Δεν στήριξαν τον πρύτανη των ΜΑΤ, παρά τις πιέσεις

Η έκτακτη Σύνοδος των πρυτάνεων δεν προχώρησε στη στήριξη του πρύτανη του ΕΜΠ για τα γεγονότα στην Αρχιτεκτονική Σχολή, μετά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της «Εφ.Συν.» για τις πιέσεις που δέχτηκε από συγκεκριμένους πρυτάνεις. Στη συνεδρίαση, που συνεκλήθη ιεροκρυφίως, περισσότερο συζητήθηκε η «διαρροή» της είδησης παρά το επιδιωκόμενο. Εξ ου και «η αποδοκιμασία δημοσιευμάτων που στοχοποιούν πρυτάνεις» στην επίσημη ανακοίνωση, η οποία, πάντως, κοβόταν και ραβόταν μέχρι αργά.

Αιφνιδιασμένη από την εξέλιξη και με φανερή αμηχανία, η Σύνοδος προσπάθησε να τα χωρέσει όλα στο ίδιο κείμενο. Να παραμείνει και με τον χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα. Δύσκολο εγχείρημα και πώς να πετύχει. Από τη μια «στέκεται αλληλέγγυα» στους πρυτάνεις που «καλούνται να λάβουν αποφάσεις με γνώμονα την ασφάλεια και την εγκυρότητα της λειτουργίας των ιδρυμάτων», αλλά, από την άλλη, καλεί όλα τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας «να συμβάλουν με ψυχραιμία και διάλογο στη διατήρηση της ενότητας και της εμπιστοσύνης μέσα στα ιδρύματα».

Περισσότερη σημασία, πάντως, έχει το γεγονός ότι το στοίχημα χάθηκε για τους πρυτάνεις των Πατρών και του Πανεπιστημίου Κρήτης που απαίτησαν από τη Σύνοδο να στηρίξει ανοιχτά τον πρύτανη του ΕΜΠ με την υπόμνηση, μάλιστα, προς όλους τους συναδέλφους τους ότι «Dura lex, sed lex» (Σκληρός νόμος, αλλά νόμος») καθώς, βέβαια, και για όσους θα υπερθεμάτιζαν. Κερδήθηκε, όμως, για τη φοιτητική και την πανεπιστημιακή κοινότητα που βάλλονται –κυριολεκτικά– από παντού αλλά και για το στίγμα των γεγονότων στην Αρχιτεκτονική του ΕΜΠ, που δεν είναι άλλο από αυτό του άκρατου νεο-αυταρχισμού.

Στην τηλεδιάσκεψη που έγινε χθες το απόγευμα, ο μόνος ανυποχώρητος ήταν ο πρύτανης του ΕΜΠ, Ιωάννης Χατζηγεωργίου. Υπεραμυνόμενος των –γνωστών– θέσεών του, δήλωσε ότι «πρέπει να ξεμπερδεύουμε μ’ αυτή την κατάσταση», τονίζοντας ότι εφάρμοσε τον νόμο καλώντας τα ΜΑΤ να διαλύσουν μια κατάληψη που αποφασίστηκε από κάποια, λίγα άτομα. Οχι, δεν αναλώθηκε σε λεπτομέρειες, όπως τις συλλήψεις, τη μήνυση που ο ίδιος έκανε στους φοιτητές και την κλήση σε απολογία ακόμα και του κοσμήτορα της Σχολής Μεταλλειολόγων που τόλμησε να ενημερώσει τη σχολή για την κατάληψη.

Ενοχική ανακοίνωση

Οι υπόλοιποι ήταν τόσο θυμωμένοι με τη «διαρροή», που δεν έμειναν στο γράμμα της πρωτοβουλίας των δύο πρυτάνεων, ούτε καν οι ίδιοι που την ανέλαβαν. Ετσι, η κατάληξη ήταν μια ήξεις-αφήξεις ανακοίνωση που περισσότερο μπερδεύει παρά ξεκαθαρίζει τον ρόλο του κορυφαίου οργάνου των διοικήσεων των ΑΕΙ. «Οι πρυτανικές αρχές όλων των ελληνικών Πανεπιστημίων διαχρονικά επιτελούν ένα ιδιαίτερα σύνθετο έργο», αναφέρει μάλλον ενοχικά η Σύνοδος και επισημαίνει ακόμα πιο ενοχικά: «Η εφαρμογή του νόμου δεν συνιστά επιλογή για τα όργανα διοίκησης των ΑΕΙ αλλά υποχρέωση ώστε να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία και η ασφάλεια της πανεπιστημιακής κοινότητας».

Εκφράζει την «έντονη ανησυχία της για τη συνεχή αμφισβήτηση πρυτάνεων που βρίσκονται αντιμέτωποι με πολύπλοκες προκλήσεις στο πλαίσιο της διαχείρισης του ακαδημαϊκού και διοικητικού έργου», αλλά τονίζει: «Τα Πανεπιστήμια είναι χώροι γνώσης, ελευθερίας, διαλόγου και σεβασμού. Η υπεράσπιση αυτών των αξιών απαιτεί νηφαλιότητα, συνεργασία και αίσθημα ευθύνης από όλους». Σαφώς, μόνο, «αποδοκιμάζει δημοσιεύματα που στοχοποιούν πρυτάνεις και διαστρεβλώνουν τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας της Συνόδου». Αλήθεια, τώρα;

Τα ερωτήματα

1. Γιατί μια είδηση που δεν διαψεύδεται διαστρεβλώνει τις συνθήκες λειτουργίας της Συνόδου και όχι η ξεκάθαρα διαστρεβλωτική προσπάθεια από τα ίδια της τα μέλη; Τι είναι η Σύνοδος; Λέσχη πρυτάνεων ή το όργανο όλων των διοικήσεων, ο σκοπός των οποίων είναι ταυτόσημος με την αποστολή των ΑΕΙ; Ή μήπως θέλει να περιορίζεται στον ρόλο του φανοστάτη στις κυβερνητικές επιθέσεις απέναντι στο δημόσιο Πανεπιστήμιο; Ή μήπως οι διοικήσεις των ΑΕΙ αντιμετωπίζουν, πια, τεχνικά το πάρε-δώσε με τα συστήματα εξουσίας, απομειώνοντας τον ρόλο των Πανεπιστημίων έναντι αυτών; Διαχρονικά είναι σύνθετο το έργο τους, είπαμε.

2. Γιατί η Σύνοδος δεν έχει δείξει με τον ίδιο ρητό τρόπο την ανησυχία της για τη στοχοποίηση των ΑΕΙ;

3. Αν δεν υπήρχε η «διαρροή» των προθέσεων για χειραγώγηση της Συνόδου από μια όχι τυχαία πρωτοβουλία, ποια θα ήταν η απόφαση της Συνόδου; Θα την απασχολούσε περισσότερο η «πρόταση» για στήριξη του πρύτανη του ΕΜΠ, μια και δεν θα είχε να προβληματιστεί με μια διαρροή που δεν ήταν ελεγχόμενη και που σε άλλη γλώσσα λέγεται δημοσιογραφία, άντε, ελληνιστί, ρεπορτάζ;