Τα όρια της νομιμότητας ξεπέρασαν ξανά οι δηλώσεις του υπουργού Μετανάστευσης κι Ασύλου, Θάνου Πλεύρη, ο οποίος αφού φροντίζει να «κουρελιάζει» συνεχώς την έννοια του τεκμηρίου αθωότητας προκαταβάλλοντας τα αποτελέσματα της δικαστικής και πειθαρχικής διερεύνησης ήδη από την επομένη της 3ης Φεβρουαρίου, τώρα προχωρά και σε επιθέσεις κατά συνηγόρων υπεράσπισης.
Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες εκφράζει την έντονη ανησυχία του «για τη στοχοποίηση δικηγόρων, δημοσιογράφων και επαγγελματιών υγείας» τονίζοντας πως η πρόσφατη στοχοποίηση συνηγόρου δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό.
«Εντάσσεται σε μια ευρύτερη και ανησυχητική πρακτική ποινικοποίησης όσων υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, παρακολουθούν και τεκμηριώνουν παραβιάσεις και επιτελούν το έργο τους ή απλά ασκούν το επάγγελμά τους με βάση το νόμο, τη δεοντολογία και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας», αναφέρουν.
Ο κ. Πλεύρης μεταξύ άλλων κατηγόρησε τον συνήγορο υπεράσπισης του προφυλακισμένου 31χρονου που κατηγορείται ως διακινητής, μετά από μία αμφίβολη προανακριτική διαδικασία, για την εργασία του «σε ΜΚΟ για τα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών», επιμένοντας στη ρητορική ότι η εργασία σε ΜΚΟ είναι a priori ποινικά κολάσιμη.
Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους πρόσφυγες καταγγέλλει την αυθαίρετη μετατροπή των εργαζομένων σε υπόπτους, «δικηγόροι που παρέχουν νομική συνδρομή σε επιζώντες, κατηγορούμενους ή μη, δημοσιογράφοι που ερευνούν και μεταφέρουν μαρτυρίες, ανθρωπιστικές οργανώσεις που παρέχουν ιατρική και ψυχοκοινωνική φροντίδα και καταγράφουν περιστατικά, βλέπουμε να μετατρέπονται αυθαίρετα σε «ύποπτους». Όχι για παράνομες πράξεις, αλλά γιατί η δράση τους ενοχλεί, αμφισβητεί το επίσημο αφήγημα και φωτίζει σκοτεινές πτυχές κρατικών πρακτικών».
«Η ποινικοποίηση αυτή στόχο έχει να λειτουργήσει αποτρεπτικά: καλλιεργεί φόβο, αυτολογοκρισία και σιωπή. Υπονομεύει ευθέως το κράτος δικαίου, την ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Κυρίως, όμως, επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από την ουσία, που είναι η υποχρέωση διάσωσης, η υποχρέωση προστασίας της ανθρώπινης ζωής, το δικαίωμα πρόσβασης στο άσυλο, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων και οι παράνομες πρακτικές στα σύνορα.
Όταν οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων αντιμετωπίζονται ως εχθροί, τότε το κράτος δικαίου καταρρέει και αυτό μας αφορά όλους», καταλήγουν.
