Ηταν μια από τις καλύτερα «δεμένες» υποθέσεις αστυνομικής βίας των τελευταίων χρόνων. Με φωτογραφίες και βίντεο που δείχνουν την απρόκλητη επιδρομή μιας διμοιρίας ανδρών της Ομάδας Δέλτα στο κτίριο που στεγάζει τα γραφεία του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα και το Στέκι Μεταναστών και Προσφύγων.
Με ταυτοποιημένα τα ονοματεπώνυμα και τους αριθμούς κυκλοφορίας των επιδρομέων. Με φωτογραφικά και ιατρικά τεκμήρια για τον σοβαρό τραυματισμό ενός μέλους του Δικτύου, της Μυρτώς Λαζαρίδη, από τα τζάμια της πόρτας που έσπασε δίπλα στο πρόσωπό της ένας αστυνομικός. Ουκ ολίγους μάρτυρες που κατέθεσαν για τα πραγματικά περιστατικά.
Κι όμως, στις 5 Δεκεμβρίου 2013 οι εννιά κατηγορούμενοι άνδρες της Ομάδας Δέλτα αθωώθηκαν δικαστικά για όλα αυτά, με το πρωτοφανές σκεπτικό ότι «δεν νοείται ένας λογικός άνθρωπος, πόσο μάλλον ένας συνετός αστυνομικός, να έχει διαπράξει τέτοιου είδους αδικήματα».
Υστερα από έφεση του εισαγγελέα, η υπόθεση εκδικάζεται ξανά την ερχόμενη Πέμπτη. Κι όπως τονίστηκε χθες σε συνέντευξη Τύπου, αυτή η «δεύτερη ευκαιρία» της ελληνικής Δικαιοσύνης αποτελεί κρίσιμο τεστ για τη δυνατότητα να παταχθεί η βαθιά ριζωμένη κουλτούρα ατιμωρησίας που επικρατεί στα ελληνικά σώματα ασφαλείας.
Ο Νίκος Γιαννόπουλος από το Δίκτυο θύμισε πως η επιδρομή έγινε το απόγευμα της 5ης Μαΐου 2010, «μετά τον εγκληματικό εμπρησμό της Μαρφίν», στο πλαίσιο γενικευμένων εκκαθαριστικών επιχειρήσεων της ΕΛ.ΑΣ. στα Εξάρχεια.
Δεκαπέντε μήνες νωρίτερα (24.2.2009), αμέσως μετά τη νεανική εξέγερση του Δεκέμβρη, το ίδιο κτίριο είχε δεχτεί χειροβομβίδα από «αγνώστους», δίχως οι διωκτικές αρχές να καταβάλουν ιδιαίτερη προσπάθεια για διαλεύκανση αυτής της τυφλής απόπειρας.
Ζητούμενα της καμπάνιας γύρω από την επικείμενη δίκη, κατέληξε, είναι όχι μόνο η καταδίκη όσων ενέχονταν στην επιδρομή αλλά και η διάλυση της Ομάδας Δέλτα.
«Οι ρατσιστικές βρισιές των αστυνομικών κατά την ώρα της επιδρομής πιστοποιούσαν πως ήξεραν πολύ καλά πού επιτέθηκαν», επισήμανε στη δική της αφήγηση η Μυρτώ Λαζαρίδη, τονίζοντας ιδιαίτερα ότι κατά την πρωτόδικη εκδίκαση «η έδρα έκανε όλους τους μάρτυρες κατηγορίας να νιώθουμε πως εμείς ήμασταν οι κατηγορούμενοι».
«Το στέκι αποτελούσε προνομιακό στόχο, γιατί στον τίτλο του έχει αυτές τις δύο κακές λέξεις: δικαιώματα και μετανάστες», τόνισε ο δικηγόρος Δημήτρης Σαραφιανός, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Στη δική του τοποθέτηση ο Γιώργος Κοσμόπουλος από τη Διεθνή Αμνηστία στάθηκε ιδιαίτερα στη «βαθιά ριζωμένη κουλτούρα ατιμωρησίας» που επικρατεί στους κόλπους της ΕΛ.ΑΣ., επισημαίνοντας ότι «το καίριο ζήτημα είναι η σύσταση ενός πραγματικά ανεξάρτητου μηχανισμού διερεύνησης περιστατικών αστυνομικής βίας, που θα έχει τη δυνατότητα επανεξέτασης υποθέσεων, ιδίως μετά από καταδίκες της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».
Για παρεμφερή «κατορθώματα» των ειδικών μονάδων της ΕΛ.ΑΣ. μίλησαν η Αγγελική Κουτσουμπού από το ΕΕΚ, ο Ντίνος Παλαιστίδης από τον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου κι ο Μιχάλης Γκουντούμας από την ΟΚΔΕ.
Την τιμωρία των ενόχων της επιδρομής, τη διάλυση της Δέλτα και τη δημιουργία μηχανισμών ελέγχου της αστυνομικής βίας υποστήριξαν, τέλος, με παρεμβάσεις τους ο Δημήτρης Στρατούλης από τη ΛΑ.Ε. κι ο Πάνος Λάμπρου από το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ.
