Τιμωρίες, βαριές δουλειές, στέρηση φαγητού, απομόνωση, λεκτική και σωματική βία, «κλoτσιές, σφαλιάρες και βρισιές», εναλλάξ με χάδια και οικειότητες που ξέφευγαν από τα συνηθισμένα συνθέτουν το σκηνικό που έζησε ο Κ.Γ. από την ηλικία των 11 ετών, όταν μπήκε στο ίδρυμα «Παιδικό Σπίτι» στον Πειραιά στα τέλη της δεκαετίας του ’90, όπως τα κατέθεσε στο Μικτό Εφετείο Αθηνών. Ο ιδρυτής και επί πενήντα χρόνια πρόεδρος του ιδρύματος Κωνσταντίνος Λαλαούνης καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 40 χρόνια κάθειρξη για αποπλάνηση ανηλίκων και κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια.
Ο Κ.Γ. επιβεβαίωσε ότι στο ίδρυμα επικρατούσε ενός ανδρός αρχή, με τον πρόεδρο να διαχειρίζεται κατά το δοκούν τις πλούσιες δωρεές που έφταναν στο ίδρυμα, το οποίο δεχόταν επαίνους στα τοπικά μέσα ενημέρωσης και είχε βραβευτεί το 1985 με έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών, ύστερα από πρόταση τοπικών φορέων. Η συνήγορος της πολιτικής αγωγής ενημέρωσε το δικαστήριο ότι έχει σταλεί στην Ακαδημία επιστολή ανθρώπων με βαθιά γνώση του χώρου της παιδικής προστασίας, οι οποίοι ζητούν να ανακληθεί ο έπαινος (βλ. και «Η Ακαδημία, ο έπαινος, οι συστάσεις και ο Τύπος», «Εφ.Συν.» 18/11/2020).
«Το ίδρυμα δεχόταν δωρεές από τρίτους που κατέληγαν στην τσέπη του κι έτσι τα τρόφιμα μας τα παρείχε τράπεζα τροφίμων και ήταν κυρίως προϊόντα που αποσύρονταν από το σούπερ μάρκετ γιατί κόντευαν να λήξουν», κατέθεσε ο Κ.Γ., σημειώνοντας ότι ο κατηγορούμενος παρουσίαζε γνωμάτευση από… κτηνίατρο για να πείσει ότι τα τρόφιμα ήταν κατάλληλα να φαγωθούν έως και δύο μήνες μετά την αναγραφόμενη ημερομηνία λήξης.
Σαν «παλαιών αρχών, συντηρητικό, αλλά πολύ καλό χριστιανό» περιέγραψε τον κατηγορούμενο η παιδίατρος και σύζυγος του εκλιπόντος σήμερα προέδρου του Δ.Σ., ο οποίος ανέλαβε τη διοίκηση του ιδρύματος μετά την απομάκρυνση του κ. Λαλαούνη το 2013 με εισαγγελική εντολή, όταν πια είχε αρχίσει με καθυστέρηση χρόνων η διερεύνηση των καταγγελιών, πρώτα προφορικών και τα τελευταία χρόνια γραπτών, όταν ο Γ.Α., ένα παιδί με νοητική υστέρηση, εκμυστηρεύτηκε σε δασκάλα ότι ο κατηγορούμενος του κάνει «αυτά που κάνουν οι άντρες σε γυναίκες». Η μάρτυρας απέδωσε την εκμυστήρευση στη νοητική υστέρηση του παιδιού και στο γεγονός ότι πρόβαλλε πάνω στον κατηγορούμενο την κακοποίηση που είχε δεχτεί από οικείους του.
Εξέφρασε τη βεβαιότητά της για την αθωότητα του κατηγορουμένου και την απορία γιατί δεν είχε ακουστεί τόσα χρόνια ούτε ψίθυρος για την κακοποίηση των παιδιών, τα οποία, όπως είπε, θα μπορούσαν να πουν κάτι στον σύζυγό της ή σε άλλα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Δεν εξήγησε όμως γιατί δεν υπήρχε μόνιμος ψυχολόγος και κοινωνικός λειτουργός στο ίδρυμα κατά την προεδρία του κατηγορουμένου.
«Και το γιαούρτι άμα έχει μούχλα μπορείς να τη βγάλεις και να το φας» είπε μάρτυρας υπεράσπισης, ερωτώμενος για τα ληγμένα τρόφιμα, ενώ έδωσε μια πολύ διαφορετική εικόνα για το ίδρυμα, αυτή ενός ανοιχτού και ζεστού χώρου, την περίοδο που ζούσε ο ίδιος εκεί, τη δεκαετία του 1970.
Αλλος τρόφιμος του ιδρύματος από το 1978 ως το 1991 μίλησε για βαριά ατμόσφαιρα και κλίμα αντιπαλότητας μεταξύ των παιδιών και του κατηγορουμένου, την οποία απέδωσε πιθανόν στο γεγονός ότι «απαιτούσαν πράγματα που ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να τους προσφέρει» λόγω της συντηρητικής του ιδιοσυγκρασίας. «Μεταξύ του Λαλαούνη και των παιδιών υπήρχε τείχος, απόσταση, “Δεν είναι σωστό να ασχολείσαι με κάτι που δεν καταλαβαίνεις”, του το είπα αργότερα», σημείωσε.
Η υπεράσπιση ενημέρωσε το δικαστήριο ότι δεν θα παραστεί στο δικαστήριο ο 90χρονος φυλακισμένος κατηγορούμενος λόγω προβλημάτων υγείας. Η δίκη συνεχίζεται στις 15 Δεκεμβρίου, με την εισαγγελική πρόταση και τις αγορεύσεις των συνηγόρων πολιτικής αγωγής και υπεράσπισης.
