Αύριο κρίνεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) η υπόθεση μετονομασίας της οδού «Στρατηγού Αθανασίου Χρυσοχόου» σε «Αλμπέρτου Ναρ», υπόθεση που άνοιξε εδώ και πέντε χρόνια στη Θεσσαλονίκη τη συζήτηση γύρω από τα πρόσωπα που κατηγορούνται για δωσιλογισμό την περίοδο της Κατοχής.
Θα συζητηθεί η έφεση που άσκησαν οι Αλέξανδρος Γρίμπας, Σπύρος Σακέττας και Τριαντάφυλλος Μηταφίδης κατά της απόφασης του Β’ Τμήματος του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία ακυρώθηκε η μετονομασία της οδού Χρυσοχόου σε οδό Ναρ, αφού το Εφετείο δέχθηκε την αίτηση ακύρωσης που άσκησαν οι απόγονοι του Χρυσοχόου. Σε συγκέντρωση συμπαράστασης των μελών του στους ενάγοντες καλεί ο Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-74 (ΣΦΕΑ 1967-74).
Ο ΣΦΕΑ είχε, χθες, εκλογές για νέο διοικητικό συμβούλιο και η γενική του συνέλευση με ομόφωνο ψήφισμα εκφράζει την πλήρη υποστήριξή της προς τους Σακέττα, Γρίμπα, Μηταφίδη, σημειώνοντας πως η προσφυγή τους να ακυρώσουν την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης είναι μια «πράξη ιστορικής κάθαρσης της πόλης, ώστε η Θεσσαλονίκη να ανακτήσει την ιστορική της μνήμη και να απαλλαγεί από τα κατάλοιπα του κατοχικού καθεστώτος, τιμώντας έτσι το μαρτυρικό και αντιφασιστικό – αντιστασιακό της παρελθόν».
Οπως σχολιάζει η γενική συνέλευση του ΣΦΕΑ «κατά τον έλεγχο της νομιμότητας της μετονομασίας, το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης επέλεξε να υπερβεί τις αρμοδιότητές του και να αναλάβει τον ρόλο του ιστορικού, διαμορφώνοντας μια δική του εκδοχή της Ιστορίας, τελείως αστήριχτη και μεροληπτική. Ταυτόχρονα, παρότι επέλεξε να διεξαγάγει μία “ιστορική δίκη”, αδιαφόρησε τόσο για τα πορίσματα της ιστορικής επιστήμης όσο και για τα στοιχεία του φακέλου που καταδεικνύουν τη δράση του Αθ. Χρυσοχόου κατά τη διάρκεια της Κατοχής, τη συνεργασία του με τους ναζί κατακτητές, τη στάση του απέναντι στον διωγμό των Εβραίων συμπολιτών μας αλλά και την παρουσία του στη δίκη του δήμιου της Θεσσαλονίκης, Μαξ Μέρτεν. Επιπλέον, το Διοικητικό Εφετείο αφιέρωσε την τελευταία σκέψη της απόφασής του σε υποδείξεις προς τον Δήμο Θεσσαλονίκης για το πώς πρέπει να τιμά τις προσωπικότητες της πόλης!».
Για τον ΣΦΕΑ, «η προσέγγιση αυτή του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ούτε τα όρια του δικαστικού ελέγχου -όπως διαγράφονται στο Σύνταγμα- σέβεται ούτε και τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας έχει καταστήσει σαφές, σε πάμπολλες αποφάσεις του, ότι ο ακυρωτικός δικαστής δεν προβαίνει σε επιστημονικές εκτιμήσεις ή τεχνικές κρίσεις ούτε και υπεισέρχεται στον έλεγχο των σκοπών που επιδιώκει ο νομοθέτης».
