Ανώτατος δικαστικός λειτουργός προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της «παράλειψης οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας» του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος «παρανόμως δεν υπέγραψε τα διατάγματα που είχε εκδώσει το Υπουργικό Συμβούλιο της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ» για τη νέα ηγεσία της Δικαιοσύνης.
Πρόκειται για τη μη έκδοση του προεδρικού διατάγματος για την εκλογή των αντιπροέδρων του ΣτΕ και ο Δημήτρης Μακρής, ένας εκ των προσφευγόντων, ήταν ένας από τους συμβούλους Επικρατείας που είχαν επιλεγεί από το υπουργικό συμβούλιο της 21ης Ιουνίου του 2019 για τη θέση του αντιπροέδρου του ανώτατου δικαστηρίου.
Υπενθυμίζεται ότι η στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας οδήγησε στην επιλογή από την κυβέρνηση της Ν.Δ. νέων προσώπων από αυτά που είχαν επιλεγεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην ηγεσία του Αρείου Πάγου, ενώ η τοποθέτηση των νέων αντιπροέδρων του ΣτΕ εκκρεμεί ακόμα.
Για «παρανομία που είναι διαρκής καθώς αδιαλείπτως έως σήμερα παραλείπεται η έκδοση του προεδρικού διατάγματος αναφορικά με την προαγωγή των αντιπροέδρων του ΣτΕ» κατηγορείται από τον προσφεύγοντα Δημήτρη Μακρή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος, όπως αναφέρεται, «έπρεπε να εκδώσει αμελλητί τα διατάγματα προαγωγής στις θέσεις του Προέδρου και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου».
Υπεράριθμος
Νομικοί κύκλοι σχολίαζαν χθες ότι η προσφυγή του συμβούλου Επικρατείας (την οποία συνυπογράφουν και οι δικηγόροι Μαν. Φωτάκης και Δημ. Ιωαννίδης) έχει πολύ σοβαρές πιθανότητες να ευδοκιμήσει και στην περίπτωση αυτή είναι υποχρεωτικός ο διορισμός του Δημήτρη Μακρή ως υπεράριθμου αντιπροέδρου.
Για τον Αρειο Πάγο πρακτικά δεν σημαίνει τίποτα καθώς έχει εκπνεύσει η προθεσμία προσφυγής για τις παραλειφθείσες αρεοπαγίτισσες που είχαν εκλεγεί από την προηγούμενη κυβέρνηση για την ηγεσία του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας, αλλά η τυχόν ευδοκίμηση της προσφυγής Μακρή θα αποτελέσει και για εκείνες μια ηθική δικαίωση.
Πάντως το δικόγραφο των προσφευγόντων θίγει κορυφαία νομικά ζητήματα για τον ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας καθώς υπογραμμίζεται ότι «τυχόν αποδοχή της δυνατότητας αρνησικυρίας του Προέδρου της Δημοκρατίας ως προς τα προεδρικά διατάγματα προαγωγής των επιλεγέντων δικαστικών λειτουργών αναιρεί τον ρυθμιστικό, σταθεροποιητικό και εγγυητικό ρόλο του, ενώ παράλληλα καθιστά τη δικαστική εξουσία δέσμια των πολιτικών επιλογών τόσο της απελθούσας όσο και της επερχόμενης πολιτικής ηγεσίας».
Ο ακριβής ρόλος
Ο καθηγητής του Διοικητικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πάνος Λαζαράτος, ο οποίος υπογράφει την αίτηση ακυρώσεως, ανέφερε χθες ότι «πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική υπόθεση, η οποία αφορά τα άκρως επίκαιρα ζητήματα της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης έναντι της εκτελεστικής εξουσίας, καθώς και του ακριβούς ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας στο πολίτευμά μας.
Το Σύνταγμα, εκτός από πολιτικό, είναι ιδίως νομικό κείμενο, ερμηνευόμενο με αυστηρούς μεθοδολογικούς κανόνες, ανάλογους με αυτούς που ισχύουν σε όλα τα πεδία του Δικαίου. Τούτους τους αυστηρούς κανόνες προσπαθεί να υπηρετήσει το δικόγραφο που κατατέθηκε σήμερα ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, ως μείζονος εγγυητού της ορθής νομικής ερμηνείας του Συντάγματος».
