης.
Κύριοι Ξανθέ και Πολάκη, τι λέτε, αξίζει το παράδειγμα και μια προσπάθεια να γίνουν θρύψαλα οι συμβάσεις του παλιού κόσμου, να σώσουμε έναν άνθρωπο;
