Προαγωγές δικαστών με χρώμα;

«Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η απόφαση απόλυσης την οποία εξέδωσε το SJC (κυβερνητικό κόμμα) και η άμεση επιβολή αυτής της κύρωσης είχε αναμφισβήτητα αποτρεπτική επίδραση τόσο για την ίδια την προσφεύγουσα όσο και για άλλους δικαστές, αποτρέποντάς τους από την εκφορά επικριτικής γνώμης για τη δράση του SJC ή γενικότερα για ζητήματα που αφορούν τη δικαστική ανεξαρτησία».

Αυτά αφορούν βέβαια τη Βουλγαρία, μιας και εδώ υπάρχουν άλλοι τρόποι αφενός για να ξεφορτωθούν -αν χρειαστεί- οι επικεφαλής της Δικαιοσύνης τους μη αρεστούς δικαστές μαζί με εκείνους που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και αφετέρου να προαγάγουν αντίστοιχα εκείνους που κατά τη γνώμη τους αξίζουν.

Στην Ελλάδα, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο (ΑΔΣ) που κρίνει τις προαγωγές κληρώνεται και αποφασίζει υπό την προεδρία του/της προέδρου του Αρείου Πάγου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λίγο πριν η πρόεδρος, κυρία Γεωργίου, συνταξιοδοτηθεί, το ΑΔΣ ετοιμάζεται να προαγάγει ή να αφήσει στάσιμους τους δικαστές που κρίνονται τώρα. Οπως πάντα, έτσι και στην προκειμένη περίπτωση ορίστηκε η εισηγήτρια, η οποία παρέλαβε τις εκθέσεις των επιθεωρητών και με τη σειρά της θα προτείνει στο ΑΔΣ.

Ομως, σύμφωνα με πληροφορίες, τις οποίες επικαλείται και η μειοψηφία του Δ.Σ. της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, για πρώτη φορά στα χρονικά η εισηγήτρια φέρεται να έχει απορρίψει τους μισούς από τους κρινόμενους δικαστές, οι οποίοι θα κληθούν στη συνέχεια στο ΑΔΣ, προκειμένου να προβάλουν ενδεχόμενες αντιρρήσεις τους. Και ενώ η πλειοψηφία της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων δημοσίως σιωπά για την πρωτοφανή αυτή εξέλιξη, η μειοψηφία της ΕνΔε εξέδωσε ανακοίνωση, με αφορμή τις προαγωγές των δικαστικών λειτουργών όλων των βαθμίδων, με την οποία εκφράζει τη δυσφορία της, καθότι ακόμα και μικρά ή ασήμαντα πειθαρχικά παραπτώματα που μπορεί να έχουν τελεστεί 15 χρόνια πριν (ο Κώδικας Δικαστηρίων ΚΟΔΚΔΛ προβλέπει την παραγραφή παρόμοιων παραπτωμάτων στην πενταετία) γίνονται αφορμή για αποκλεισμό δικαστών από τις προαγωγές.

Η μειοψηφία ζητά «να μη ληφθούν υπόψη μικρές καθυστερήσεις και συγκυριακές υπηρεσιακές υστερήσεις, σχετιζόμενες ιδίως με προβλήματα υγείας, οικογενειακά προβλήματα ή αυξημένη λόγω των συνθηκών χρέωση, που εύλογα μπορεί να αντιμετωπίσει ο καθένας μας στη διάρκεια του μακρού υπηρεσιακού του βίου» και ειδικά -συμπληρώνει η ανακοίνωση- όταν η πορεία αυτών των δικαστών είναι αντικειμενικά θετική. Η ανακοίνωση καταλήγει: «Με σεβασμό στην κρίση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι η υπηρεσιακή πορεία κάθε δικαστικού λειτουργού είναι ένας διαρκής αγώνας υπό δύσκολες συνθήκες και μια συνεχής προσπάθεια για υπηρεσιακή συνέπεια».

Σιωπά το προεδρείο της ΕνΔΕ

Μόλις στις 25 Μαρτίου η πλειοψηφία της ΕνΔΕ επικαλούνταν παραβιάσεις του Δικαστικού Κώδικα και ζητούσε δικαίως άμεση συνάντηση με την πρόεδρο του Αρείου Πάγου (η οποία με έγγραφό της ζητούσε από τους δικαστικούς λειτουργούς που υπηρετούν στην ίδια δικαστική περιφέρεια επί πολλά έτη «να υποβάλουν αίτηση για μετάθεση εγκαίρως, διαφορετικά το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο ενδέχεται να προχωρήσει σε μεταθέσεις αυτεπάγγελτα, δηλαδή σε αναγκαστικές μεταθέσεις»).

Ωστόσο σήμερα για τους αθρόους αποκλεισμούς δικαστικών λειτουργών από την προαγωγή τους, το προεδρείο της ΕνΔΕ σιωπά. Φαίνεται, δυστυχώς, ότι ο αέρας του αυταρχικού επιτελικού κράτους φυσάει τώρα (ξανά) και στη Δικαιοσύνη και πολλοί δικαστές κάνουν λόγο ακόμα και για κατατρομοκράτησή τους, με πρόσχημα το διαχρονικό αίτημα για την επιτάχυνση της δικαιοσύνης και ουσιαστική διαφαινόμενη αιτία την προαγωγή «αρεστών».

Ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός και το κόμμα του, σε προεκλογικό σποτάκι για τη Δικαιοσύνη, ανέξοδα υποστηρίζει ότι, αν εκλεγεί ξανά, μέσα σε 17 μήνες θα τελειώνει κάθε ποινική ή αστική εκδίκαση, την ώρα που οι δικαστές δικάζουν ακόμα και υποθέσεις 15 χρόνων. Ακόμα και 24 ώρες το 24ωρο, επί 5 συνεχή χρόνια να δικάζουν οι δικαστές, είναι αδύνατο να συμβεί φυσικά αυτό, αλλά ποιος νοιάζεται για τις προεκλογικές υποσχέσεις; Ποιος νοιάζεται αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποσχόταν, στο πρόσφατο παρελθόν, στους δικαστές ότι το επιτελικό κράτος θα άλλαζε την αναλογία 1 προς 3 (δικαστές – υπάλληλοι) κι ακόμα, 4 χρόνια μετά, η αναλογία παραμένει κάτω από το 1/1, με τους υπαλλήλους να είναι λιγότεροι από τους δικαστές;

Τελικά, εκτός από τους προεκλογικά διορισμένους διευθυντές και υποδιευθυντές σχολείων και νοσοκομείων, τους διοικητές μουσείων και συνολικά τους προεκλογικούς διορισμούς διοικήσεων σε όλες τις βαθμίδες και σε όλους τους κρατικούς ή ημικρατικούς φορείς και αρχές, τώρα η τακτική αυτή μοιάζει να εισέβαλε και στη Δικαιοσύνη, με τη μορφή αποκλεισμών. Το ΑΔΣ οφείλει, αν μη τι άλλο, να κρατήσει τη σημαία της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης ψηλά, ζυγίζοντας την εμπιστοσύνη του πολίτη στον θεμελιώδη πυλώνα της δημοκρατίας και μακριά από τον οδοστρωτήρα του κράτους των κολλητών και των αρεστών.