Κοιμούνται με τα παιδιά τους στην αγκαλιά, από φόβο μην τα αρπάξει κάποιος μέσα στη νύχτα. Αν θελήσουν να πάνε τουαλέτα, τις συνοδεύει ο σύζυγός τους ή το παιδί τους, γιατί νιώθουν ανασφάλεια μέσα σε τόσους αγνώστους.
Νιώθουν άβολα καθώς ζουν εκτεθειμένες συνεχώς, χωρίς κανέναν ιδιωτικό χώρο.
Είναι γυναίκες από τη Συρία και το Αφγανιστάν, που ζουν στους χώρους προσωρινής φιλοξενίας στον Πειραιά και μίλησαν στη διεθνή οργάνωση Human Rights Watch, που έκανε εποπτεία στον χώρο από τις 18 ώς τις 22 Μαρτίου και δημοσιοποίησε χθες την αναφορά της.
Το συμπέρασμα; «Οι άνθρωποι υποφέρουν στον Πειραιά λόγω της αποτυχίας της Ευρώπης να ανταποκριθεί στην κρίση στην Ελλάδα με νομιμότητα και ανθρωπιά. […] Ολη η δυστυχία και ο πόνος στον Πειραιά έχουν τη σφραγίδα των ηγετών της Ε.Ε. Πόσο ακόμα θα κάνουν τα στραβά μάτια στις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τις οποίες είναι υπεύθυνοι;» σημειώνει η Εύα Κοσσέ, ειδική της οργάνωσης για την Ελλάδα.
Η οργάνωση διαπιστώνει βρόμικες, ανθυγιεινές και ανασφαλείς συνθήκες εκεί που περνούν τη νύχτα ή και την ημέρα οι πρόσφυγες: χώροι αναμονής επιβατών, η παλιά αποθήκη, τέντες, ακόμα και κάτω από φορτηγά.
Διαπιστώνει επίσης την απουσία της Υπηρεσίας Ασύλου ή άλλων αξιωματούχων που θα μπορούσαν να ενημερώσουν τους ανθρώπους τι να περιμένουν από δω και μπρος.
Το Ευρωπαϊκό Γραφείο Ασύλου σταμάτησε να παρέχει ενημέρωση στον χώρο, καθώς η κατάσταση ήταν τεταμένη λόγω του υπερπληθυσμού.
Το αποτέλεσμα είναι να κυριαρχεί η σύγχυση και να βρίσκουν γόνιμο έδαφος οι φήμες.
Κάποιοι φοβούνται ότι θα απελαθούν στην Τουρκία αν μπουν στα λεωφορεία που τους μεταφέρουν στα κέντρα φιλοξενίας.
Αλλοι άκουσαν πως οι συνθήκες στα κέντρα δεν είναι καλές και προτιμούν να μείνουν στο λιμάνι μέχρι «να ανοίξουν τα σύνορα», όπως λένε.
Αλλοι λένε πως πήγαν στα κέντρα αλλά βρήκαν άθλιες τις συνθήκες και επέστρεψαν στο λιμάνι.
-320x213.jpg)
