Μια αυτονόητη αθώωση, μια αχρείαστη ποινή φυλάκισης και μια εισαγγελέας που… αναρωτιόταν ποιος είναι ο βασικός μισθός και πώς βγαίνουν τα μεροκάματα των εργαζομένων! Ολα αυτά, χθες, στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης όπου εκδικάστηκε, σχεδόν για ένα οκτάωρο, από το μεσημέρι ώς αργά το βράδυ, η πρωτοφανής υπόθεση σύλληψης ενός υπαλλήλου ψιλικατζίδικου κι ενός συνδικαλιστή του Σωματείου Επισιτισμού για… απόπειρα εκβίασης εργοδότη!
Πρόκειται για την υπόθεση που ανέδειξε η «Εφ.Συν.» την περασμένη εβδομάδα, όταν το… «ελληνικό FBI», ύστερα από καταγγελία της εργοδοσίας, έστησε ολόκληρη επιχείρηση και συνέλαβε ως εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου έναν τελειόφοιτο Φιλοσοφικής που εργαζόταν νυχτερινή βάρδια σε κατάστημα της γνωστής αλυσίδας YES στη Θεσσαλονίκη κι έναν συνδικαλιστή του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού Θεσσαλονίκης που τον υποστήριζε στις διεκδικήσεις του.
Οι κατηγορίες που τους απήγγειλε η εισαγγελία ήταν για απόπειρα εκβίασης κατ’ εξακολούθηση, από κοινού και κατά μόνας, από υπαίτιους που μεταχειρίστηκαν απειλή βλάβης επιχείρησης, όπως επίσης και για απείθεια (επειδή αρνήθηκαν να υποβληθούν σε δακτυλοσκόπηση και άλλους ελέγχους στην αστυνομία).
Χθες, το δικαστήριο, ενώπιον του οποίου ο εργοδότης παραστάθηκε και ως πολιτικώς ενάγων, εν τέλει τους αθώωσε για την πρώτη κατηγορία, τους καταδίκασε ωστόσο σε φυλάκιση πέντε μηνών τον καθέναν με τριετή αναστολή για τη δεύτερη, την απείθεια! Ωσπου να φτάσει όμως στην απόφαση αυτή, από την έδρα ακούστηκαν ερωτήματα και απόψεις που τουλάχιστον εκπλήσσουν δυσάρεστα!
Για παράδειγμα, η εισαγγελέας ρωτούσε τον κατηγορούμενο να μάθει ποιος είναι ο βασικός μισθός και πώς βγαίνουν τα μεροκάματα για κάποιον που εργάζεται τριήμερο, όπως εκείνος! Επανειλημμένως ειπώθηκε δηκτικά τόσο από τον πρόεδρο όσο και την εισαγγελέα ότι θα μπορούσε να έχει επιλεγεί μια άλλη μορφή διαμαρτυρίας από το Σωματείο και τους συνδικαλιστές αντί να συγκεντρώνονται έξω από το μαγαζί του εργοδότη και να πετάνε τρικάκια! Εξέτασαν ακόμα και το περιεχόμενο που ανέγραφαν τα τρικάκια, μήπως είναι συκοφαντικό ή κακόβουλο! Επανέλαβαν ερωτήματα για το «πόσο κοντά στο μαγαζί γίνονταν αυτές οι συγκεντρώσεις» και αν «αυτό είχε επιπτώσεις στη λειτουργία και την πελατεία της επιχείρησης»! Αναρωτήθηκε επιμόνως το δικαστήριο «γιατί δεν προσφύγατε στην πολιτική δικαιοσύνη, όπως σας συνέστησε η Επιθεώρηση Εργασίας;».
Τα πράγματα προσπάθησαν πολύ με τις καταθέσεις τους να αποσαφηνίσουν τόσο ο πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, Χάρης Κυπριανίδης, όσο και συνδικαλιστές του Σωματείου Επισιτισμού, που τόνισαν ότι «ο εργαζόμενος δεν έχει άλλη επιλογή διεκδίκησης από τη διαμαρτυρία»!
Στους περισσότερους στο ακροατήριο, κυρίως νέους αλλά και μεσήλικες εργαζόμενους σε παρόμοιες επιχειρήσεις, που είχαν πάει για συμπαράσταση, προκάλεσε τεράστια εντύπωση η… «απόσταση της έδρας» από την πραγματικότητα των ανθρώπων του μεροκάματου και της βιοπάλης.
Ο νεαρός φοιτητής-εργαζόμενος, όπως κατατέθηκε στο δικαστήριο, εργαζόταν στην αρχή νύχτα στο κατάστημα τρεις φορές την εβδομάδα, ως πωλητής, ώσπου ένα βράδυ δέχτηκε επίθεση από ληστές! Μετά από αυτό ένιωσε ότι κινδυνεύει και ζήτησε να εργάζεται πρωί. Ο εργοδότης το δέχτηκε, αλλά μόνο για δύο φορές την εβδομάδα. Επίσης, εξαναγκαζόταν εκτός από πωλήσεις να φτιάχνει και καφέδες. Διεκδίκησε λοιπόν ένα ποσό περίπου 4 χιλιάδων ευρώ από τις διαφορές που προέκυπταν ανάμεσα στη σύμβαση που είχε και την κλαδική του επισιτισμού. Τότε, ο εργοδότης τον κατήγγειλε στη Δίωξη Εκβιαστών της Υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος, που προσημείωσε χαρτονομίσματα, τα έδωσε στον εργοδότη για να πληρώσει τα δεδουλευμένα κι όταν εκείνος τα παρέδωσε οι αστυνομικοί παρενέβησαν συλλαμβάνοντας τόσο τον νεαρό υπάλληλο όσο και τον συνδικαλιστή που τον υποστήριζε!
Μπορεί εν τέλει το δικαστήριο να τους αθώωσε για την απόπειρα εκβίασης, όμως με την καταδίκη για την απείθεια άφησε μια παράξενη αίσθηση ότι οι συνδικαλιστικές αντιδράσεις και δυναμικές διεκδικήσεις, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, δεν μένουν ατιμώρητες…
