Αντισυνταγματικές κρίθηκαν από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας οι μειώσεις των αποδοχών των γιατρών -διευθυντών, αλλά και όλων των γιατρών- νοσοκομείων του ΕΣΥ, που πραγματοποιήθηκαν αναδρομικά από 1η Αυγούστου 2012, σε εφαρμογή της μνημονιακής νομοθεσίας.
Το ΣτΕ έκρινε ότι οι γιατροί του ΕΣΥ πρέπει να λάβουν αναδρομικά τις σχετικές διαφορές των αποδοχών τους και να επανέλθει το μισθολογικό καθεστώς τους στο προ της 1ης Αυγούστου 2012, «για λόγους δημοσίου συμφέροντος οι οποίοι ανάγονται στην οξυμένη δημοσιονομική κρίση».
Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση των ανώτατων δικαστών, όσοι γιατροί έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη θα λάβουν αναδρομικά τις διαφορές των αποδοχών τους από 1η Αυγούστου 2012, ενώ για τους υπόλοιπους γιατρούς του ΕΣΥ οι αποδοχές θα αναπροσαρμοστούν στα επίπεδα του 2012 από εδώ και στο εξής.
Οι δικαστές της Ολομέλειας του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου, που έκριναν αντισυνταγματικές τις επίμαχες περικοπές (απόφαση 431/2018), ασχολήθηκαν με το θέμα στο πλαίσιο «πρότυπης δίκης» (νόμος 3900/2010), ύστερα από αίτηση τεσσάρων διευθυντών κρατικών νοσοκομείων του ΕΣΥ, που ζητούσαν να ακυρωθούν οι μισθοδοτικές καταστάσεις τους, καθώς οι αποδοχές τους μειώθηκαν δραστικά, σε εφαρμογή τόσο της μνημονιακής νομοθεσίας (νόμοι 4093/2012 και 4046/2012), όσο και της από 14.11.2012 απόφασης του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών.
Επίσης, ζητούσαν να επανέλθουν οι αποδοχές τους στο προ του Αυγούστου 2012 καθεστώς.
Η Ολομέλεια έκανε δεκτή την αίτηση των τεσσάρων γιατρών διευθυντών του ΕΣΥ κρίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι τόσο οι μνημονιακοί νόμοι όσο και η επίμαχη υπουργική απόφαση σύμφωνα με τα οποία αναδρομικά από 1.8.2012 μειώθηκαν οι αποδοχές τους «αντίκεινται στο άρθρο 21, παράγραφος 3 του Συντάγματος», όπως και στις αρχές:
α) της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχείρισης των γιατρών του ΕΣΥ,
β) της αναλογικότητας και
γ) της ισότητας στα δημόσια βάρη.
Υπογραμμίζεται ότι οι μόνιμοι γιατροί του ΕΣΥ τελούν σε ιδιαίτερο υπηρεσιακό καθεστώς σε σχέση με τους λοιπούς δημοσίους υπαλλήλους και σε ειδικές συνθήκες από την άποψη εισόδου και εξελίξεως στη δημόσια υπηρεσία σε σχέση με τους λοιπούς δημοσίους υπαλλήλους, καθώς, μεταξύ των άλλων, εισέρχονται στον δημόσιο τομέα σε μεγαλύτερη ηλικία, είναι αποκλειστικής απασχόλησης, κ.λπ.
