Αδεια εδώλια στη δίκη των οκτώ μοναχών

Κρίνονται μόνο από τον Θεό; Χωρίς κανέναν από τους οκτώ ζηλωτές μοναχούς της Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Ορους που είχαν καταδικαστεί πρωτόδικα για την επίθεση με μολότοφ σε δικαστικό επιμελητή το καλοκαίρι του 2013, άρχισε χθες στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης η εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό.

Πρωτόδικα, στις 28 Ιανουαρίου του 2017, τους είχαν επιβληθεί ποινές κάθειρξης από 10 έως 20 χρόνια, κατά περίπτωση, αλλά δεν συνελήφθησαν ποτέ και τέσσερις μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του ίδιους έτους, παρά τις βαριές ποινές που τους είχαν επιβληθεί, το Εφετείο Αναστολών τούς έδωσε… άφεση, κάνοντας αποδεκτό το αίτημα των συνηγόρων τους να μην εκτελεστεί η απόφαση ώς το δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

Μάλιστα χθες, κατά την έναρξη της δίκης στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το εδώλιο του κατηγορουμένου ήταν κενό και οι κατηγορούμενοι εκπροσωπήθηκαν μόνο από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους.

Το επεισόδιο σημειώθηκε στις 29 Ιουλίου 2013 στην είσοδο του αντιπροσωπείου της Εσφιγμένου, στις Καρυές, και ήρθε να προστεθεί σε ένα από τα πολλά επεισόδια για την εκκένωση του μοναστηριού.

Ενας μοναχός, που ομολόγησε και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 20 ετών, πέταξε βόμβες μολότοφ προς έναν δικαστικό επιμελητή και τον αδερφό του οι οποίοι επιχειρούσαν να εισβάλουν στο αντιπροσωπείο εκτελώντας σχετική δικαστική απόφαση.

Για την ίδια πράξη καταδικάστηκε στην ίδια ποινή ο ηγούμενος των Εσφιγμενιτών ζηλωτών μοναχών Μεθόδιος, κατηγορούμενος για ηθική αυτουργία στις πράξεις της έκρηξης, της κατοχής και κατασκευής εκρηκτικών υλών.

Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης είχε κρίνει ενόχους κατά πλειοψηφία (5-2) για ηθική αυτουργία τον ηγούμενο Μεθόδιο και ομόφωνα τον μοναχό που έριξε τη βόμβα, για εμπρησμό, έκρηξη, κατοχή και χρήση εκρηκτικών και παράνομη οπλοχρησία. Επίσης, είχε αποφασίσει η έφεσή τους να μην έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, πράγμα που σήμαινε ότι έπρεπε να συλληφθούν άμεσα και να οδηγηθούν στη φυλακή.

Με την ίδια απόφαση, άλλοι έξι μοναχοί της παλαιάς αδελφότητας της Μονής Εσφιγμένου καταδικάστηκαν για απλή συνέργεια και τους επιβλήθηκε συνολική κάθειρξη 10 ετών και τεσσάρων μηνών (ομόφωνα αθώοι κρίθηκαν τότε τρεις λαϊκοί).

Ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα, το Εφετείο Αναστολών άλλαξε την απόφαση ως προς το κομμάτι της εκτέλεσης της αρχικής ποινής και τη σύλληψη των μοναχών που έπρεπε να οδηγηθούν στη φυλακή.

Το χρονικό της διαμάχης

Η υπόθεση εντάσσεται στην πολυετή διαμάχη μεταξύ Παλαιάς και Νέας Αδελφότητας Εσφιγμένου.

Η Νέα Αδελφότητα μοναχών συγκροτήθηκε με απόφαση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Ορους το 2005 και έκτοτε θεωρείται νόμιμη, αλλά η παλιά αρνείται να παραδώσει το μοναστήρι και το αντιπροσωπείο, με συνέπεια να σημειώνονται κατά καιρούς εντάσεις και επεισόδια.

Η διαμάχη της Παλαιάς Αδελφότητας με την ιερά κοινότητα του Αγίου Ορους ξεκινάει από το 1965, όταν ο τότε Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας συμπροσευχήθηκε στα Ιεροσόλυμα με τον Πάπα Παύλο τον Στ’.

Η προσέγγιση αυτή Ορθόδοξης και Καθολικής Εκκλησίας προκάλεσε την οργή των Εσφιγμενιτών, οι οποίοι από το 1972 έπαψαν να μνημονεύουν στην προσευχή τους τον Οικουμενικό Πατριάρχη και αποχώρησαν από την ιερά κοινότητα. Υπό αυτές τις συνθήκες κηρύχθηκαν σχισματικοί.

Μεταξύ των συνηγόρων υπεράσπισης των ζηλωτών μοναχών παρίστανται στο Εφετείο οι κύριοι Μπαλτάκος, Καπερνάρος, Ζαχόπουλος και Γρηγοριάδης. Η δίκη διακόπηκε μετά το μεσημέρι για να συνεχιστεί στις 28 Φεβρουαρίου.