Μια εξαιρετικά ισορροπημένη θέση εξέφρασε η εισαγγελέας του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου, Στέλλα Στόγια, στην υπόθεση Φιλιππίδη κατά τη χθεσινή αγόρευσή της. Με συγκροτημένο λόγο, πρότεινε μεν την αθώωση του 60χρονου ηθοποιού για το βαρύτατο αδίκημα του βιασμού κατ’ εξακολούθηση, λόγω αμφιβολιών που προήλθαν από τις ανακολουθίες που εντόπισε στις διαδοχικές καταθέσεις της πρώτης καταγγέλλουσας, όμως ασπάστηκε τις μαρτυρίες των άλλων δύο γυναικών που καταγγέλλουν τον ηθοποιό για απόπειρα βιασμού, προτείνοντας την ενοχή του.
Η δικάσιμος ξεκίνησε επεισοδιακά, με τη συνήγορο υπεράσπισης του Πέτρου Φιλιππίδη, Κική Πακιρτζίδου, να υποβάλλει αίτημα για συμπληρωματική απολογία του κατηγορουμένου, με σκοπό να προσκομίσει «σημαντικά», κατά την κρίση της, έγγραφα. Με την ομόφωνη έγκριση του δικαστηρίου, ο ηθοποιός υπέβαλε δημόσια έγγραφα σύμφωνα με τα οποία ο συνήγορος της πολιτικής αγωγής, Αλέξανδρος Μίντζιας, είναι συνέταιρος με τον αδελφό της Αννας Μαρίας Παπαχαραλάμπους –που έχει καταγγείλει δημόσια τον ηθοποιό– σε εταιρεία προώθησης καλλιτεχνών. Μάλιστα, ο ίδιος κατονόμασε πολλούς ηθοποιούς που, όπως είπε, συνεργάζονται με τη συγκεκριμένη εταιρεία και έχουν δηλώσει ανοιχτά τη στήριξή τους είτε στις ίδιες τις καταγγέλλουσες είτε στο κίνημα #MeToo.
Ηταν ακόμη μία προσπάθεια των συνηγόρων υπεράσπισης να στοιχειοθετήσουν τον ισχυρισμό περί «οργανωμένου σχεδίου» με οικονομικά κίνητρα που έχουν οι τρεις γυναίκες εναντίον του Φιλιππίδη. Σε έντονους τόνους ο κ. Μίντζιας προανήγγειλε μήνυση κατά του ηθοποιού για συκοφαντική δυσφήμηση, απορρίπτοντας τον ισχυρισμό πως ο ίδιος είναι πίσω από οποιοδήποτε κύκλωμα «σκευωρίας».
Το επιχείρημα απέρριψε σθεναρά και η εισαγγελέας της έδρας. Κατά την πολύωρη αγόρευσή της, η εισαγγελική λειτουργός μίλησε με ευαισθησία για θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, στα πρότυπα του κινήματος #MeToo. Χαρακτηριστικά, η εισαγγελέας αποφάνθηκε πως ειδικά κατά το διάστημα που οι τρεις καταγγέλλουσες περιγράφουν τα περιστατικά (2008-2014) και κατά το οποίο η καριέρα του ηθοποιού βρισκόταν στο απόγειό της, «η ζωή του ήταν γεμάτη κυριαρχία, ναρκισσισμό και παντοδυναμία. Ακόμη και το “όχι” το μετέφραζε στο μυαλό του ως κεκαλυμμένο “ναι” και ο κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να το ακούσει. Χωρίς να του περνάει από το μυαλό πως κάποια δεν θα ήθελε να είναι δίπλα του». «Είχε το σύνδρομο του εξουσιαστή», επισήμανε χαρακτηριστικά.
Στο τέλος της αγόρευσής της, επέκρινε αυστηρά το επιχείρημα του Φιλιππίδη πως «δεν έχει κανέναν λόγο να είναι βιαστής» γιατί είναι «χορτασμένος από έρωτα», δίνοντας τη δική της αποστομωτική απάντηση: «Υπάρχει κάποιος λόγος για να βιάσει κάποιος; Στον βιασμό είσαι το αντικείμενο στην εξουσία του άλλου».
