Πριν από λίγες μέρες το υπουργείο Παιδείας δημοσίευσε τη διάταξη του πολυνομοσχεδίου που ψηφίζεται σήμερα σχετικά με την υποχρεωτική 30ωρη παραμονή των καθηγητών στο σχολείο, μαζί με το υπάρχον σχετικό άρθρο του νόμου 1566/85, σε μια προσπάθεια προφανώς να δείξει ότι δεν αλλάζει τίποτα.
Αφού, όμως, είναι ίδια, όπως λέει το υπουργείο, γιατί χρειάζεται να ψηφιστεί νέα διάταξη;
Εδώ είμαστε στην περίπτωση των κουίζ με τίτλο «Είναι όμοια και όμως διαφέρουν»! Βρείτε τις διαφορές…
Ιδού, λοιπόν, τα δύο κείμενα:
Α. Νόμος 1566/85, άρθρο 8 παράγραφος… (Α’ 167) που τροποποιείται:
«Ολοι οι εκπαιδευτικοί των σχολείων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης παραμένουν υποχρεωτικά στο σχολείο τους στις εργάσιμες ημέρες, πέρα από τις ώρες διδασκαλίας, για την προσφορά και άλλων υπηρεσιών που συνδέονται με το γενικότερο εκπαιδευτικό έργο, όπως συμμετοχή σε γιορταστικές, αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, ενημέρωση των γονέων και κηδεμόνων, τήρηση βιβλίων του σχολείου και εκτέλεση διοικητικών εργασιών. Κάθε εκπαιδευτικός παραμένει υποχρεωτικά στο σχολείο, τις εργάσιμες ημέρες πέρα από τις ώρες διδασκαλίας, για την εκτέλεση συγκεκριμένου έργου που του έχει ανατεθεί από τα όργανα διοίκησης του σχολείου, όχι όμως πέρα από έξι (6) ώρες την ημέρα ή 30 ώρες την εβδομάδα, με την επιφύλαξη της παρ. 2 της περιπτ. Στ του άρθ. 11. Από τις πρόσθετες αυτές υπηρεσίες απαλλάσσονται οι μητέρες παιδιών μέχρι δύο ετών. Τα δύο τελευταία εδ. της προηγούμενης παρ. εφαρμόζονται ανάλογα και για τους δασκάλους».
Β. Η προτεινόμενη διάταξη που ψηφίζεται σήμερα:
«Η παρ. 8 του άρθρου 13 του ν. 1566/1985 (Α’ 167) αντικαθίσταται ως εξής: «8. Oι εκπαιδευτικοί των σχολείων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παραμένουν υποχρεωτικά στο σχολείο τους στις εργάσιμες ημέρες, πέρα από τις ώρες διδασκαλίας, όχι όμως πέρα από έξι (6) ώρες την ημέρα ή 30 ώρες την εβδομάδα και με την επιφύλαξη της παρ. 2 του Κεφ. Στ του άρθρου 11, για την προσφορά και άλλων υπηρεσιών που ανατίθενται από τα όργανα διοίκησης του σχολείου και συνδέονται με το γενικότερο εκπαιδευτικό έργο, όπως η προετοιμασία του εποπτικού εκπαιδευτικού υλικού και των εργαστηριακών ασκήσεων, η διόρθωση εργασιών και διαγωνισμάτων, η καταχώριση-ενημέρωση της αξιολόγησης των μαθητών, η συμμετοχή στην προετοιμασία και την πραγματοποίηση εορταστικών, αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, ο προγραμματισμός και η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, η επικοινωνία με δομές υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου, η συνεργασία με εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στο ίδιο τμήμα ή που διδάσκουν τα ίδια γνωστικά αντικείμενα, οι παιδαγωγικές συναντήσεις για την κατάρτιση ομαδικών ή εξατομικευμένων προγραμμάτων υποστήριξης συγκεκριμένων μαθητικών ομάδων ή μαθητών, η επίβλεψη σχολικών γευμάτων, η ενημέρωση των γονέων και κηδεμόνων, η τήρηση βιβλίων του σχολείου και η εκτέλεση διοικητικών εργασιών. Με την επιφύλαξη της περίπτ. α’ της παρ. 2 του άρθρου 53 του ν. 2721/1999 (Α’ 112), από τις πρόσθετες αυτές υπηρεσίες απαλλάσσεται ο γονέας παιδιού μέχρι δύο ετών».
