Τα σχολεία κλείνουν σε μία εβδομάδα, αλλά την ίδια στιγμή «ανοίγουν» τεράστια ζητήματα: από την έλλειψη δομών υποστήριξης των εργαζόμενων γονέων μέχρι την εργασιακή ζούγκλα των διαφόρων summer camps και τα θέματα ασφάλειας των παιδιών.
Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ) απέστειλε αίτημα για συνάντηση με την Επιθεώρηση Εργασίας και τον Συνήγορο του Παιδιού με αφορμή τις προβληματικές συνθήκες υγείας και ασφάλειας στα summer camps που οργανώνουν μονάδες ιδιωτικής εκπαίδευσης, όπως ιδιωτικά σχολεία, νηπιαγωγεία, φροντιστήρια, κέντρα ξένων γλωσσών και κέντρα μελέτης. «Ειδικά για τις τελευταίες μονάδες, το πρόβλημα είναι οξύτατο, καθώς λειτουργούν χωρίς καμιά νόμιμη άδεια και χωρίς ρυθμιστικό πλαίσιο», τονίζει η Ομοσπονδία.
Τα παιδιά που παρακολουθούν αυτά τα προγράμματα υπολογίζονται γύρω στις 80.000. Πρόκειται για ηλικίες νηπιαγωγείου μέχρι και 13-14 ετών, ενώ το κόστος ποικίλλει, με τα πιο οικονομικά προγράμματα να ξεκινούν από τα 130-140 ευρώ και να φτάνουν μέχρι και τα 380-400 ευρώ την εβδομάδα!
Σύμφωνα με την ΟΙΕΛΕ, οι εκπαιδευτικοί αλλά και γενικότερα οι εργαζόμενοι σε αυτά τα προγράμματα απασχόλησης και δραστηριοτήτων για παιδιά κυρίως της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης μετά τη λήξη του διδακτικού έτους δουλεύουν χωρίς σύμβαση ή με συμβάσεις άσχετες με το αντικείμενο της εργασίας που προσφέρουν. Οι καταγγελίες που φτάνουν κάθε χρόνο στην Ομοσπονδία αποδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη ελέγχων της λειτουργίας αυτών των προγραμμάτων.
Οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν ότι εκβιάζονται να εργαστούν αμισθί σε αυτά τα προγράμματα με την απειλή ότι είτε δεν θα πληρωθούν για τους καλοκαιρινούς μήνες όπως δικαιούνται είτε ότι θα απολυθούν, ενώ πολλοί από αυτούς δεν δηλώνονται καν ως εργαζόμενοι. Τα πολυδιαφημισμένα summer camps με τους φανταχτερούς τίτλους προγραμμάτων που προσφέρουν «παιδική γιόγκα», «θεατρικό παιχνίδι» και «εργαστήρια πειραμάτων» είναι συχνά για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς χώροι ακραίας εργασιακής εκμετάλλευσης.
Η ανεξέλεγκτη λειτουργία αυτών των δομών ενέχει, όμως, και τεράστιους κινδύνους για την ασφάλεια των παιδιών, καθώς σε πάρα πολλές από αυτές, οι εργαζόμενοι εξαναγκάζονται σε μη νόμιμες συμβάσεις εργασίας ή/και τους ανατίθενται καθήκοντα χωρίς να έχουν την απαιτούμενη πιστοποίηση για δράσεις που ενδέχεται να αποβούν επικίνδυνες για τα παιδιά (κολύμβηση, αναρρίχηση κ.λπ.), με επαύξηση της επικινδυνότητας λόγω των αναμενόμενων υψηλών θερμοκρασιών. Αν υπάρξει ατύχημα με τραυματισμό παιδιού, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη; Ποιος είναι ο νόμιμος υπεύθυνος στην περίπτωση που, ο μη γένοιτο, συμβεί κάτι πιο σοβαρό;
«Τα Τέμπη δεν δίδαξαν τίποτα στην επίσημη πολιτεία. Παρά το γεγονός ότι η ΟΙΕΛΕ εδώ και χρόνια προειδοποιεί για τους σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια χιλιάδων παιδιών και εργαζομένων στον ευρύτερο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης και ειδικά στα απολύτως ανεξέλεγκτα summer camps, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα. Στους χώρους αυτούς απασχολούνται εργαζόμενοι είτε χωρίς σύμβαση είτε χωρίς καμία πιστοποίηση για υπαίθριες δραστηριότητες.
»Με τους κινδύνους για τα παιδιά μας να είναι τεράστιοι. Υποχρεωθήκαμε, λοιπόν, να προσφύγουμε σε δύο Ανεξάρτητες Αρχές μήπως και επιτέλους υπάρξει ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για αυτού του είδους τις δραστηριότητες. Τα παιδιά μας είναι πάνω από τα μικροσυμφέροντα των πονηρών επιτήδειων», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, Γιώργος Χριστόπουλος, και επισημαίνει ότι η Ομοσπονδία είχε στείλει και πέρυσι σχετικές επιστολές στα υπουργεία Παιδείας, Εργασίας και Υγείας, ενημερώνοντας, χωρίς, όμως, να υπάρξει αντίδραση.
Στον χώρο της καλοκαιρινής απασχόλησης των παιδιών έχουν μπει δυναμικά και οι δήμοι, με το κόστος συμμετοχής να είναι, φυσικά, πολύ χαμηλότερο από εκείνο των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εφαρμόζονται κοινωνικο-οικονομικά μοριοδοτούμενα κριτήρια επιλογής.
Σε ερώτημα που απευθύναμε στον πρόεδρο της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδος) Δημήτρη Παπαστεργίου σχετικά με το νομοθετικό πλαίσιο που ρυθμίζει τη λειτουργία αυτών των δομών, μας απάντησε ότι εξαρτάται από τον εκάστοτε φορέα υλοποίησης. «Για παράδειγμα, εμείς στα Τρίκαλα συνεργαζόμαστε με τα ΚΔΑΠ (σ.σ. Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών), που όμως είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Σε άλλους δήμους τα ΚΔΑΠ είναι ιδιωτικού δικαίου, επομένως εκεί το πλαίσιο είναι διαφορετικό», μας εξηγεί και τονίζει ότι δεν υπάρχει ειδική, ενιαία νομοθεσία για τη λειτουργία των δομών αυτών.
