Πιέσεις να δεχτούν παρά τη θέλησή τους να υπαχθούν στο πρόγραμμα «εθελούσιας» απέλασης που διαχειρίζεται ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης δέχονται δύο εικοσιτριάχρονοι Ιρανοί από αστυνομικούς του Α.Τ. Αριδαίας.
Οπως καταγγέλλει στην «Εφ.Συν.» ο δικηγόρος Σταύρος Γεωργίου, για να τους πείσουν οι αστυνομικοί να γυρίσουν στη χώρα τους, τους δελεάζουν με το επίδομα των λίγων εκατοντάδων ευρώ που συνοδεύει την «εθελούσια» απέλαση, τη στιγμή που έχουν ξοδέψει χιλιάδες ευρώ για να την εγκαταλείψουν.
Σύμφωνα με τον κ. Γεωργίου, οι δύο κρατούμενοι συνελήφθησαν στην Αριδαία στις 15 Φεβρουαρίου, επειδή είχε λήξει το υπηρεσιακό σημείωμα αναβολής απέλασης που είχαν πάρει στη Μυτιλήνη, και κρατούνται από τότε στο κρατητήριο του Αστυνομικού Τμήματος.
Η επικοινωνία γίνεται με τα λίγα αγγλικά που ξέρει ο ένας, καθώς δεν υπάρχουν διερμηνείς στη γλώσσα τους, ούτε άλλωστε πρόγραμμα νομικής συνδρομής, με αποτέλεσμα να χάσουν την προθεσμία να υποβάλουν οι κρατούμενοι αντιρρήσεις κατά της κράτησής τους.
Τι κι αν προβλέπει ο νόμος πως η κράτηση στα κρατητήρια δεν μπορεί να ξεπερνά τις δύο ή τρεις ημέρες, δηλαδή το απολύτως απαραίτητο διάστημα μέχρι να ολοκληρωθεί η μεταφορά των κρατουμένων στον εισαγγελέα με τη διαδικασία του αυτόφωρου;
Τι κι αν προβλέπει ότι μόνο ως έσχατο μέτρο επιτρέπεται η διοικητική κράτηση, αφού έχουν εξεταστεί και απορριφθεί με αιτιολογημένο τρόπο εναλλακτικά μέτρα περιορισμού της ελευθερίας;
Ολα δείχνουν πως η επαναφορά της διοικητικής κράτησης στην Ελλάδα ως μία από τις βασικές επιλογές διαχείρισης της τεράστιας αύξησης της προσφυγικής και μεταναστευτικής ροής επαναφέρει και εκείνες τις αστυνομικές πρακτικές παραβίασης του νόμου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αποτελούσαν τον κανόνα μέχρι πέρσι.
Ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας έχει παραδεχτεί τις ελλείψεις και έχει δηλώσει πως στόχος της κυβέρνησης είναι να βελτιώσει πολύ σύντομα τις συνθήκες και τις πρακτικές, ώστε να είναι σύμφωνες με την ελληνική νομοθεσία και το διεθνές δίκαιο.
Στο μεταξύ όμως τις συνέπειες τις υφίστανται άνθρωποι που ήρθαν στην Ευρώπη για να ξεφύγουν από τον πόλεμο, την καταπίεση ή τη φτώχεια και το κράτος τούς αναγκάζει να ζουν σε συνθήκες απάνθρωπες και εξευτελιστικές, που έχουν καταδικαστεί πολλές φορές από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
