H Ολομέλεια του Αρείου Πάγου καλείται να αποφασίσει αν η χρήση πετρελαίου θέρμανσης αντί πετρελαίου κίνησης από διαχειριστές πολυκατοικιών, ιδρύματα, νοσοκομεία, γηροκομεία κ.λ. για άλλη χρήση εκτός αυτής του καλοριφέρ, όπως για ζεστό νερό μέσω Boiler, στοιχειοθετεί το αδίκημα της λαθρεμπορίας καυσίμων.
Το Ζ΄ Τμήμα του Αρείου Πάγου παρέπεμψε το θέμα στην Ολομέλεια, λόγω διαφοράς μιάς ψήφου (3-2).
Tους ανώτατους δικαστές απασχολεί το εν λόγω ζήτημα με αφορμή υπόθεση υπεύθυνης γηροκομείου της Θεσσαλονίκης, η οποία επί μία τετραετία χρησιμοποιούσε πετρέλαιο θέρμανσης (αντί κίνησης) για τη λειτουργία του Boiler, προκειμένου να έχει στο γηροκομείο ζεστό νερό για να πλένονται οι ηλικιωμένοι, να πλένονται τα ενδύματα των ατόμων της τρίτης ηλικίας, τα σκεύη των μαγειρείων κτλ. Επιπλέον, είχε συνδέσει τις δύο δεξαμενές καυσίμων (θέρμανσης και κίνησης) με σωλήνα, ώστε να μην μπορεί να ελεγχθούν οι ποσότητες από τους δύο τύπους πετρελαίου που καταναλώνονται (όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση).
Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, όπου είχε οδηγηθεί η υπόθεση, είχε κρίνει ότι η υπεύθυνη του γηροκομείου διέπραξε το πλημμέλημα της κατ΄ εξακολούθησης λαθρεμπορίας, καθώς παράνομα χρησιμοποίησε και για ίδιον όφελος «πετρέλαιο θέρμανσης για άλλη εκτός από θέρμανση χρήση, με σκοπό να στερήσει το Δημόσιο από τους εισπρακτέους δασμούς, τέλη και φόρους, οι δε δασμοί και φόροι που στερήθηκε το δημόσιο υπερβαίνουν το ποσό τις 30.000 ευρώ» (ανέρχεται στο ποσό των 66.798 ευρώ).
Μετά από αναίρεσή της στον Άρειο Πάγο, ακολούθησε η παραπεμπτική απόφαση (582/2915) του Ζ΄ Τμήματος, στην οποία εκφράζονται οι αντικρουόμενες απόψεις των αρεοπαγιτών.
Ειδικότερα, η πλειοψηφία (τρεις αρεοπαγίτες) αποφάνθηκε ότι το Εφετείο εσφαλμένα ερμήνευσε τις διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας περί λαθρεμπορίας κρίνοντας ένοχη την υπεύθυνη του γηροκομείου για λαθρεμπορία κατ’ εξακολούθηση. Και έκρινε ότι νόμιμα χρησιμοποιήθηκε το πετρέλαιο θέρμανσης για τη χρήση ζεστού νερού και ότι τελικά πρέπει να αθωωθεί η υπεύθυνη.
Αντίθετα η μειοψηφία (δύο μέλη), υποστήριξε ότι πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης κατά της εφετειακής απόφασης, καθώς η υπεύθυνη «για να λειτουργήσει ατμολέβητα, τύπου boiler, που χρησίμευε για θέρμανση νερού για χρήσεις άλλες και όχι για θέρμανση, εν γνώσει της χρησιμοποίησε για κίνηση του καυστήρα πετρέλαιο θέρμανσης συνολικά 166.213 λίτρα, αντί πετρελαίου κίνησης που όφειλε να χρησιμοποιήσει, στερώντας έτσι το Δημόσιο από τους αναλογούντες φόρους και δασμούς αξίας 66.798,96 ευρώ».
Τέλος αξίζει να διευκρινιστεί ότι ως καύσιμα θέρμανσης «θεωρούνται τα προοριζόμενα να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά και μόνο για την λειτουργία κεντρικών συστημάτων θέρμανσης (καλοριφέρ) ή άλλων μέσων για την θέρμανση ανθρώπων στους χώρους κατοικίας, διαμονής ή εργασίας τους».
Ως καύσιμο κινητήρων θεωρούνται «τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται σε μηχανές ή συσκευές, στις οποίες η χημική ενέργεια του καυσίμου, μέσω της καύσης, μετατρέπεται σε θερμική ενέργεια και εν συνεχεία σε κινητική ενέργεια».
