«Στόχος μου είναι το Αριστοτέλειο να ξαναγίνει πανεπιστήμιο, ιδιότητα την οποία απωλέσαμε λόγω των παιχνιδιών που παίχτηκαν στην πλάτη μας. Το Αριστοτέλειο δεν είναι μέσο πλουτισμού ούτε ευκαιρία για “real estate”». Η φράση αποδίδει τα προτάγματα του Γρηγόρη Ζαρωτιάδη, κοσμήτορα της σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, ο οποίος σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διεκδικήσει τη θέση και την ευθύνη του πρύτανη του ΑΠΘ στις εκλογές που θα γίνουν στις 24 Μαΐου.
Οι μπηχτές του κ. Ζαρωτιάδη για τον προηγούμενο πρύτανη Νίκο Παπαϊωάννου –ο οποίος παραιτήθηκε για να λάβει την ένατη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ.– ήταν ευθείες όταν έλεγε πως «το πανεπιστήμιό μας δεν είναι πεδίο δοκιμών, αντιακαδημαϊκών πρακτικών, ούτε εργαλείο επιδίωξης αλλότριων μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων ή ατομικών φιλοδοξιών».
Καθαρή και η τοποθέτησή του σε ό,τι αφορά το άλλο μεγάλο, ακανθώδες ζήτημα της παρουσίας της αστυνομίας στο Πανεπιστήμιο αλλά και της καλούμενης πανεπιστημιακής αστυνομίας. Σύμφωνα με τον κ. Ζαρωτιάδη, «από την πρώτη μέρα, ούτε ρόπαλα ούτε κλομπ ούτε κανενός είδους τραμπουκισμοί, παρενοχλήσεις ή διακρίσεις, έμφυλες ή άλλες». Σαφής και ο πυρήνας πάνω στον οποίο στηρίζει τις προτάσεις και τα σχέδιά του, αφού «σε έναν κόσμο που, ενώ μπορεί όλο και περισσότερα, παγιδεύεται σε κοινωνικοοικονομικά και περιβαλλοντικά αδιέξοδα, ο ρόλος της ακαδημαϊκής κοινότητας αποκτά καίρια σημασία. Ως εκ τούτου, το να “ξαναγίνει” Πανεπιστήμιο το ΑΠΘ, το μεγαλύτερο ακαδημαϊκό ίδρυμα της χώρας, αποτελεί κυρίαρχη υποχρέωσή μας».
Μπορεί αυτά να ακούγονται «ακαδημαϊκά», ωστόσο οικοδομούν καθαρές θέσεις για ακανθώδη ζητήματα που ο επόμενος πρύτανης θα κληθεί άμεσα να διαχειριστεί, όπως για παράδειγμα το ζήτημα των νομικών προσώπων που μέχρι πριν από λίγους μήνες διαχειρίζονταν το Αγρόκτημα του Πανεπιστημίου και τα πανεπιστημιακά δάση στον Ταξιάρχη και το Περτούλι και τα οποία καταργήθηκαν με ένα άρθρο της τελευταίας στιγμής στο νομοσχέδιο Κεραμέως για τα ΑΕΙ, ανοίγοντας τον δρόμο για το πέρασμά τους σε ιδιωτικά συμφέροντα («Εφ.Συν.» 11.7.2022, «Σπρώχνουν σε ιδιώτες και τα δάση του ΑΠΘ»). Ο κ. Ζαρωτιάδης έχει καθαρή θέση στο ζήτημα καθώς, όπως λέει, «είναι γνωστό ότι το ΑΠΘ έχει ανάγκη για υποδομές, ωστόσο αυτό απέχει πολύ από όσα σχεδιάστηκαν και νομοθετήθηκαν. Εξάλλου το ΑΠΘ δεν είναι μέσο πλουτισμού, ούτε ευκαιρία για “real estate”». Το θέμα καίει κυριολεκτικά δυο σχόλες (Γεωπονική και Δασολογία) και αναμένεται να αποτελέσει θέμα έντονης συζήτησης και πριν και μετά τις εκλογές στο ίδρυμα.
Στις προτεραιότητες που βάζει ο κ. Ζαρωτιάδης συνοψίζουμε:
1) εντός έξι μηνών σχέδιο αξιοποίησης και επέκτασης των υλικών και άυλων υποδομών του Ιδρύματος,
2) από την πρώτη ημέρα, μια διαπανεπιστημιακή πρωτοβουλία προς διεκδίκηση της απαιτούμενης χρηματοδότησης και στελέχωσης,
3) από την πρώτη μέρα, υπεράσπιση στην πράξη της δημοκρατικής νομιμοποίησης της διοίκησης του Ιδρύματος, προσπερνώντας με θεσμικό τρόπο ακόμη και αυτές τις κανονιστικές και νομικές διατάξεις που την προσβάλλουν, έως την απαραίτητη αλλαγή ενός κακού νόμου-πλαίσιο.
Και, όπως τόνισε ο κ. Ζαρωτιάδης, «το ΑΠΘ θα είναι ένα πανεπιστήμιο με ανοιχτές πόρτες, πλήρως ενσωματωμένο με τον αστικό ιστό, απόλυτα συντονισμένο με τη ζωή της Θεσσαλονίκης». Και «απέναντι σε όσους θυσίασαν την ακαδημαϊκότητα της κοινότητάς μας, αναδεικνύουμε την προοπτική ενός σύγχρονου, δημόσιου, δημοκρατικού, διαλλακτικού, ανοιχτού Πανεπιστημίου που θα πρωτοστατήσει στην εκπαίδευση, την έρευνα, την επιστήμη, τον πολιτισμό και τις τέχνες».
Προσωρινός πρύτανης στο ΑΠΘ
Με 32 ψήφους η Σύγκλητος του ΑΠΘ εξέλεξε χθες νέο πρύτανη τον μέχρι πρότινος αντιπρύτανη Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας, καθηγητή Δημήτριο Κωβαίο. Ο κ. Κωβαίος θα εκτελεί τα χρέη του πρύτανη στη θέση του παραιτηθέντος Νίκου Παπαϊωάννου μέχρι τις 31 Αυγούστου, το τέλος δηλαδή της τρέχουσας ακαδημαϊκής περιόδου. Οι όποιες κόντρες υπήρχαν με τον έτερο υποψήφιο αντιπρύτανη Διοικητικών Υποθέσεων, καθηγητή Ανδρέα Γιαννακουδάκη –έλαβε 18 ψήφους– κρατήθηκαν εν ολίγοις στο παρασκήνιο. Ο κ. Γιαννακουδάκης, αν και ο αρχαιότερος –αφυπηρετεί σε λίγους μήνες–, δεν τα κατάφερε διότι, σύμφωνα με πληροφορίες, είχε εκφράσει πολύ πιο κάθετα τις αντιρρήσεις του στον κ. Παπαϊωάννου σε σχέση με την ηπιότερη στάση του κ. Κωβαίου που σιωπηλά είχε τη στήριξη του απελθόντος πρύτανη.
