Η Ανώτατη Εκπαίδευση της χώρας βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Οι αλλαγές αναφορικά με τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την κλιματική αλλαγή και την πανδημική κρίση που ενεργεί ως επιταχυντής εξελίξεων βρίσκουν την Ελλάδα πληγωμένη μετά από μια δεκαετία περιοριστικών δημοσιονομικών πολιτικών που έφθειραν τα δημόσια αγαθά.
Στην τρέχουσα συγκυρία, ο αναγκαίος διάλογος για το παρόν και το μέλλον της Ανώτατης Εκπαίδευσης –ειδικά σε μια εποχή που η τεχνολογική αλλαγή, η επιστημονική έρευνα και η ευρεία διάδοση της γνώσης έχουν έρθει στο προσκήνιο του δημόσιου ενδιαφέροντος– έχει αντικατασταθεί από μια εμμονική συζήτηση για την ασφάλεια των ΑΕΙ. Τούτη η συζήτηση δυσφημεί και φθείρει το δημόσιο πανεπιστήμιο και την πανεπιστημιακή κοινότητα, καθώς αντί να συζητιούνται τα επιτεύγματα ή τα πραγματικά τους προβλήματα εκτίθενται ως πόλοι ανομίας και παραβατικότητας.
Ετσι, οι δυσμενείς αλλαγές στη νομοθεσία για το πανεπιστημιακό άσυλο (Ν.4623/9.8.2019), που στην πράξη σηματοδοτούν την κατάργησή του, οι συνεχείς επεμβάσεις δυνάμεων της ΕΛ.ΑΣ. σε χώρους των ΑΕΙ, η εξίσωση των πτυχίων των κολεγίων με αυτά των δημοσίων ελληνικών ΑΕΙ (Ν.4763/21.12.2020) και άλλες παρόμοιας λογικής ρυθμίσεις συμπληρώνονται με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο, με το οποίο εγκαθίσταται επισήμως η Ελληνική Αστυνομία στα ΑΕΙ (αρ. 13), επιπλέον της «Μονάδας Ασφάλειας και Προστασίας», που συστήνεται σε όλα τα ΑΕΙ πανεπιστημιακού και τεχνολογικού τομέα (αρ. 8 έως 12) με χρήματα των ίδιων των ΑΕΙ.
Μια τέτοια αλλαγή είναι αχρείαστη και βλαπτική. Είναι αχρείαστη επειδή το υπάρχον, απαράδεκτο, πλαίσιο επιτρέπει την επέμβαση της αστυνομίας: «Εντός των χώρων των ΑΕΙ οι δημόσιες αρχές ασκούν όλες τις κατά νόμο αρμοδιότητές τους συμπεριλαμβανομένης της επέμβασης λόγω τέλεσης αξιόποινων πράξεων» (ν. 4623/9.8.2019). Η επιχειρούμενη αλλαγή είναι επίσης βλαπτική επειδή ακυρώνει την ακαδημαϊκή ελευθερία που είναι σύμφυτη της επιστήμης και της έρευνας. Επιπλέον, οι δαπάνες για την εγκατάσταση του Μεγάλου Αδελφού στα ΑΕΙ (με κάμερες και συστήματα καταγραφής κι ελεγχόμενης εισόδου κι εξόδου) θα μειώσουν τα ήδη ανεπαρκή κονδύλια και θα οξύνουν το πρόβλημα χρηματοδότησης που αποτελεί μία από τις αιτίες της φυγής νέων επιστημόνων από την Ελλάδα.
Οσοι και όσες υπογράφουμε το κείμενο αυτό αγωνιστήκαμε στα φοιτητικά χρόνια μας ενωμένοι μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους, τις φοιτητικές ενώσεις και συσπειρώσεις και την Εθνική Φοιτητική Ενωση Ελλάδας (ΕΦΕΕ) για τον εκδημοκρατισμό της χώρας και των πανεπιστημίων της μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, την πτώση της δικτατορίας το 1974 και την εφαρμογή του νόμου-πλαίσιου (ν. 1268/1982). Ακολουθώντας διαφορετικές ακόμη και ανταγωνιστικές πολιτικές οργανώσεις και ιδέες υπερασπιστήκαμε όμως από κοινού και διευρύναμε τις δημοκρατικές κατακτήσεις, δημιουργώντας μια παράδοση αγώνων και ήθους.
Καταδικάσαμε με τη δημοκρατική στάση μας τους καταστροφείς της δημόσιας περιουσίας, υπερασπιστήκαμε την ασφάλεια των σχολών όπως κάθε στοιχείο της δημόσιας περιουσίας, χωρίς όμως να αναγορεύσουμε τη στάση των βανδάλων σε οδηγό αποφάσεων εναντίον των πανεπιστημίων, όπως αυτοί επιδιώκουν.
