Σχολεία: Υγειονομικά πρωτόκολλα… ατομικής ευθύνης σε τοξικό περιβάλλον

Το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε τα τελικά πρωτόκολλα που θα ισχύσουν τη φετινή σχολική χρονιά, τα οποία κάθε άλλο παρά πρωτόκολλα προστασίας της υγείας εκπαιδευτικών, μαθητών και της δημόσιας υγείας χαρακτηρίζονται.

Λίγες μόνο ημέρες πριν από το πρώτο σχολικό κουδούνι και η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται (σαν φάρσα ή σαν τραγωδία…). Κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘ, όπως και πέρυσι έτσι και φέτος, αρνήθηκαν πεισματικά να πάρουν το οποιοδήποτε μέτρο για τη λειτουργία των σχολείων με όρους υγειονομικής προφύλαξης των εκπαιδευτικών και των μαθητών. 

Ούτε και φέτος ικανοποιούν τα στοιχειώδη αιτήματα του εκπαιδευτικού κινήματος για 15 μαθητές στο τμήμα, για μαζικά επαναλαμβανόμενα δωρεάν τεστ, με την αποκλειστική ευθύνη του ΕΟΔΥ στα σχολεία, για όλους, εκπαιδευτικούς και μαθητές, ενώ προκλητικά ανακοίνωσαν περικοπές στα κονδύλια για καθαριότητα.

Με λίγα λόγια,  Κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘ, όχι  μόνο δεν έχει λάβει στοιχειώδη μέτρα για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων, αλλά επιπλέον συρρικνώνει τις δαπάνες, συγχωνεύει τμήματα και καταργεί ολιγομελή, στοιβάζει 25, 26 και 27 μαθητές στο τμήμα και αρνείται να καλύψει τα κενά, κάνοντας προσλήψεις αναπληρωτών…με το σταγονόμετρο, σε  μια περίοδο  μεγάλης διασποράς του ιού και κατάρρευσης του ΕΣΥ. Την ίδια ώρα, βέβαια, απαιτεί από τους ανεμβολίαστους εκπαιδευτικούς με δικά τους έξοδα δύο τεστ την εβδομάδα (αλλιώς αναστολή εργασίας, στέρηση μισθού και ασφαλιστικών εισφορών, κατά τα πρότυπα των υγειονομικών), σε έναν κλάδο μάλιστα εμβολιασμένο σε ποσοστό που υπερβαίνει το 85%! 

Ατομική ευθύνη, στοχοποίηση και εκφοβισμός είναι το σχέδιό τους. Η υποχρεωτικότητα που επιβάλλεται, αποτελεί μοχλό διαίρεσης και όχημα για την προώθηση μια σειρά αντιδραστικών αλλαγών σε όλο το εργασιακό τοπίο, με αναστολή εργασίας, περικοπή μισθού και ασφαλιστικών εισφορών, μετακινήσεις και απολύσεις, συγχώνευση και κλείσιμο δομών υγείας και νοσοκομείων. Στον εκπαιδευτικό κόσμο βάζει το rapid test με πληρωμή, όχι ως μέτρο υπεράσπισης της υγείας των εργαζομένων αλλά ως μέτρο εκδίκησης και αυταρχισμού, κλείνοντας το μάτι στους ιδιώτες.

Τα νέα υγειονομικά πρωτόκολλα επιβεβαιώνουν απόλυτα το συμπέρασμα ότι τα νέα πρωτόκολλα είναι αποθέωσης της ατομικής ευθύνης, απόσεισης των κυβερνητικών ευθυνών και δημιουργίας χάους στα σχολεία με έκρηξη κρουσμάτων.

Οι αλλαγές αφορούν στη διάρκεια της καραντίνας στην οποία τίθεται ο μαθητής που θα νοσήσει, η οποία παραμένει στις 10 ημέρες, ενώ μεταβάλλονται επί τα χείρω όσον αφορά τον συμμαθητή του που κάθεται δίπλα στο θρανίο, καθώς και όσους κάθονται μπρος και πίσω από το μαθητή-κρούσμα. Ολοι αυτοί δεν μπαίνουν καν σε καραντίνα, αλλά υποβάλλονται σε «αυξημένο εργαστηριακό έλεγχο» για 7 ημέρες με τα αναξιόπιστα rapid test και self test !

Και βέβαια, παραμένει το πιο σημαντικό και αποκρουστικό: το τμήμα κλείνει μόνο εάν διαγνωστεί θετικό το 50% +1 των μαθητών.

Την ίδια ώρα οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές επιστρέφουν στα σχολεία σε ένα τοπίο αγνώριστο, μεταλλαγμένο σε άκρως αντιδραστική κατεύθυνση. Αξιοποιώντας πολλαπλά την πανδημία και το παρατεταμένο αντιδραστικό λουκέτο στα σχολεία, το Υπουργείο Παιδείας επέβαλε σωρεία αντιεκπαιδευτικών μέτρων, που πληγώνουν βαθιά το σώμα του Δημόσιου Σχολείου, χτυπούν τα μορφωτικά δικαιώματα της νεολαίας και τις εργασιακές κατακτήσεις των εκπαιδευτικών.

Μετά την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, τη διαβόητη «τράπεζα θεμάτων», ήρθε το ταξικό λεπίδι της ΕΒΕ, που έκλεισε την πόρτα των ΑΕΙ σε αριθμό μαθητών πρωτοφανή για τα μεταπολεμικά χρονικά. Η πολιτική τους εντείνει τους ταξικούς φραγμούς, προωθεί το σχολείο των «δεξιοτήτων», τη μόρφωση για λίγους κι εκλεκτούς.

Η ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών ανοίγει τον δρόμο για το χτύπημα των εργασιακών σχέσεων, για να αρθεί η μονιμότητα στην εργασία και να ανοίξει ο δρόμος για απολύσεις. Με όχημα την αυτονομία της σχολικής μονάδας επιβάλλει νέα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στη λειτουργία των σχολείων και στρώνει το έδαφος για την ταξική κατηγοριοποίησή τους. Διευθυντές – manager σε ρόλο απόλυτου άρχοντα, μέντορες, ενδοσχολικοί συντονιστές και συντονιστές τάξεων αποτελούν τους άμεσους κρίκους υλοποίησης της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής.

Αφυδατώνεται η λειτουργία των Συλλόγων Διδασκόντων, στραγγαλίζεται οποιαδήποτε ελευθερία και όσα δημοκρατικά δικαιώματα έχουν απομείνει στο Δημόσιο Σχολείο. Το μοντέλο της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συνδέεται με το περιεχόμενο και το ρόλο του «νέου» αγοραίου σχολείου. Επιδίωξη είναι η ιδεολογική χειραγώγηση των εκπαιδευτικών ως απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβολή αυτής της πολιτική.

Πραγματικά ο ν.4823/2021 για την εκπαίδευση επιταχύνει την πορεία ιδιωτικοποίησης και έρχεται να αναμετρηθεί με την πιο κρίσιμη κοινωνική μάζα, μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικούς. Σχολεία δοχεία χορηγών, διευθυντές μάνατζερ, αξιολόγηση παντός τύπου, επιθεωρητισμός, ιεράρχηση, αδιαφάνεια. Εργαστήρια δεξιοτήτων, εισαγωγή διδακτικών αντικειμένων στο νηπιαγωγείο, πρότυπα σχολεία, αναίρεση της παιδαγωγικής σχέσης και τεμαχισμός της γνώσης, ελαστική εργασία.