Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε. Είναι τεκτονικές οι δονήσεις που προκάλεσε στον ευρύτερο χώρο της ψυχικής υγείας η έρευνα για τις πρώτες διώξεις του οικονομικού εισαγγελέα σε εκπαιδευτικά κέντρα ψυχοθεραπείας και η ανάδειξη –με συντριπτικές αποκαλύψεις– από την «Εφ.Συν.» της βιομηχανίας παρανομίας που ευδοκιμεί εδώ και χρόνια, εξαπατώντας κράτος και πολίτες.
Ιδιοκτήτες κέντρων που προσήχθησαν και κατηγορούνται για σοβαρές απάτες στέλνουν επιστολές προς πάσα κατεύθυνση διαψεύδοντας ακόμη και τα πορίσματα του ελέγχου (!), υπεύθυνοι σοβαρών θεσμών της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης αρχίζουν να αμφισβητούν τους τίτλους σπουδών των επαγγελματιών που δρουν στον χώρο και συνεργάζονται μαζί τους, ενώ επαγγελματικοί σύλλογοι δέχονται επιστολές από πολλά ελεγχόμενα «κέντρα» με εξηγήσεις για τα ανεξήγητα.
«Η ποινικοποίηση αυτή δεν θεμελιώθηκε πάνω σε σαφή και αδιαμφισβήτητη παραβίαση του νόμου, αλλά σε μια εσφαλμένη διοικητική ερμηνεία, σύμφωνα με με την οποία όλα τα εκπαιδευτικά προγράμματα στην ψυχοθεραπεία δήθεν οφείλουν να παρέχονται αποκλειστκά μέσω ΚΔΒΜ, σαν να αποτελεί η εκπαίδευση στην ψυχοθεραπεία μορφή τυπικής εκπαίδευσης υπαγόμενης στο υπουργείο Παιδείας», αναφέρει ένας από τους υπεύθυνους κέντρου που δέχθηκε έφοδο, ο οποίος προσήχθη και, όπως όλοι οι διωκόμενοι, αντιμετωπίζει κατηγορητήριο 90 σελίδων. Παρόλα αυτά, συνεχίζει να παραπλανά επίσημους φορείς. Οχι μόνο μιλάει για «εκπαιδευτικά κέντρα» απορρίπτοντας την αρμοδιότητα του υπουργείου Παιδείας, αλλά επιχειρεί να αποπροσανατολίσει με ψεύδη, λέγοντας ότι όλα αυτά γίνονται άδικα διότι δεν ανήκουν στην «τυπική» εκπαίδευση (δηλαδή σχολεία και πανεπιστήμια). Ούτε κουβέντα για τη «μη τυπική εκπαίδευση», σαν να μην υπάρχει. Ενώ σε αυτήν εντάσσεται όλη η υπόλοιπη οργανωμένη εκπαιδευτική δραστηριότητα (επαγγελματική κατάρτιση, εκπαίδευση ενηλίκων, εξειδικευμένα σεμινάρια κ.ά.) Δηλαδή, η δια βίου μάθηση.
Την ίδια στιγμή, επικεφαλής φορέων με σοβαρές ευθύνες στον χώρο της ψυχικής υγείας εκφράζουν δυσπιστία και αντιλαμβανόμενοι τη σοβαρότητα του θέματος ζητούν εξηγήσεις για το νομικό καθεστώς λειτουργίας όλων αυτών των κέντρων. Σε ανάρτησή του στο Facebook, ο Μενέλαος Θεοδωρουλάκης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φορέων Ψυχικής Υγείας «Αργώ», μιας από τις πιο δραστήριες και σοβαρές παρουσίες σε πολλά πεδία του χώρου, αναφέρει: «Πρέπει να έχουμε μια επίσημη απάντηση από την ΕΕΨΕ, αν υπάρχει ρητή εξαίρεση (σ.σ. από τον νόμο για τη δια βίου μάθηση), γιατί είμαστε ως φορείς εργοδότες εκατοντάδων επαγγελματιών ψυχικής υγείας που έχουν πτυχία αυτών των σχολών και πρέπει να ενημερωθούμε αρμοδίως αν υπάρχει επίσημη εξαίρεση ή όχι και για το ποια είναι η νομική βάση που έχουν οι τίτλοι σπουδών αυτών των σχολών».
Είναι προφανές, πλέον, ότι αρχίζει να γίνεται ορατό το χάος σ’ αυτό τον χώρο και πόσο εύκολα έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από επιτήδειους, καιροσκόπους, συγγενείς με τον μπάρμπα στην Κορώνη και όσους επέλεξαν συνειδητά να εξαπατήσουν.
