Σε ένα πολυσέλιδο – όχι πάντως 300 σελίδων – άρθρο του ο πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) αποδομεί τα επιχειρήματα των ανώτατων εισαγγελικών λειτουργών στο πόρισμα που απαλλάσσει σχεδόν το σύνολο των εμπλεκομένων στο σκάνδαλο των υποκλοπών, αναλύοντας τη διαφορά του νομότυπου από το… νόμιμο.
Στην παρέμβαση του στο Syntagma watch, ο Χρήστος Ράμμος γράφει για τη νομιμότητα των διατάξεων άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας και αναπτύσσοντας νομικά επιχειρήματα, απαντάει στην ηγεσία του Αρείου Πάγου, εξαφανίζοντας τα άλματα λογικής των κ.κ. Αδειλίνη και Ζήση.
Καταρρίπτοντας το επιχείρημα ότι δεν ελέγχεται η ΕΥΠ, ο επικεφαλής της ΑΔΑΕ επισημαίνει δύο πολύ κρίσιμα ζητήματα και συγκεκριμένα ότι οι εισαγγελικές διατάξεις για παρακολούθηση προσώπων για λόγους εθνικής ασφάλειας, εάν δεν έχουν εκδοθεί νομίμως, δε διέπονται από το το γενικό τεκμήριο της νομιμότητας και παράλληλα, οι εισαγγελείς που τις εξέδωσαν, δεν απαλλάσσονται από πειθαρχικές, αστικές και ποινικές ευθύνες.
Στα συμπεράσματα του διαφωτιστικού άρθρου του ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ επισημαίνει:
- Εισαγγελική διάταξη για άρση του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας, που έχει εκδοθεί χωρίς να έχουν τηρηθεί οι νόμιμοι όροι ή να έχει ακολουθηθεί η νόμιμη διαδικασία για την έκδοση της (όπως αυτοί/αυτή παρατέθηκαν ανωτέρω) νομοτύπως μεν εκδόθηκε, και καλώς εφαρμόσθηκε, δεν έχει όμως το γενικό τεκμήριο της νομιμότητας.
- Ο εκδώσας αυτήν εισαγγελικός λειτουργός δεν απαλλάσσεται όμως από το να του ζητηθούν στο μέλλον, με βάση καταγγελία ή ένδικο μέσο οποιουδήποτε μπορεί να θεμελιώσει σχετικό έννομο συμφέρον, ευθύνες είτε πειθαρχικές, είτε αστικές, είτε ακόμη και ποινικές, σε περίπτωση που διαπιστωθεί από την ΑΔΑΕ (ενεργούσα είτε κατόπιν καταγγελίας ή ερωτήματος θιγέντος πολίτη, είτε αυτεπαγγέλτως) ότι δεν τηρήθηκαν η διαδικασία ή κάποιος όρος που απαιτούνται για την έκδοση της επίμαχης διάταξης.
