Φόβος για έξαρση κρουσμάτων επικρατεί στα περιφερειακά πανεπιστημιακά ιδρύματα που συγκεντρώνουν μεγάλο φοιτητικό πληθυσμό και ειδικά σε πόλεις όπου ήδη εφαρμόζονται αυξημένα έκτακτα μέτρα, όπως Πάτρα, Ιωάννινα Κοζάνη. Καθηγητές προειδοποιούν ότι έχουν συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα, καταγγέλλοντας την «πλήρη αδυναμία επικοινωνίας» με τον ΕΟΔΥ αλλά και την απουσία οδηγιών από το υπουργείο Παιδείας, εκτός από το ορφανό και ανέφικτο όριο των 50 φοιτητών ανά τμήμα.
«Δεν ενημερωνόμαστε για τα κρούσματα, δεν ξέρουμε ποια τμήματα να κλείσουμε», λένε αγανακτισμένοι καθηγητές, διαμαρτυρόμενοι παράλληλα για την οικονομική δυσπραγία των ιδρυμάτων. «Μετά από κάθε μάθημα σε κάθε τμήμα των 50 ατόμων, χρειάζεται απολύμανση. Πώς θα γίνει όταν δεν έχει εγκριθεί από το υπουργείο Παιδείας ούτε καν το κονδύλι για την καθαριότητα;» δηλώνει με αγωνία ο αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και καθηγητής στην Ιατρική Σχολή, Σπύρος Γεωργάτος.
Τηλεκπαίδευση – μπάχαλο
Την ίδια στιγμή, το μπάχαλο που επικρατεί με την τηλεκπαίδευση καθιστά τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά περισσότερο δυσλειτουργική από ποτέ. Εχει ήδη αποδειχθεί ότι η συγκεκριμένη λύση δίνεται εκτάκτως και όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το φιάσκο στα σχολεία μοιάζει πολύ με αυτό που συνέβη και στα πανεπιστήμια, οι πόροι των οποίων υπολείπονται σοβαρά των αναγκών τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στα περισσότερα ιδρύματα, τα τεχνικά προβλήματα είναι τέτοια που δεν μπορούν να επιτρέψουν σε μεγάλο αριθμό φοιτητών να παρακολουθήσουν εξ αποστάσεως μαθήματα. «Στο τμήμα είμαστε 140 παιδιά και η πλατφόρμα αντέχει περίπου 100. Οποιος προλάβει μπαίνει» μας λέει φοιτητής τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης που ζει στην Αττική και καθυστερεί όσο μπορεί τη μετάβασή του στη μεγαλόνησο.
Υπάρχουν όμως πολύ χειρότερα. Να συγκεντρώνονται σε αίθουσες διδασκαλίας όχι 25 παιδιά Δημοτικού που –όπως με έμφαση λένε οι ειδικοί– δεν φέρουν μεγάλο ιικό φορτίο, αλλά 50 νεαρά άτομα που τα κυνηγάμε από το καλοκαίρι στις Κυκλάδες και τώρα σε πλατείες και ταράτσες. Πολλοί καθηγητές δηλώνουν στην «Εφ.Συν.» πως η ιχνηλάτηση δεν γίνεται επαρκώς, αλλά, και να γινόταν, όταν έχεις να κάνεις με δομές όπως είναι τα πανεπιστημιακά τμήματα –δηλαδή όχι ατομικά περιστατικά–, χρειάζεται διαφορετική πρόνοια και διαχείριση, η οποία δεν προβλέπεται καν. Ούτε για το βασικό μέλημα, την ενημέρωση του ίδιου του ιδρύματος.
Ο αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων είναι σαφής: «Υπάρχει σοβαρή ανησυχία λόγω του αυξανόμενου ρυθμού κρουσμάτων, καταγεγραμμένων αλλά και αφανών, που καταφεύγουν σε ιδιώτες. Υπάρχει πλήρης αδυναμία επικοινωνίας με τον ΕΟΔΥ και πλήρης αδιαφορία για τον τρόπο αντιμετώπισης της κατάστασης». Σημειώνει, δε, πως σε πόλεις αυξημένων μέτρων, όπως τα Ιωάννινα, απαγορεύονται οι συναθροίσεις άνω των 9 ατόμων, ενώ σε κάθε πανεπιστημιακό τμήμα συγκεντρώνονται 50 φοιτητές!
Οσο για την επάρκεια της χρηματοδότησης, η απάντηση είναι αποστομωτική: «Σε λίγες ημέρες λήγουν οι συμβάσεις με τα συνεργεία καθαρισμού. Εδώ και πολύ καιρό προσπαθούμε σκληρά ώστε να διαχειριστούμε σοβαρά οικονομικά προβλήματα με έναν μικρό προϋπολογισμό. Πόσο θ’ αντέξουμε;» Για τα διαγνωστικά τεστ, ούτε συζήτηση. Είναι πολυτέλεια.
Το ίδιο σήμα κινδύνου εκπέμπει και ο Σύλλογος Μελών ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Πατρών, που καταγγέλλει παράλληλα την έλλειψη συνολικού σχεδιασμού με όλους τους αρμόδιους φορείς (από την πρυτανεία ώς τη δημοτική αρχή) και εν τέλει τη μετακύλιση της ευθύνης στους ίδιους. Οχι μόνον είναι ανεφάρμοστη η κατάτμηση των ακροατηρίων σε 50 ή και λιγότερα άτομα, τονίζουν, αλλά, ακόμα και αν επιδιωχθεί, «δεν έχει ληφθεί καμία μέριμνα για την εξασφάλιση του απαραίτητου προσωπικού, των χώρων διδασκαλίας και των αναγκαίων υγειονομικών όρων λειτουργίας που καθορίζονται από την ίδια την ΚΥΑ.
Τραγικές ελλείψεις
Η ΚΥΑ μεταφέρει την ευθύνη εφαρμογής της εκπαίδευσης με φυσική παρουσία κατ’ αρχάς στα πανεπιστημιακά τμήματα και εν τέλει στους ίδιους τους διδάσκοντες, απαλλάσσοντας ταυτόχρονα την κυβέρνηση από την ευθύνη για τις τραγικές ελλείψεις». Τόσο οι καθηγητές του Πατρών όσο και η Σύγκλητος του Ιωαννίνων ζητούν έκτακτη χρηματοδότηση προκειμένου να καλυφθούν οι υγειονομικές ανάγκες σε καθαριστικά, απολυμάνσεις, μάσκες και αντισηπτικά, οι οποίες έχουν αυξηθεί υπερβολικά λόγω της πανδημίας, καθώς και διδακτικό/τεχνικό/διοικητικό προσωπικό, όπως και πρόσθετο προσωπικό καθαριότητας και φύλαξης.
Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μάλιστα, εύλογα θέτει το ζήτημα της σύνδεσης της τακτικής χρηματοδότησης με την «επίτευξη στόχων», τη στιγμή που, όπως τονίζεται, «το 100% αυτής δεν επαρκεί για την κάλυψη βασικών λειτουργικών αναγκών των ιδρυμάτων».