Διαπιστώνουμε όμως ότι το ανοικτό και πολύχρωμο, δημοκρατικό και σύγχρονο πανεπιστήμιο που ήταν και είναι το διαρκές ζητούμενο και που μπορεί να οικοδομηθεί μόνο από το υστέρημα και τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, με την ενεργό συμμετοχή των ίδιων των φοιτητών και φοιτητριών, φορέας και λίκνο ελευθερίας και κοινωνικής κινητικότητας, μετατρέπεται σε κλειστό και γκρίζο, ελεγχόμενο και αστυνομοκρατούμενο, παραπέμποντας ευθέως σε μνήμες άλλων εποχών αστυνομικών παρακολουθήσεων και επεμβάσεων στους σπουδαστικούς χώρους.
Ανησυχούμε για την κλιμάκωση της επίθεσης στο πανεπιστήμιο που πλέον θα ελέγχεται και αστυνομεύεται από παντού, παρά την αντίθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας της ίδιας της πανεπιστημιακής κοινότητας. Θεωρούμε ότι τα αρμόδια όργανα των ΑΕΙ, που λαμβάνουν αλλεπάλληλες αποφάσεις εναντίον της ίδρυσης πανεπιστημιακής αστυνομίας, έχουν μεγαλύτερη γνώση για τις ανάγκες των πανεπιστημίων κι ο λόγος τους πρέπει να γίνει σεβαστός.
Στόχος του νομοσχεδίου δεν είναι η διαφύλαξη και ενίσχυση της ακαδημαϊκής ελευθερίας, αλλά το ακριβώς αντίθετο, η κατάλυση της, αφού δεν νοείται ακαδημαϊκή ελευθερία επιτηρούμενη από την Ελληνική Αστυνομία.
Η μετατροπή του δημοκρατικού πανεπιστημίου σε αυταρχικό αποτελεί ένα τμήμα μόνο του ευρύτερου σχεδίου επιβολής «του νόμου και της τάξης». Εχουμε δημοκρατικό χρέος να αντιδράσουμε και να ζητήσουμε να αποσυρθούν οι ρυθμίσεις για την παρουσία της ΕΛ.ΑΣ. Τα ΑΕΙ είναι αυτοδιοικούμενα και οι αρχές τους έχουν την ωριμότητα και το επαρκές ρυθμιστικό πλαίσιο να αποφασίσουν για τα του οίκου τους.
Αθήνα, 23 Ιανουαρίου 2021
Ανεμογιάννη Βάσω, συνδικαλίστρια ΑΣΟΕΕ 1984-1989
Αργύρης Μιχάλης, συνδικαλιστής ΑΣΟΕΕ 1984-1989
Βατικιώτης Λεωνίδας, μέλος Δ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου ΑΒΣΠ 1988-1991
Γεωργακάκης Βαγγέλης, μέλος Κ.Σ. ΕΦΕΕ 1980-1984
Γεωργίου Γιώργος, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών ΑΒΣΠ (Πα.Πει.) 1986-1988
Γοδέβενος Γιώργος, συνδικαλιστής Μηχανολόγων Μηχανικών Παν. Πατρών 1995-1998
Γρηγορίου Βασίλης, μέλος Κ.Σ. ΕΣΕΕ 1984-1986
Δεληπέτρος Βαγγέλης, Γεωλογικό Αθήνας, μέλος Κ.Σ. ΕΦΕΕ 1979-1982
Δούρος Νικόλαος, συνδικαλιστής ΑΣΟΕΕ 1984-1989
Ελευθεράτος Διονύσης, πρόεδρος Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών Παντείου, 1983-1986
Ζουμή Δανάη, Νομική Αθήνας, στέλεχος φοιτητικού, αντιδικτατορικού κινήματος
Καραγιαννακίδης Νίκος, πρόεδρος Δ.Σ. Ιστορίας-Αρχαιολογίας, Παν. Ιωαννίνων 1984-1988
Καρυστιάνη Ιωάννα, Νομική Αθήνας, στέλεχος φοιτητικού, αντιδικτατορικού κινήματος
Καστραντά Φιλιώ, Σύλλογος Φοιτητών Νομικής 1983-1988
Κατωπόδη Σοφία, μέλος Δ.Σ. ΦΠΨ Παν. Ιωαννίνων 1984-1989
Κόκκορης Μάκης, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών ΑΒΣΠ 1985-1988
Κουσαρής Μιχάλης, μέλος Κ.Σ. ΕΦΕΕ 1985-1989
Κουσουρής Δημήτρης, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φιλοσοφικής Αθήνας 1995-1998
Κουτσομπίνα Καίτη, μέλος Δ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου ΑΒΣΠ 1986-1988
Κυριακάκης Γιάννης, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών Οικονομικού ΕΚΠΑ 1989-1991
Λιντζέρης Πάρης, μέλος Κ.Σ. ΕΦΕΕ 1985-1989
Μακρή Ιωάννα, συνδικαλίστρια Μαθηματικού ΕΚΠΑ 1970-1976
Μαραθιάς Ανδρέας, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών ΑΒΣΠ (Πα.Πει.)
