Με το μεγάλο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο το μεσημέρι (13.00, άγαλμα Βενιζέλου), με συνέχιση στον αποκλεισμό του Πανεπιστημίου, στην κατάληψη της Πρυτανείας του ΑΠΘ και με μεγάλη διαδικτυακή συναυλία στα γρασίδια της Θεολογικής συνεχίζονται σήμερα στη Θεσσαλονίκη οι κινητοποιήσεις των φοιτητικών συλλόγων ενάντια στον νόμο Χρυσοχοΐδη-Κεραμέως.
Η χθεσινή πρώτη μέρα του αποκλεισμού του πανεπιστημιακού campus μόνο τη ζωή δεν στέρησε από το ίδρυμα, καθώς εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες συμμετείχαν σε εκδηλώσεις και δραστηριότητες που ήταν συνεχείς από το πρωί μέχρι το βράδυ. Από τις 6 χθες το πρωί δεκάδες φοιτητές είχαν αποκλείσει όλες τις εισόδους που οδηγούν στο Πανεπιστήμιο –εκτός από εκείνη που οδηγεί στο Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ–, ενώ στο προαύλιο της Πολυτεχνικής Σχολής είχε τοποθετηθεί μεγαφωνική εγκατάσταση για συνεχή μετάδοση ανακοινώσεων και τραγουδιών. Τον αποκλεισμό έχουν οργανώσει οι φοιτητικοί σύλλογοι Γεωπονίας, Νομικής, Πολιτικών Μηχανικών, Χωροταξίας και Ανάπτυξης, Δασολογίας, Πληροφορικής, Ιστορικού-Αρχαιολογικού, Γαλλικού, Φιλολογικού, Φιλοσοφίας-Παιδαγωγικής, Ιατρικής, ΤΕΦΑΑ, Αγγλικού και του ΣΟΦΕΘ. Οπως γράφουν στην ανακοίνωσή τους, «συνεχίζουμε με πλούσια δραστηριότητα μπροστά στις εξαγγελίες της κυβέρνησης για την τοποθέτηση αστυνομικών δυνάμεων στο ΑΠΘ. Ανοίγουμε το Πανεπιστήμιο στον λαό, στα εργατικά σωματεία και στη νεολαία, αποκλείοντάς το από τις δυνάμεις καταστολής και τα αντιδραστικά σχέδια της κυβέρνησης».
Παρέμβαση με κείμενό της έκανε και η Πρωτοβουλία Πανεπιστημιακών ΑΠΘ-ΠΑΜΑΚ, εκφράζοντας τη σφοδρή τους αντίθεση στις αλλαγές που προωθούνται στο Πανεπιστήμιο, όπως η δημιουργία αγγλόγλωσσου τμήματος στην Ιατρική Σχολή όπου, όπως σημειώνουν, «αλλοδαποί φοιτητές θα μπορούν να αγοράζουν με υψηλά δίδακτρα τα πτυχία που οι ημεδαποί καλούνται να αποκτήσουν με δύσκολη προετοιμασία, ανταγωνισμό σε πανελλαδικές εξετάσεις και εν συνεχεία τις πανεπιστημιακές δοκιμασίες».
Σφοδρές επικρίσεις εξαπολύουν και εναντίον του μνημονίου συνεργασίας που υπέγραψε το ΑΠΘ με τον γενικό διευθυντή της Cisco Hellas, διερωτώμενοι «ποιες είναι οι δυνάμεις με τις οποίες θέλουμε να συνεργαστεί στενά το δημόσιο Πανεπιστήμιο; Είναι η Cisco, oι παγκόσμιες πολυεθνικές, οι διεθνείς και οι εγχώριες ελίτ; Ή τα πλατιά κοινωνικά στρώματα των φτωχών, των ανέργων, της φτωχοποιούμενης «μεσαίας τάξης», των επισφαλώς εργαζομένων με μισθούς πείνας που κατακλύζουν τις τάξεις των φοιτητών/ριών και των αποφοίτων μας; Οι πρόσφυγες, οι μετανάστες/ριες και οι κοινωνικά αποκλεισμένοι/ες; Οι κοινότητες σε όλη τη χώρα και στον πλανήτη που ζουν την κλιματική αλλαγή και την περιβαλλοντική καταστροφή; Το πλήθος των πολιτών που νιώθει ότι διαθέτει ελάχιστο έλεγχο πάνω στις κυβερνήσεις και τις πολιτικές τους έναντι ισχυρών και οργανωμένων συμφερόντων, εγχώριων και διεθνών;». Το αντίκρισμα, σύμφωνα με την Πρωτοβουλία, «θα το καρπώνονται επιχειρηματικά διοικητικά στελέχη του Πανεπιστημίου και επιχειρηματίες της γνώσης, ενώ μια στρατιά πληβείων εργαζομένων δασκάλων και ερευνητών/ριών θα εργάζεται με όρους επισφάλειας και μισθούς φτώχειας. Από την άλλη, οι φοιτητές/ριες θα είναι πελάτες/καταναλωτές που είτε θα αποκλείονται από την ανώτατη εκπαίδευση λόγω ανέχειας είτε θα φορτώνονται με φοιτητικά χρέη για να πληρώνουν τα δίδακτρα για τις «παρεχόμενες υπηρεσίες», χρέη που θα αποπληρώνουν μια ζωή».
