Σφοδρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει η διάταξη που προωθεί ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, η οποία προβλέπει τον αποκλεισμό του κατηγορουμένου από στοιχεία της δικογραφίας που έχει σχηματιστεί σε βάρος του, εάν αυτό κρίνεται αναγκαίο, κατά τη γνώμη των αστυνομικών ή των αρμόδιων εισαγγελικών και δικαστικών λειτουργών.
Συγκεκριμένα, βάσει της ρύθμισης δίνεται η δυνατότητα στην αρμόδια αρχή «να αποφασίζει, σταθμίζοντας κατά προτεραιότητα το δικαίωμα του κατηγορουμένου σε δίκαιη δίκη, τον αποκλεισμό του από μέρος της δικογραφίας, αν η πρόσβασή του σε αυτή ενδέχεται να θέσει σε άμεσο και σοβαρό κίνδυνο τη ζωή ή τα θεμελιώδη δικαιώματα άλλου προσώπου ή αν τέτοια άρνηση είναι απολύτως απαραίτητη για την προστασία σημαντικού δημοσίου συμφέροντος και ιδίως σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η πρόσβαση θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη διεξαγωγή έρευνας ή να βλάψει σοβαρά την εθνική ασφάλεια».
Βερβεσός: «Αυτό μου φέρνει τρόμο»
Ενδεικτική είναι η αντίδραση του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Δημήτρη Βερβεσού, ο οποίος σε ανάρτησή του στο Facebook έγραψε πως «πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μα αυτό μου φέρνει τρόμο», σχολιάζοντας το απόσπασμα από τη συγκεκριμένη διάταξη.
Η απάντηση Φλωρίδη
Ο υπουργός Δικαιοσύνης, απάντησε με απαξιωτικό ύφος στην αντίδραση του προέδρου του ΔΣΑ, τονίζοντας σε ανάρτησή του ότι «επαναλαμβάνω, μήπως και σταματήσουν κάποιοι να εκτίθενται, η διάταξη αυτή που ψηφίστηκε το 2014, νομοθετήθηκε από την Κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και προφανώς υπερψηφίστηκε από τους Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ».
«Το πρώτο ερώτημα προς αυτούς που σήμερα δηλώνουν ότι “αισθάνονται τρόμο”, είναι πώς έζησαν με αυτόν τον τρόμο επί πέντε χρόνια χωρίς να πουν μία λέξη; (!) Ίσως από τον τρόμο τούς είχε κοπεί η λαλιά, πράγμα που δεν πιστεύω», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Φλωρίδης.
Ενώ, στη συνέχεια, επικαλείται σειρά αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που δικαιολογούν περιορισμούς στην πρόσβαση σε αποδεικτικό υλικό όταν κινδυνεύει η εθνική ασφάλεια ή η ζωή μαρτύρων, καταλήγοντας: «Ελπίζω, με την ανάγνωση των αποφάσεων αυτών του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, να υποχωρήσει, έστω λίγο, ο “τρόμος” των οψίμως ανησυχούντων προστατών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίοι εσιώπησαν επί μία πενταετία (2014-2019)».