Διαμαρτυρία ΕΕΣ
Για το τέλος αφήσαμε την επιστολή διαμαρτυρίας που λάβαμε από την Ελληνική Εταιρεία Συμβουλευτικής (ΕΕΣ). Ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει:
● «Η ΕΕΣ ουδέποτε υποστήριξε ότι “δεν απαιτείται άδεια λειτουργίας” ή ότι ο χώρος της συμβουλευτικής ψυχικής υγείας μπορεί να λειτουργεί χωρίς κανόνες. Αντιθέτως, έχει επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη για σαφές, συνεκτικό και επιστημονικά τεκμηριωμένο θεσμικό πλαίσιο».
Πάμε στα βασικά: Η άδεια λειτουργίας πιστοποιεί την ύπαρξη θεσμικού πλαισίου. Δεν είναι ένα απλό χαρτί. Υπάρχουν όροι και προϋποθέσεις. Και οι αρμοδιότητες των λοιπών φορέων (βλ. ΕΟΠΠΕΠ) συμπληρώνουν το πλαίσιο.
Ολοι όσοι ελέγχονται ΔΕΝ εχουν άδεια και, αρέσει δεν αρέσει, αυτές χορηγούνται από το Παιδείας.
● «Η αναφορά μας στο γεγονός ότι το υπουργείο Παιδείας δεν έχει ρυθμίσει επαρκώς την ιδιαιτερότητα της εκπαίδευσης συμβούλων ψυχικής υγείας δεν συνιστά “μαντεψιά”, αλλά περιγραφή μιας διαχρονικής πραγματικότητας, η οποία έχει οδηγήσει σε ασάφεια ως προς την αρμοδιότητα και την εποπτεία του πεδίου».
Τι να προσθέσουμε; Η άποψη της ΕΕΣ είναι σαφής. Το υπουργείο δεν ρυθμίζει επαρκώς και είναι ασαφής η αρμοδιότητα και η εποπτεία του. Δεν της αρέσει που το υπουργείο Παιδείας ήταν, είναι και θα είναι ο μοναδικός αρμόδιος νομιμοποιητικός φορέας για κάθε οργανωμένη εκπαιδευτική δομή.
● «Η μετατροπή αυτής της θέσης σε ισχυρισμό περί αυθαίρετης επιλογής αρμόδιου υπουργείου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα διαστρέβλωσης: μια τεκμηριωμένη επισήμανση θεσμικού κενού παρουσιάζεται ως δήθεν παραδοχή αυθαιρεσίας».
Δεν εκφράζει απλώς προτίμηση. Την τεκμηριώνει: Βλέπει θεσμικό κενό. Οπως όλοι όσοι ελέγχονται και διώκονται από τον εισαγγελέα τώρα.
● «Δεν γίνεται καμία ουσιαστική αναφορά σε ζητήματα που έχουν τεθεί σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής των ελέγχων και των διοικητικών ενεργειών, τα οποία άπτονται βασικών αρχών του κράτους δικαίου και δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως δευτερεύοντα».
Πρώτη η «Εφ.Συν.» επισήμανε τους ανύπαρκτους ελεγκτικούς μηχανισμούς από το υπουργείο Παιδείας, γεγονός που αδίκησε όχι τους παρανομούντες αλλά και τους εξαπατημένους. Αυτό γιγάντωσε την παρανομία. Οσο για τον άλλο «εκπρόσωπο του κράτους», τον οικονομικό εισαγγελέα, συνεχίζει την έρευνα και τις διώξεις κι εμείς καταγράφουμε. Πόσο «δευτερεύοντα» φαίνονται αυτά;
Τα υπόλοιπα που αναφέρει η ΕΕΣ στην επιστολή της, αποτελούν σχόλια για τον τρόπο που «συμβάλλουμε στη δημόσια συζήτηση». Στεκόμαστε μόνο στη διάγνωση: «Τακτική με εμμονική επιμονή»; Μια διάψευση, έστω μια, θα βοηθούσε περισσότερο. Προς το παρόν, συνεχίζουμε την έρευνα:
α) Στην ΕΕΣ μέχρι το 2025 ήταν μέλος το «κέντρο» που είχε τις συνεργασίες με το ολλανδικό πανεπιστήμιο – φάντασμα, που έγινε κολέγιο – φάντασμα και μετά βρήκε αδελφάκι από την Ισπανία.
β) Πολλά από τα ελεγχόμενα κέντρα είναι μέλη της ΕΕΣ. Ηταν μέλη ως ΚΔΒΜ και συνεχίζουν να είναι παρά την ανάκληση. Οταν μάλιστα τα είχε ως ΚΔΒΜ συνεργαζόταν στενά με τον ΕΟΠΠΕΠ για τη δημιουργία του Επαγγελματικού Περιγράμματος του Συμβούλου Ψυχικής Υγείας. Δηλαδή, αναγνώριζε κι εκείνη ότι όχι μόνον η άδεια αλλά και η διαμόρφωση του επαγγέλματος ανήκει στο υπουργείο Παιδείας. Τώρα τι;