Μήτσας Αθανάσιος, συνδικαλιστής ΑΒΣΘ 1973-1978
Μητσοπούλου Χρυσούλα, μέλος Δ.Σ. ΦΠΨ Παν. Ιωαννίνων 1984-1988
Μουσκεφτάρα Αναστασία, συνδικαλίστρια Φιλοσοφική Σχολή Ιωαννίνων (ΦΠΨ) 1984-1988
Μπελαβίλας Νίκος, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ 1979-1985, μέλος Επιτροπής Κατάληψης Ν. 815
Μπαλιώτης Θοδωρής, μέλος Δ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου ΑΒΣΠ 1986-1988
Μπαλτάς Μπάμπης, ΠΤΔΕ Αθήνας 1986-1990
Μπιμπής Παναγιώτης, μέλος Δ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου ΑΒΣΘ 1980-1985
Νικολαΐδης Γιώργος, Ιατρική Αθήνας, μέλος Κ.Σ. ΕΦΕΕ 1989-1993
Ξυδιάς Βασίλης, μέλος Κ.Σ. της ΕΦΕΕ 1979-1982
Παλαιστίδης Ντίνος, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών Φιλοσοφικής Αθήνας 1985-1986
Παναγιωτόπουλος Θοδωρής, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών ΤΕΙ Πειραιά Μηχανολόγων Μηχανικών 2009-2011
Παπαγκίκα Κατερίνα, Ιατρική Αθήνας, αντιπρόεδρος στο πρώτο Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών μεταπολίτευσης
Παπαδόπουλος Χρήστος, συνδικαλιστής ΑΣΟΕΕ 1985-1990
Παπαμιχαήλ Σωτήρης, Νομική Αθήνας, μέλος Κ.Σ. ΕΦΕΕ 1986-1988
Παπασταύρου Γιάννης, συνδικαλιστής ΝΟΕ ΑΠΘ 1986-1990
Παρασκευάς Χρήστος, μέλος Δ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου ΑΣΟΕΕ 1988-1992
Παυλίδης Κώστας, μέλος Δ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου ΑΣΟΕΕ 1984-1989
Παυλόπουλος Γιώργος, μέλος Δ.Σ. Φοιτητών Οικονομικού Αθήνας 1985-1986
Πεστιμαλτζόγλου Αλέκος, συνδικαλιστής ΑΣΟΕΕ 1986-1990
Σκαμνάκης Θανάσης, Νομική Αθήνας, στέλεχος φοιτητικού, αντιδικτατορικού κινήματος
Σορολοπίδης Γιώργος, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών ΑΒΣΠ 1973-1975, Αντι-ΕΦΕΕ
Στουκογεώργος Λευτέρης, μέλος Δ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου ΑΣΟΕΕ 1988-1992
Στοφόρος Κώστας, Οικονομικό Νομικής 1979-1988
Σχινάς Στάθης, μέλος Κ.Σ. ΕΦΕΕ 1978-1981
Σωτηροπούλου Ξανθή, συνδικαλίστρια ΑΣΟΕΕ 1986-1990
Τάτσης Αγαμέμνων, μέλος Κ.Σ. ΕΦΕΕ 1991-1995
Τσιγώνιας Νίκος, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών Παντείου, 1981-1984
Τσουβαλάς Νίκος, συνδικαλιστής ΑΣΟΕΕ 1984-1988
Φλώρος Γιάννης, μέλος Κ.Σ. της ΕΦΕΕ 1977-1980
● Η συγκέντρωση υπογραφών συνεχίζεται:
Με μέιλ: [email protected]
Στο facebook @OxiAstynomiaStaPanepistimia
Στην ιστοσελίδα Avaaz «Πανεπιστήμια χώροι ελεύθερης και δημοκρατικής έκφρασης! Οχι αστυνομία στα ΑΕΙ!»