Η πρώτη παρατήρηση
Τι παρατηρούμε, σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό Νίκο Μπέκη;
Η προτεινόμενη διάταξη κρατά αυτούσιο σχεδόν το άρθρο 8 του 1566 και προσθέτει επιπλέον στις συγκεκριμένες εργασίες τα εξής: «…η προετοιμασία του εποπτικού εκπαιδευτικού υλικού και των εργαστηριακών ασκήσεων, η διόρθωση εργασιών και διαγωνισμάτων, η καταχώριση-ενημέρωση της αξιολόγησης των μαθητών (…), ο προγραμματισμός και η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, η επικοινωνία με δομές υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου, η συνεργασία με εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στο ίδιο τμήμα ή που διδάσκουν τα ίδια γνωστικά αντικείμενα, οι παιδαγωγικές συναντήσεις για την κατάρτιση ομαδικών ή εξατομικευμένων προγραμμάτων υποστήριξης συγκεκριμένων μαθητικών ομάδων ή μαθητών, η επίβλεψη σχολικών γευμάτων…».
Οι περισσότερες από τις παραπάνω «εργασίες» είτε δεν μπορούν έτσι κι αλλιώς να ολοκληρωθούν στη μία ή τις δύο ώρες κενού που έχει κάθε ημέρα ο καθηγητής, λόγω έλλειψης χώρου και χρόνου (π.χ. διόρθωση γραπτών) είτε έχουν μπει για να δικαιολογήσουν την υποχρεωτική 30ωρη παραμονή στο σχολείο.
Γιατί δεν είναι λογικά δυνατόν να υπάρχει συνεχής καθημερινή επικοινωνία με τους σχολικούς συμβούλους, συνεχής, καθημερινός προγραμματισμός και συνεχείς καθημερινές παιδαγωγικές συνεδριάσεις κ.λπ.
Ο Αντώνης Πέττας, μέλος του Δ.Σ. του Κέντρου Μελέτης και Τεκμηρίωσης της ΟΛΜΕ, σημειώνει ότι ουσιαστικά η διαφορά στη φιλοσοφία των δύο κειμένων είναι πως με τον μεν 1566/85 οι καθηγητές παραμένουν στο σχολείο αν έχουν συγκεκριμένη ανατιθέμενη εργασία, ενώ με την προτεινόμενη διάταξη παραμένουν στο σχολείο και περιμένουν να τους ανατεθεί εργασία!
Με μία μόνο λέξη καταργούν εργασιακά δικαιώματα που ισχύουν 33 χρόνια! Με μία λέξη οι 30 ώρες γίνονται υποχρεωτικές, χωρίς τις προϋποθέσεις που θέτει ο 1566/85.
Ενώ μέχρι τώρα ο εκπαιδευτικός επιτελεί και άλλες εργασίες που του έχουν ανατεθεί στην αρχή της χρονιάς από τον σύλλογο διδασκόντων, πλέον δίνεται η δυνατότητα στον διευθυντή να αναθέτει όποτε θέλει, σε όποιον θέλει, όποια εργασία θέλει.
Οι μόνοι στην Ευρώπη
Οι Ελληνες εκπαιδευτικοί είναι οι μόνοι εκπαιδευτικοί στην Ευρώπη οι οποίοι πέρα από τα διδακτικά τους καθήκοντα έχουν επωμιστεί, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, έναν ατελείωτο φόρτο γραφειοκρατικών ευθυνών μέσα στη σχολική μονάδα, την ίδια ώρα που έχουν και τον ρόλο του ψυχολόγου, του φύλακα κ.λπ.
Οι εκπαιδευτικοί είναι ίσως οι μοναδικοί εργαζόμενοι που μεταφέρουν εργασία στο σπίτι, καταναλώνοντας αθέατα εκατοντάδες εργατοώρες ετησίως στη διόρθωση των εργασιών των μαθητών τους αλλά και στην προετοιμασία των μαθημάτων τους.
Οι εκπαιδευτικοί στη χώρα μας είναι οι μοναδικοί εργαζόμενοι του δημοσίου τομέα οι οποίοι δεν είναι, σε μεγάλο ποσοστό, πλήρους και μοναδικής απασχόλησης στο σχολείο που εργάζονται, καθώς σχεδόν ένας στους τρεις «γυρνοβολάει» σε 2, 3, 4 και 5 σχολικές μονάδες, πληρώνοντας αυτή την «πρωτοτυπία» με δικά του χρήματα για τις μετακινήσεις και βέβαια με εξουθένωση και «τσάκισμα» του εκπαιδευτικού του έργου.
Απολύσεις αναπληρωτών
Σύμφωνα με το μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ Μαρία Δανιήλ, οι θεσμοί και ο ΟΟΣΑ καίγονται για την αύξηση του διδακτικού ωραρίου.
Σ’ αυτή τη χρονική στιγμή καταλαβαίνουν πως είναι ανεφάρμοστο και γι’ αυτό «υποχώρησαν» αποδεχόμενοι προς το παρόν την υποχρεωτική 30ωρη παραμονή.
Οι εκπαιδευτικοί όμως καταλαβαίνουν πως αυτός είναι προάγγελος και της αύξησης του διδακτικού ωραρίου.
Κάτι τέτοιο, εκτός όλων των άλλων, είναι μαθηματικά αποδεδειγμένο πως θα προκαλέσει χιλιάδες απολύσεις αναπληρωτών.
