Αθώα κρίθηκαν τα 25 μέλη του Ρουβίκωνα για την παρέμβαση στην ταράτσα της Hellenic Train κατά την οποία ανήρτησαν πανό, στις 28 Φεβρουαρίου, ημέρα της γενικής απεργίας δύο χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών.
Το δικαστήριο αποφάσισε την απαλλαγή των κατηγορουμένων για τα αδικήματα της διατάραξης οικιακής ειρήνης από κοινού και της παράνομης κατοχής και χρήσης φωτοβολίδων από κοινού, αλλά κήρυξε ενόχους τους 18 κατηγορούμενους που αντιμετώπιζαν το αδίκημα της άρνηση δακτυλοσκόπησης, επιβάλλοντας ποινή 6 μηνών με τριετή αναστολή προκειμένου να είναι εφέσιμη.
Στο δικαστήριο κατέθεσαν σήμερα συγγενείς θυμάτων, εκπαιδευτικοί, δημοσιογράφοι αλλά και μέλη αριστερών οργανώσεων που τάχθηκαν υπέρ της παρέμβασης του Ρουβίκωνα.
«Ήμουν στο μνημόσυνο της μητέρας μου στα Τέμπη εκείνη τη μέρα. Είναι προσβολή η μήνυση που έκανε η Hellenic Train στους 25 του Ρουβίκωνα για ένα πανό ενώ ευθύνονται για τον θάνατο 57 και τον τραυματισμό ποσών άλλων. Είναι προσβλητικό για τους συγγενείς μας. Για ένα πανό να μπουν φυλακή, συγγνώμη αλλά οι άλλοι έχουν σκοτώσει 57 και είναι ακόμα έξω», κατέθεσε ο Θοδωρής Ελευθεριάδης.
Συγκλονιστική και εν μέσω χειροκροτημάτων ήταν η κατάθεση της Μαρίας Ντόλκα, μητέρα θύματος: «Είμαι η μητέρα της Αναστασίας Παπαγγελή που την έλιωσαν τα σίδερα στη σύγκρουση στα Τέμπη. Αυτά τα παιδιά τα ευχαριστώ, σαν μάνα ήρθα αυθόρμητα. Το δικό μου το σπίτι καταστράφηκε. Ένιωσα πολύ όμορφα όταν το είδα να κρέμεται αυτό το πανό από τη Hellenic Train. Άλλοι πρέπει να είναι κατηγορούμενοι, όχι τα παιδιά. Το δικό μου το παιδί είναι κάτω από τα μάρμαρα». Η μάρτυρας απευθυνόμενη στους κατηγορούμενους, τους ευχαρίστησε, ενώ ζήτησε από το δικαστήριο να τους αθωώσει.
Η μάρτυρας Κατερίνα Βουτσινά, που έχασε τον αδερφό της στα Τέμπη, κατέθεσε: «Εδώ και δύο χρόνια αυτό που έγινε στα Τέμπη ορίζεται ως έγκλημα. Και κάθε έγκλημα έχει δολοφόνους. Δύο χρόνια πολεμάμε για το αυτονόητο, τη δικαιοσύνη. 25 άνθρωποι ανέβηκαν σε ένα κτίριο και έβαλαν ένα πανό που έλεγε “δολοφόνοι”. Δεν υπήρχαν φθορές, δεν χτύπησαν κανέναν. Ζητώ να τους αφήσετε ελεύθερους για τη μνήμη του αδελφού μου και όλων των άλλων γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέχασαν».
Η δημοσιογράφος Μαρία Κεφαλά, που κάνει έρευνα για το δυστύχημα στα Τέμπη, κατέθεσε: «Την 28η Φλεβάρη, που τα 25 άτομα ανέβηκαν στην ταράτσα της Hellenic Train, ήμασταν στη συγκέντρωση. Το μόνο που έγινε εκείνη τη μέρα ήταν 25 άτομα διακινδυνεύοντας να είναι σήμερα εδώ επειδή επέλεξαν να υπερασπιστούν αυτούς τους ανθρώπους. Η κοινωνία όλη χειροκροτούσε. Είχαν και έχουν τη συμπαράσταση όλων. Και θα την έχουν για πάντα. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να είναι εδώ σήμερα. Δεν μπορείς να διαταράξεις την ησυχία ενός άδειου κτιρίου, δεν χτύπησε κανείς».
Ο γιατρός Παναγιώτης Παπανικολάου κατέθεσε: «Είναι άδικο να δικάζονται επειδή ανέβασαν ένα πανό και να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι υπεύθυνοι για το έγκλημα. Έχουμε ανθρώπους που έχασαν πολύτιμα μέλη της οικογένειάς τους στο έγκλημα των Τεμπών και όλοι δηλώνουν τη συμπαράστασή τους. Άλλος ένας λόγος που είμαστε τόσο ευαίσθητοι είναι γιατί εμείς ζήσαμε και άλλο έγκλημα την εποχή της πανδημίας, όταν είχαμε χιλιάδες νεκρούς με κρατική ευθύνη».
Η Κική Μπένη, μέλος αριστερής οργάνωσης, είπε στο δικαστήριο: «Εκείνη τη μέρα ήμουν στο Σύνταγμα. Επικροτώ αυτή την πολιτική διαμαρτυρία. Οι κατηγορίες είναι ασταθείς, είναι μια πολιτική διαμαρτυρία».
Ο εκπαιδευτικός Αναστάσιος Καραμάνης κατέθεσε: «Αν ρωτήσετε έναν εκπαιδευτικό ποσά παιδιά έχει, θα σας πει τα παιδιά της τάξης. Αυτό που έγινε τον Φλεβάρη του ’23 συγκλόνισε και εμάς σαν εκπαιδευτικούς. Η μη απόδοση δικαιοσύνης. Η ενέργεια αυτή του να διαμαρτυρηθούν και να βάλουν ένα πανό είναι στοιχείο της δημοκρατίας. Πρέπει να αθωωθούν, έπραξαν αυτό που διδάσκουμε στις τάξεις μας, να είμαστε ενεργοί πολίτες και να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Θα είναι ήττα για τη δημοκρατία μας αν καταδικαστούν».
Κατά την απολογία του και εκπροσωπώντας όλους τους συγκατηγορούμενούς του ο Γιώργος Καλαϊτζίδης είπε: «Να ξεκινήσουμε με το πώς οργανώθηκε η δράση. Ήταν απόφαση της συνέλευσης, μια συμβολική πράξη διαμαρτυρίας στη μνήμη των 57 ανθρώπων. Αποφασίσαμε τη μέρα της απεργίας να κάνουμε μια συμβολική δράση διαμαρτυρίας. Στην πρώτη ερώτηση “γιατί πήγατε στη Hellenic Train;”, η απάντηση είναι “πού να πάμε;”. Η συγκεκριμένη εταιρεία πήρε για ένα κομμάτι ψωμί τα τρένα στην Ελλάδα, μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα και δεν έκανε, άρα πάμε σε αυτούς που είναι υπεύθυνοι. Και ενώ έχουν γίνει όλα αυτά, μας κάνουν μήνυση. Είναι φοβερό ότι δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να πει “ρε παιδιά, είναι καλή ιδέα να κάνουμε μήνυση;” Απορώ με αυτό».
-320x213.png)
